[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΘΡΟΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ Είμαστε ένας λαός που του αρέσουν οι μετακινήσεις. Επ’ αυτού δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Μετακινούμαστε συνεχώς και αδιαλείπτως, είτε για επαγγελματικούς...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΘΡΟΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ Είμαστε ένας λαός που του αρέσουν οι μετακινήσεις.

Επ’ αυτού δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.

Μετακινούμαστε συνεχώς και αδιαλείπτως, είτε για επαγγελματικούς σκοπούς είτε για λόγους ψυχαγωγίας, με όλα τα μέσα μεταφοράς: με αεροπλάνα και βαπόρια, με λεωφορεία και ΙΧ, με ποδήλατα και πατίνια.

Οι μετακινήσεις, βεβαίως, ενέχουν κινδύνους όπως η σύγκρουση δυο τραίνων με αποκλειστική ευθύνη του σταθμάρχη, το μαχαίρωμα ή ο ξυλοδαρμός από κάποιον άλλο ανυπόμονο οδηγό, το στουκάρισμα με το πατίνι που «πειράχτηκε» για να πιάνει τα 90 χλμ/ώρα.

Άλλου είδους εμπόδια, όπως η εκτόξευση της βενζίνης στο Θεό, η απομάκρυνση των φθηνών αεροπορικών εταιριών από αεροδρόμια που έχουν ξεπουληθεί κοψοχρονιά τον καιρό των Μνημονίων, οι βλάβες εν μέση οδώ των πεπαλαιωμένων λεωφορείων από τον καιρό του Νώε, απλώς μειώνουν την ροή των μετακινήσεων.

Αυτή, όμως, παραμένει αμείωτη τα τριήμερα που γίνονται τετραήμερα, τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα και την περίοδο των θερινών διακοπών, η οποία προσομοιάζει πλέον με τις μονοήμερες εκδρομές που κάναμε στο Γυμνάσιο.

Υπάρχει και ένα άλλο είδος μετακινήσεων που παρατηρείται κυρίως στις προεκλογικές περιόδους και αφορά εν ενεργεία βουλευτές ή υποψήφιους γι’ αυτή τη θέση, η οποία και προσοδοφόρα είναι και δεν απαιτεί συνεχή παρουσία παρά μόνο κομματική πειθαρχία, η οποία είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Οι ως άνω μετακινήσεις γίνονται πεζή και για την ακρίβεια με ελαφρά πηδηματάκια από το ένα κόμμα στο άλλο και χωρίς χρείαν αποσκευών, ιδεολογικών εννοείται, διότι αυτές είναι άχρηστες όταν μετακινείσαι σε ένα κόμμα με διαφορετική και σε κάποιες περιπτώσεις εντελώς αντίθετη ιδεολογία.

Όσο για τα κόμματα που τους υποδέχονται δεν ανησυχούν για τη διάρκεια παραμονής των νέων ενοίκων, καθώς αυτή προσιδιάζει με τις βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb.

Το μόνο που κάνουν τα κόμματα υποδοχής είναι να ανταλλάσουν παιδαριώδεις στιχομυθίες με τα κόμματα προέλευσης, στιχομυθίες που θυμίζουν το διάλογο του γνωστού παιχνιδιού «ένα λεπτό κρεμμύδι»: -Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο -Μας πήρατε, μας πήρατε, βαρέλι δίχως πάτο.

Οι μετακινήσεις από την Ακροδεξιά στη Δεξιά, καμία εντύπωση δεν πρέπει να προξενούν γιατί οι δυο αυτοί χώροι λειτουργούσαν πάντα σαν συγκοινωνούντα δοχεία.

Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στη σύνθεση της Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές του 1946, στους ταγματασφαλήτες που κοσμούσαν τα ψηφοδέλτια της ΕΡΕ ή στους χουντικούς που μεταμορφώθηκαν σε αντιστασιακούς της επομένη της πτώσης της «εθνοσωτηρίου», στο όνομα της οποίας όμνυαν επί επτά συναπτά έτη.

Για τους αυτοαποκαλούμενους, όμως, «αριστερούς» το πράγμα παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον κυρίως λόγω της μαζικότητας, που θυμίζει τη νομαδική κτηνοτροφία με τις μετακινήσεις από τις πεδινές βοσκές, τα «χειμαδιά», στις ορεινές, τα «θέρετρα» ή «παρχάρια» όπως τα ονομάζουν οι Πόντιοι.

Κι όπως με τον πιο γνωστό παρχαρότοπο το Τσάμπασιν που «εκάεν κι επέμναν τα τουβάρια γιαρ γιαρ αμάν» το ίδιο συνέβη και με τον ΣΥΡΙΖΑ που μόλις έχασε την κυβέρνηση έγινε στάχτη και μπούρμπερη.

Κι αντί τα παλληκάρια να «ρούξουν σο γουρντάρεμαν» απομακρύνθηκαν πανικόβλητοι είτε συστήνοντας νέους σχηματισμούς, είτε αναζητώντας άμεσα νέα κομματική στέγη εκεί που άλλοτε έφτυναν, είτε αναμένοντας το μεγάλο τιμονιέρη να τους ταξιδέψει στην Ιθάκη, έστω κι αν το ταξίδι είναι επικίνδυνο λόγω των ουκρανικών drones που αλωνίζουν στο Ιόνιο.

Και μιας και το ‘φερε ο λόγος για την «Ιθάκη» νομίζω ότι για την περίπτωση τους ταιριάζει ένα άλλο ποίημα του Καβάφη το «Ας φρόντιζαν», που περιγράφει την στάση ενός πρόθυμου τυχοδιώκτη, που δεν έχει κανένα ηθικό πρόβλημα να ακολουθήσει τον οποιονδήποτε: «Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα, κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει, θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.

Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει, πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κι είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής . Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τί φταίω εγώ.

Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ. Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό. Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences