Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Της Δεξιάς οι διασπάσεις & οι φράξιες.(σε 3’) Μανιφέστο των «10». Δέκα πρώην μιλάνε ως νυν και δημαγωγούν με γενικόλογα στην εφημερίδα Δημοκρατία και άμα τους διαβάσεις νομίζεις ότι δεν κυβέρνησαν πριν και μόλις προσγειώθηκαν στην γη και πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα.

Ξεπέρασαν σε δημαγωγία & μπουρδολογία του Τσιπρα την παρέα των«10». Της Δεξιάς οι διασπάσεις είναι μικρής δυναμικής, έντασης και διάρκειας.

Οι διασπάσεις προμηνύονται ως απειλή αλλά δεν προβάλλονται επίσημα και είναι σε αναμονή μέχρι τις εκλογές.

Η νίκη ή η ήττα θα κρίνει και την διάσπαση και μέχρι τότε δεν κάνουν χαμό.

Είναι επιφυλακτικοί.

Στις εκλογές διεκδικούν την αυτόνομη αναγνώριση τους.

Αποτελούν μια τάση στην παράταξη.

Υπαρξιακή τάση, σφραγίδα για αύριο.

Στα ζητήματα του συλλογικού βίου, και τον κομματικό ιδεολογικό παραταξιακό και κοινωνικό ανταγωνισμό όλα τα κόμματα και οι φιλοδοξίες έχουν περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά.

Δεξιά και αριστερά περίπου τα ίδια γίνονται όταν συγκροτούνται αντιπαραθετικά στρατόπεδα.

Μηχανισμός και αφήγημα.

Τακτικές και στρατηγική.

Φράξιες και υπονόμευση.

Στελέχη και ακόλουθοι.

Στην αριστερά οι διασπάσεις κρατάνε μια ζωή, με μίσος λάσπη και διχόνοια.

Όταν η συγκυρία απαιτεί ενότητα ενώνονται και οι ηγεσία των διασπάσεων συγκροτούνται σε φράξιες και διεκδικούν official και προνόμια. (▫️κκε - κκεμλ-μλκκε, ▫️κκε - κκε εσωτερικού, ▫️κκε εσωτερικού -Α/Α-ακοα, ▫️κκε- συνασπισμός ▫️ΣΥΡΙΖΑ - Νεαρ -Τσίπρας). Παντού μιλάει ο συσχετισμός. Στην Δεξιά ο βασικός κορμός δεν διαταράσσεται για μια ζωή από διασπάσεις αλλά συγκυριακά.

Και μόνο όταν επρόκειτο για αλλαγή ηγεσίας, για ζήτημα εξουσίας.

Δεν τα σπάνε ιδεολογικά παρά μόνο ως πρόσχημα. Στην Νδ όποτε υπάρχει ήττα ή υπόνοια τέτοια τότε στις εθνικές εκλογές υπάρχει αμφισβήτηση ηγεσίας και ηγετικής ομάδας με αλλαγή προέδρου μόνο σε περίπτωση ήττας. Στην Δεξιά κάνουν υπομονή μέχρι τις εκλογές.

Δεν κατονομάζονται.

Καθαρά πράγματα. Συμφωνία Κυρίων.

Στην εκλογική νίκη όπως βλέπουμε όλοι συσπειρώνονται και μοιράζονται τα official.

Δίχως ήττα δεν κουνιέται φύλλο.

Αλλά και να κουνηθεί κάποιο στέλεχος ή φράξια-τάση δεν κάνει μεγάλη ζημιά.

Αλλάζει μαζί με τις κυβερνήσεις. Στην ΝΔ συγκρούονται από συνήθεια οι συντηρητικοί με τους φιλελεύθερους.

Η οικογένεια Καραμανλή εκφράζει την συντηρητική κεντροδεξιά και η οικογένεια Μητσοτακη την φιλελεύθερη κεντροδεξιά.

Υπάρχουν και άλλες ισχυρές οικογένειες αλλά αυτές οι δύο πρωταγωνιστούν. Η Δεξιά έχει τις φατρίες ως φράξια ενώ η αριστερά έχει νομενκλατούρα ως ιδεολογική πολιτική τάση που λειτουργεί ως φράξια.

Το 1992 έφυγε ο Δεξιός υπερσυντηρητικός Σαμαράς ρίχνοντας την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και έκανε το 1993 την «Πολιτική άνοιξη» και εκεί πάγωσε.

Βαριά παγωνιά και τέλος. Επιστροφή Σαμαρά και κυβέρνηση ΝΔ ως πρωθυπουργός το 2012-2015.

Ήττα -Αντιπολίτευση- Διαγραφή-Απειλές για αυτόνομη κάθοδο.

Έφυγε η κεντροδεξιά φιλελεύθερη Μπακογιάννη το 2010 και έκανε την «Δημοκρατική Συμμαχία» (ΔΗ.ΣΥ.) και επέστρεψε σε δύο χρόνια.

Έφυγε ο Παναγιώτης Καμένος έκανε τους ΑΝΕΛ συγκυβέρνησε με ΣΥΡΙΖΑ και μετά τέλος.

Οι καραμανλικοί δεν πάνε πουθενά.

Είναι - με- το κόμμα. Γκρινιάζουν.

Αλλά όπως ξέρουμε ο νεοφιλελευθερισμός τους αφομοίωσε σχεδόν όλους και όλες στην δεξιά, το κέντρο και την αριστερά.

Οπότε ο καυγάς γίνεται για την εξουσία και όχι για το αφήγημα.

Έτσι και σήμερα όσοι αισθάνονται παραμελημένοι από την εξουσία ή διαφωνούν σε κάποια σημεία ανακαλύπτουν το πολιτικό πρόσχημα να εναντιωθούν.

Διάβασα στην εφημερίδα δημοκρατία το κείμενο 10 πρώην της νδ. Πρώην υπουργοί, πρώην βουλευτές, πρώην γραμματείς της νδ που είναι άστεγοι κομματικά το τελευταίο διάστημα και εκφράζουν την αντίθεση τους στην κυβέρνηση Μητσοτάκη της ΝΔ. Παρουσιάσαν το δικό τους μανιφέστο με το ίδιο θράσος που διακρίνει κάθε φιλοδοξία όταν καλεί σε ρήξη.

Δίχως θράσος δεν γίνεται ρήξη.

Μου θύμισαν την σημερινή παρακμιακή αριστερά.

Αγωνίζονται να υπάρξουν και δημαγωγούν με μανιφέστα σαν να προσγειώθηκαν σήμερα στον πλανήτη μας.

Οι «10» έγραψαν μια έκθεση ιδεών του λυκείου καθαρά δημαγωγικού χαρακτήρα και σαν παρθενογένεση όπως το μανιφέστο του Τσίπρα με ηθικολογίες και γενικούς όρους περί ανάπτυξης.

Οι «10» δεν μιλάνε συγκεκριμένα αλλά ούτε για τον ρόλο τους όταν κυβερνούσαν και συμπεριφέρονται σαν να επρόκειτο για απλούς ανθρώπους δίχως ευθύνες.

Μην αναφέρω τα γενικόλογα.

Όλος ο κόσμος συμφωνεί.

Μέχρι και ο Μητσοτάκης αλλά αυτός λέει ότι θα τα διορθώσει αργότερα,σιγά σιγά.

Αυτοί άμεσα με ένα νόμο & ένα άρθρο.

Οι «10» μιλάνε γενικόλογα και καταγγέλουν το παρόν και το παρελθόν σαν να μην ήταν παρόντες.

Μέχρι και τον λαϊκισμό κατηγόρησαν ξεχνώντας την αντιμνημονιακή τους ιστορία.

Οι «10» δεν λένε κουβέντα για τα μνημόνια.

Δεν λένε κουβέντα για την Δεξιά παράταξη που ανέβηκε στα κεραμίδια με τον Σαμαρά και έκαναν αντιμνημονιακό αγώνα με όρους λαϊκισμούς.

Ούτε για τον λαϊκισμό επι κυβέρνηση Τσίπρα με τα συλλαλητήρια.

Δεν λένε κουβέντα για την Δεξιά παράταξη που παρέα με το ΠΑΣΟΚ και την ανανεωτική αριστερά μείωσαν το κόστος εργασίας & τις συντάξεις πάνω από 25%. Δεν μιλάνε για το κράτος που διαχειρίζονταν ως παράταξη τόσες δεκαετίες και μας γέμισαν σκάνδαλα και νεποτισμό.

Δέκα δημαγωγοί της Δεξιάς ανασκευάζουν τον ρόλο τους για να δημιουργήσουν εντυπώσεις στον λαό της δεξιάς παράταξης μπας και χαμηλώσουν τα ποσοστά και την επιρροή του Μητσοτάκη.

Αντιμητσοτακικο μέτωπο κάνουν.

Λογικό σαν τακτική.

Διασπάσεις και αντιπαραθέσεις με σκοπό την φθορά και μετά την ήττα.

Μια ζωή η ίδια τακτική.

Το ζήτημα όμως είναι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού που απέχει και αδιαφορεί για την σημερινή πολιτική γατί δεν πείθει ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά.

Μεγαλώνει η αποχή γιατί βλέπει ο λαός τους πρωταγωνιστές της πολιτικής και αντιλαμβάνεται ότι παίζει μεγάλη κοροϊδία και ιδιοτέλεια.

Στο τέλος όπως το έχω ξαναπεί δεν θα μετρήσουν οι δημαγωγίες τόσο όσο το τι θα γίνει με τα κυρίαρχα προβλήματα της πλειοψηφίας.

Ακρίβεια, φτώχεια, ανισότητες, ανασφάλεια, άγχος για το αύριο, μεγάλη φορολογία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες, χαμηλοί μισθοί σε σχέση με την πραγματική οικονομία, ακριβά σπίτια, χρεοκοπημένα νοικοκυριά.

Αν υπάρξει αξιόπιστη πολιτική δύναμη που θα προτείνει εφικτά και αξιόπιστα μια άλλη πολιτική ως απάντηση σ’ αυτά τα προβλήματα τότε τα πράγματα θα αλλάξουν.

Εκτός και αν η πλειοψηφία δεν είναι τόσο δυσαρεστημένη όσο παρουσιάζουν οι επαγγελματίες της αντιπολίτευσης και εκτιμήσει ότι όλα πάνε καλά και δεν θέλουν να περάσουν από περιπέτειες και μεγαλύτερη ανασφάλεια.

Η κυβέρνηση θα επικαλεστεί στατιστικές και συγκρίσεις με το πρόσφατο παρελθόν.

Ο λαός έχει κρίση, έχει απογοητευθεί και θα κρίνει τι θεωρεί πιο αξιόπιστο.

Τα άκυρα τα λευκά και η αποχή δυστυχώς έχουν μετατραπεί στην μοναδική αντιπολίτευση αλλά όπως ξέρουμε είναι δίχως θετικά αποτελέσματα.

Πάντως μου έκανε εντύπωση που οι «10» της δεξιάς παράταξης έκριναν την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον Μητσοτάκη σαν να επρόκειτο για μια ομάδα ανθρώπων που προέρχονται από άλλο αφήγημα και όχι αυτό της ισχυρής Δεξιάς που κυβέρνησαν οι ίδιοι και συμμετείχαν στην χρεοκοπία και την φτώχεια του λαού.

Εκτός του ότι είναι δημαγωγοί με αερολογίες και γενικόλογα ειναι και αδίστακτοι υπογράφοντας ως πρώην υπουργοί βουλευτές και Γενικοί γραμματείς.

Ειναι δυνατόν να υπογράφουν ως μέρος του παρελθόντος και να μην φοβούνται ότι ο λαός έχει μνήμη και θα τους χρεώσει αυτά που έκαναν ως κυβερνώντες; Μας δουλεύουν ή μας θεωρούν πολύ μεγάλα κορόιδα που επειδή θα τους προωθούν οι ολιγάρχες των ΜΜΕ που διαφωνούν με Μητσοτάκη, εμείς ο λαός δεν θα κάνουμε λογικές σκέψεις και δεν θα τους κρίνουμε αντικειμενικά χρεώνοντας τους το παρελθόν της χρεοκοπίας και της επίθεσης τους στα λαϊκά νοικοκυριά.

Νομίζουν ότι δεν θα τους χρεώσουμε την ανικανότητα τους να αντιπαρατεθούν όταν έπρεπε και όπως έπρεπε.

Ας έγραφαν τουλάχιστον ένα μανιφέστο που θα ξεκινούσε με αυτοκριτική και διαφοροποίηση από τον νεοφιλελευθερισμό που άσκησαν αυτοί τότε και συνεχίζει να ασκεί σήμερα ο Μητσοτάκης.

Ας έλεγαν κάτι να τους συμπαθήσουμε και όχι να τους προσθέσουμε στους δημαγωγούς μπουρδολογους που υποκρύπτουν την αλήθεια.

Γεμίσαμε με μανιφέστα μπουρδολογων και γενικόλογα που θέλουν να χαϊδέψουν τον λαό και να αποσπάσουν ψήφους για την επιστροφή τους στην εξουσία.

Δεν χρειάζεται μόνο η Αριστερά μια διαφορετική αριστερά αλλά και η Δεξιά χρειάζεται μια διαφορετική δεξιά σε αντιπαράθεση με τον Νεοφιλελευθερισμό δίχως δημαγωγίες, αερολογίες και σύνδρομα του παρελθόντος. #θεωρία_ιδεολογία_πολιτική #φιλελευθερισμος #Βουλή

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους