ΕΘΝΙΚΟ ΣΠΟΡ Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ Εχω ταξιδέψει αρκετά στη ζωή μου, έχω δει κάμποσα μέρη, κοινωνίες, ανθρώπους. Η χώρα μας διαφέρει σχεδόν από οποιοδήποτε άλλο μέρος που έχω δει. Που διαφέρει; Στην...
ΕΘΝΙΚΟ ΣΠΟΡ Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ Εχω ταξιδέψει αρκετά στη ζωή μου, έχω δει κάμποσα μέρη, κοινωνίες, ανθρώπους.
Η χώρα μας διαφέρει σχεδόν από οποιοδήποτε άλλο μέρος που έχω δει.
Που διαφέρει; Στην ισχυρογνωμοσύνη και στον διχασμό στα πάντα όλα.
Όχι μόνο στην πολιτική ή το ποδόσφαιρο, στα πάντα.
Όλα κρίνονται με οπαδικά κριτήρια, είμαστε φανατικοί οπαδοί της γνώμης μας.
Δεν ψάχνουμε ποτέ οι περισσότεροι τι διαμορφώνει αυτή τη γνώμη, πιστεύω, χωρίς να είμαι ψυχολόγος, πως οι ισχυρές γνώμες διαμορφώνονται υποσυνείδητα, χωρίς καν να ξέρουμε την αιτία.
Η γνώμη διαμορφώνεται όταν οτιδήποτε μας ευχαριστεί ή μας εκνευρίζει.
Παρακολουθώ το ίδιο μοτίβο της ισχυρογνωμοσύνης και του διχασμού στην περίπτωση του Ακύλα.
Κατ’ αρχάς του βγάζω το καπέλο! Κατάφερε να διχάσει μια χώρα κι αυτό από μόνο του τον κάνει σπουδαίο.
Κατάφερε ένα σχετικά ασήμαντο θέμα, όπως το πανηγυράκι της γιουροβίζιον, να γίνει εθνικό θεμα για πολλούς, και μπράβο του.
Όλοι οι σημαντικοί έχουν φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς.
Οι μισοί για παράδειγμα εδώ μέσα βρίζουν τον Μητσοτάκη κι οι άλλοι μισοί τον έχουν θεό.
Ποιος έχει δίκιο; Μπορεί και κανένας! Εχθές πήγα στο φαρμακείο και συζήτησα λίγο με την Αλεξία, κόρη της ιδιοκτήτριας, μια εξαιρετική νέα κοπέλα, που χαίρομαι πάντα να συζητώ μαζί της γιατί έχει συνήθως τεκμηριωμένη γνώμη.
Η συζήτηση ήρθε και στο παλικάρι που μας εκπροσωπεί στο πανηγύρι.
Δεν έχει σημασία τι είπαμε, ούτε καν αν συμφωνήσαμε.
Της είπα κάποια στιγμή, ξέρεις Αλεξία μου γιατί το πολεμάνε το παιδί;, κυρίως η γενιά μου, και γενικά οι μεγαλύτεροι άνθρωποι; Γιατί; Γιατί κριτικάρει αυτά που κάναμε στη χώρα μας και που μας έριξε στα βράχια! Και γιατί σπάνια ο άνθρωπος δέχεται την κριτική! Καλημέρα σε όλους!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους