Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τεχνικά μιλώντας: Αδιέξοδο... Οι Αμερικανοί λένε πως αυτοί που δεν μπορούν να παίξουν διδάσκουν και αυτοί που δεν μπορούν να διδάξουν διδάσκουν γυμναστική.

Δεν συμφωνώ καθόλου.

Υπάρχουνε εξαιρετικοί, ας πούμε, μαθηματικοί που επιλέγουν να διδάξουν στα σχολεία και όχι να "παίξουν" στα χρηματοοικονομικά αναμοχλεύοντας παράγωγα και ομόλογα.

Και υπάρχουν και εξαιρετικοί γυμναστές, έχω γνωρίσει πολλούς και στο βόλεϊ και στα γυμναστήρια, κάποιοι και στα σχολεία, που κάνουν πολύ καλή δουλειά.

Όμως αυτό που λένε οι Αμερικανοί ισχύει 100% σε αυτή την ιστορία με τη Νέα Αριστερά.

Μάλλον - εδώ που τα λέμε - ισχύει 150% γιατί εδώ έχουμε ένα πολιτικό προσωπικό που και δεν μπορεί να παίξει και δεν μπορεί να διδάξει και δεν μπορεί να διδάξει...γυμναστική.

Και κάπως έτσι μία οργάνωση μερικών εκατοντάδων μελών με, προς ώρας, Κοινοβουλευτική Ομάδα, που έχει εκλεγεί από άλλο κόμμα, έφτασε σε αδιέξοδο.

Κι όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, θα μπορούσε η Νέα Αριστερά να μην ήταν σε αυτό, ή σε άλλο, αδιέξοδο.

Ας πούμε, αρχές του 2025 - τότε που ο Ανδρουλάκης ήθελε να χορέψει...ταγκό με τον Κωλάμπια- υπήρχε κάτι σε συμφωνία Φάμελλου/Χαρίτση για τη σύμπραξη των δύο Κοινοβουλευτικών Ομάδων, που είχαν εκλεγεί από τους ίδιους ψηφοφόρους.

Κάτι, που αν είχε συμβεί, σε πρώτο χρόνο θα στερούσε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το ΠΑΣΟΚ της Διαμαντοπούλου και της Αναστασίου και σε δεύτερο χρόνο, το σημαντικότερο, θα άγοιγε το δρόμο για την Επανίδρυση της Προοδευτικής Συμμαχίας στο πεδίο.

Και αυτός ο Τσίπρας - προφανώς ως...Τζεντάι, γιατί είναι το μόνο μεταπολιτευτικό στέλεχος της Ελληνικής Αριστεράς που έχει επαφή με τον Λαϊκό Παράγοντα - θα ήταν εκεί. Συλλογικά; Τεχνικά μιλώντας, αυτός ο - ή εκείνος εδώ που τα λέμε - Τσίπρας είχε την περισσότερο συλλογική και τη λιγότερο αυταρχική αντίληψη από όλους τους μεγάλους ή τους μικρότερους ηγέτες της Ελληνικής Αριστεράς σε όλη την ιστορία της Ελληνικής Αριστεράς.

Η πολιτικά άμπαλη πλειοψηφία στα όργανα της Νέας Αριστεράς, μερικές δεκάδες άνθρωποι που εκπροσωπούν τη βούληση μερικών εκατοντάδων άλλων, έκανε τότε την επιλογή να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ, του Δουδώνη και του γιου του Καρχιμάκη, στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να...ανοίξει πανιά για το 0, κάτι τοις εκατό που θα κουμπώσει στο 2, κάτι τοις εκατό του ΜΕΡΑ25.

Για κάποια ανασύνθεση, για να γυρίσει ο χρόνος πίσω σε κάποιο 2000 κάτι.

Που σημειωτέον το 2000 κάτι δεν υπήρχε κανένας Βαρουφάκης... Όταν βρίσκεσαι σε αδιέξοδο κάνεις κινήσεις μέσα σε αυτό.

Καλείς τους...ανένταχτους να ενταχθούν, λες πως είναι διαδικασία...βάσης το ντιλ που προσπαθεί να κάνει ο Σακελλαρίδης με τον Μαρματάκη και την Διώτη και βάζεις στο πρωτοσέλιδο της Εποχής τον Τρεμόπουλο - που είναι θετικός στη συνεργασία με την...κριτική και αυτοκριτική Αριστερά- ενώ εκφράζει τα 20 μέλη της Οικολογικής Κίνησης της Θεσσαλονίκης. Οι Γκούλαγκ, 40 χρόνια τώρα, στο Πάτα Γερά λένε... Όταν μία μάχη πρέπει να αρχίσεις Όταν μία μάχη πρέπει να κερδίσεις Αν διστάζεις να μπεις να πολεμήσεις Να θυμάσαι το παιχνίδι το έχεις χάσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους