Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολλοί είστε αυτοί που εστιάζετε στη σειρά των αγώνων με τη Βαλένθια και αποδίδετε το γεγονός ότι δεν τα καταφέραμε στη διαιτησία.

Μάλιστα ορισμένοι το τραβάτε στα άκρα και λέτε ότι έφταιξε αποκλειστικά η διαιτησία! Πριν όμως φτάσουμε στη σειρά με τη Βαλένθια... ... ΥΠΗΡΞΕ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ.

Τι έγινε σε αυτή την κανονική περίοδο - το οποίο... ξεχνάτε μέσα στην απόγνωση που βρεθήκαμε όλοι; Στην κανονική περίοδο λοιπόν κάναμε 16 ήττες.

Αλλά όλες οι ήττες δεν είναι ίδιες... υπάρχουν οι "εντός προγράμματος" και οι αδικαιολόγητες.

Ανέτρεξα λοιπόν στα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου και είδα τα εξής: 1. Από τις δεκαέξι (16) ήττες, οι έξι (6) ήταν από τα μεγάλα ονόματα της διοργάνωσης.

Τις αφήνω απ' έξω αυτές τις έξι ήττες.

Από τις υπόλοιπες δέκα (10) ήττες, οι εφτά (7) ήταν από ομάδες που δεν μπήκαν καν στα πλέι ιν, δηλαδή Βίρτους, Αρμάνι (2 ήττες!), Παρί, Μακάμπι, Μπάγερν, Παρτιζάν. 2. Η μία (1) ήταν από τον Ερυθρό Αστέρα που μπήκε στα πλέιν ιν και αποκλείστηκε. 3. Άλλη μία (1) ήταν από τη Μονακό, που μπήκε στα πλέι οφ μέσω των πλέι ιν και αποκλείστηκε τελικά από το γάβρο. 4. Τέλος άλλη μια (1) ήταν από τη Χαποέλ, η οποία μπήκε απευθείας στα πλέι οφ κι αποκλείστηκε από τη Ρεάλ.

Παραθέτω, με χρονολογική σειρά: Βίρτους - Παναθηναϊκός 92-75. Μονακό - Παναθηναϊκός 92-84. Ερυθρός Αστέρας - Παναθηναϊκός 86-68. Αρμάνι - Παναθηναϊκός 96-89. Παναθηναϊκός - Αρμάνι 74-87. Μπάγερν - Παναθηναϊκός 85-78. Μακάμπι - Παναθηναϊκός 75-71. Παρτιζάν - Παναθηναϊκός 78-62. Παναθηναϊκός - Παρί 99-104.

Χαποέλ - Παναθηναϊκός 92-88. (Τα διάβαζα και μου φαίνονταν απίστευτα, αν και έχω δει τους αγώνες). 2. Ακόμα και αν αφαιρέσουμε τις ήττες από τον Ερυθρό Αστέρα (που ήταν στα πλέι ιν), από τη Μονακό (που μέσω των πλέι ιν έφτασε στα πλέι οφ κι αποκλείστηκε από το γάβρο) και από τη Χαποέλ, που ήταν στα πλέι οφ κι αποκλείστηκε από τη Ρεάλ πάλι... ... ΚΑΝΑΜΕ ΕΦΤΑ (7) ΗΤΤΕΣ ΑΠΟ ΟΜΑΔΕΣ - ΛΙΜΟΤΑΓΑΡΑ! Ποια ήταν η σημασία αυτού; Η εξής: Εμείς όπως προανέφερα κάναμε συνολικά δεκαέξι (16) ήττες.

Η πρώτη στη βαθμολογία ομάδα της κανονικής περιόδου, δηλαδή ο γάβρος, έκανε δώδεκα (12) ήττες! Η τελευταία ομάδα της τετράδας, δηλαδή η Φενέρ, έκανε δεκατέσσερις (14) ήττες! Επομένως: α) Αν δεν είχαμε κάνει τις δέκα (10) ήττες από τα "μη μεγάλα ονόματα" που προανέφερα, θα είχαμε μόνο έξι (6) ήττες, μακράν πρώτοι θα τερματίζαμε δηλαδή! β) Αν δεν είχαμε κάνει τις ήττες - γκέλες ΜΟΝΟ με τις εφτά (7) ομάδες - λιμοτάγαρα (αυτές δηλαδή που ούτε στα πλέι ιν έφτασαν), θα είχαμε μόνο εννέα (9) ήττες, πάλι δηλαδή θα τερματίζαμε μακράν πρώτοι! Αλλά να δεχτώ ότι πάντα υπάρχουν και κάποιες αδικαιολόγητες γκέλες σε μια τόσο μακρά διοργάνωση.

Και πάλι ωστόσο... ... αν είχαμε κάνει ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΤΑ (7) αδικαιολόγητες γκέλες,δηλαδή ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΤΡΕΙΣ (3) ΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, θα είχαμε συνολικά ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ (13) ήττες, δηλαδή θα είχαμε τερματίσει ΤΡΙΤΟΙ στην κανονική περίοδο ισοβαθμώντας με τη Βαλένθια (που είχε το πλεονέκτημα στην ισοβαθμία και θα τερμάτιζε δεύτερη)! Και έτσι... ... αφενός θα είχαμε το πλεονέκτημα έδρας και... ... αφετέρου θα είχαμε στα πλέι οφ καταφανώς ευκολότερο αντίπαλο από τη Βαλένθια - που η Φενέρ, η Βαλένθια και ο γάβρος (λόγω διαιτησίας) ήταν οι δυσκολότεροι αντίπαλοι που θα μπορούσαν να μας τύχουν.

Μετά ήταν η Ρεάλ αλλά ένα κλικ (ή και πιο πολλά) πιο κάτω από αυτές τις τρεις.

Έχουμε και καλή παράδοση με τη Ρεάλ. ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΔΩΣΑΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΡΑΚΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝΕ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΒΑΛΕΝΘΙΑ.

Τώρα... στη σειρά με τη Βαλένθια "καθεαυτή", σίγουρα η διαιτησία έπαιξε μεγάλο ρόλο αλλά ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΙΤΙΑ.

Ήταν ότι η Βαλένθια είναι πολύ καλή ομάδα, ότι κάναμε υπερπροσπάθεια να πάρουμε τα δυο παιχνίδια εκτός έδρας και η ομάδα δεν είχε άλλη ενέργεια! ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ; Τα έχουμε ξαναπεί. ΟΛΑ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΚΑΝ ΛΑΘΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Τα έχω ξαναγράψει για τη μη προετοιμασία, για την Αυστραλία, για την πανηγυρτζίδικη νοοτροπία, για την έπαρση, για τις μεταγραφές που οι περισσότερες δεν έπιασαν κλπ.

Δεν θα τα επαναλάβω.

Θα γράψω μόνο ότι η ομάδα κατέληξε να έχει ΕΞΙ (6) ΟΛΟΥΣ - ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΕΝΑΝ (1) ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ (3) ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥΣ.

Οι έξι ήταν: Σλούκας, Γκραντ, Ναν, Ερνανγκόμεθ, Όσμαν, Λεσόρ και αυτός που προστέθηκε ήταν ο πρόσφατα αφιχθείς Χέιζ - Ντέιβις.

Οι τρεις βοηθητικοί ήταν ο Ρογκαβόπουλος, ο Τολιόπουλος κι ο Φαρίντ, που λίγα τελικά πρόσφεραν.

Για τον Ρογκαβόπουλο και τον Τολιόπουλο δεν εξετάζω εδώ αν φταίνε αυτοί ή ο Αταμάν που δεν μπόρεσαν να δώσουν περισσότερα (ίσως και τα δυο), ενώ ο Φαρίντ είναι φιλότιμος και συμπαθής αλλά... "τόσος ήτανε". Και υπήρχαν ο Σορτς που τελικά αποδείχθηκε αποτυχημένη μεταγραφή, χωρίς να μπορώ να πω αν ο ίδιος δεν προσαρμόστηκε ή αν ο Αταμάν δεν μπόρεσε να τον βάλει στο "σώμα και πνεύμα" της ομάδας (μάλλον και τα δυο) και ο Μήτογλου για τον οποίο δεν υπάρχουν λόγια - ή μάλλον υπάρχουν αλλά ας μην τα γράψω καλύτερα.

Σε κάθε περίπτωση, ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΤΑΔΑ ΒΑΣΙΖΟΜΑΣΤΑΝ.

Και από αυτή την επτάδα... ... ο Σλούκας βγήκε εκτός μάχης. Ο Γκραντ ήταν ντεφορμέ - δεν τον κατηγορώ αλλά έτσι ήταν. Ο Λεσόρ δεν μπόρεσε να είναι ο Λεσόρ της χρονιάς που πήραμε την Ευρωλίγκα - ούτε αυτόν τον κατηγορώ αλλά επίσης έτσι ήταν. Ο Χέιζ - Ντέιβις βρήκε να είναι μέτριος ακριβώς εκεί που δεν έπρεπε, δηλαδή στα τρία παιχνίδια της σειράς με τη Βαλένθια στην Αθήνα.

Και ο Όσμαν βρήκε να χάνει μόνος του τα λέι απ και να είναι σκιά του εαυτού του πάλι σε αυτά τα παιχνίδια. Ε ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ... ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΣΙ.

Όταν από τους εφτά καλούς παίκτες σου, οι πέντε δεν μπορούν να σε βοηθήσουν ανάλογα με το επίπεδό τους και από κάτω υπάρχει το χάος... ... ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ.

Και φυσικά βρίσκει και η διαιτησία και κάνει.

Αλλά θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι... ... η διαιτησία ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΗΤΑΝ και πρόπερσι που πήραμε την Ευρωλίγκα! Το ίδιο εχθρική για μας και δεν είχε μεγάλες διαφορές από φέτος. ΕΜΕΙΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΟΥΝ. ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Τώρα ό,τι έγινε, έγινε.

Αντί να κόψουμε όλοι τ' αρχίδια μας στην Πλατεία Συντάγματος σε ένδειξη διαμαρτυρίας, πρέπει να φέρουμε τον άνθρωπο που θα αλλάξει το κλίμα και θα οργανώσει την ομάδα σε σωστές βάσεις.

Αυτόν που βλέπετε στη φωτογραφία! Και να προσευχηθούμε στον Άγιο Σάρας ή στην αντιπαθέστατη Βαλένθια να κάνουν το καθήκον τους σε λίγες μέρες - μπορούν να το κάνουν, δεν γίνεται να κάνετε λες και ο γάβρος το σήκωσε ήδη. ΔΕΝ ΤΟ ΣΗΚΩΣΕ ΑΚΟΜΑ, ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ.

Και αν δεν το σηκώσει... εύκολα γυρίζει το φύλλο.

Αλλά σε κάθε περίπτωση η ζωή συνεχίζεται. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους