Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Χαρ.Κουκιανάκης: «Οι Κοινωνίες Ανθίζουν με Ασφάλεια — αλλά Αναπνέουν μόνο με Ελευθερία και Σεβασμό» Η αστυνόμευση αποτελεί θεμέλιο της οργανωμένης κοινωνίας.

Δεν είναι μόνο η εφαρμογή του νόμου· είναι η αίσθηση ότι ο πολίτης μπορεί να περπατά ελεύθερος στον τόπο του, να μεγαλώνει τα παιδιά του χωρίς φόβο, να δημιουργεί, να επενδύει, να συμμετέχει στον πολιτισμό και στη συλλογική ζωή με αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη.

Ιδιαίτερα στις μικρές και κλειστές κοινωνίες, όπως οι κοινωνίες της ελληνικής περιφέρειας,της Κρήτης και του Αποκόρωνα, η παρουσία της αστυνομίας έχει βαθύτερη σημασία.

Ο αστυνομικός δεν είναι ένας απρόσωπος κρατικός υπάλληλος.

Είναι πολλές φορές ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο συμπολίτης, ο γνωστός της οικογένειας, εκείνος που καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην τήρηση του νόμου και στη συνοχή της κοινωνίας.

Όταν η αστυνόμευση λειτουργεί με μέτρο, σοβαρότητα και διακριτικότητα, τότε ενισχύει την κοινωνική ειρήνη.

Προσφέρει το αίσθημα της ασφάλειας που χρειάζεται κάθε τοπική κοινωνία για να ανθίσει.

Η ασφάλεια είναι προϋπόθεση ανάπτυξης.

Και η ανάπτυξη είναι προϋπόθεση παραμονής των ανθρώπων στον τόπο τους.

Όταν όμως η αστυνόμευση μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, όταν χάνει την ανθρώπινη διάσταση και τη διακριτικότητα που απαιτούν οι κλειστές κοινωνίες, τότε το αποτέλεσμα συχνά γίνεται αντίθετο από το επιδιωκόμενο.

Η υπερβολή γεννά καχυποψία.

Η συνεχής πίεση δημιουργεί κοινωνική ένταση.

Η αίσθηση επιτήρησης αντί προστασίας τραυματίζει τη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και την Πολιτεία.

Καμία κοινωνία δεν μπορεί να προχωρήσει όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται συλλογικά ως ύποπτοι αντί ως ενεργά κύτταρα της κοινωνίας.

Ιδιαίτερα σε τόπους με ισχυρούς δεσμούς, ιστορία, παραδόσεις και βαθιά κοινωνική συνοχή, απαιτείται λεπτότητα χειρισμών και αμοιβαίος σεβασμός.

Η ασφάλεια δεν επιβάλλεται μόνο με ελέγχους και έντονη παρουσία δυνάμεων.

Χτίζεται κυρίως με εμπιστοσύνη, συνεργασία και δικαιοσύνη.

Οι τοπικές κοινωνίες που παράγουν πολιτισμό, που κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις, που παλεύουν καθημερινά να κρατήσουν νέους ανθρώπους στον τόπο τους, δεν χρειάζονται ούτε εγκατάλειψη ούτε υπερβολική καταστολή.

Χρειάζονται μια Πολιτεία παρούσα, δίκαιη και σοφή.

Μια αστυνόμευση που να εμπνέει ασφάλεια και όχι φόβο.

Που να προστατεύει χωρίς να προκαλεί κοινωνική ασφυξία.

Που να λειτουργεί προληπτικά και όχι επιδεικτικά.

Γιατί η πραγματική δύναμη της Πολιτείας δεν φαίνεται όταν επιβάλλεται πάνω στην κοινωνία, αλλά όταν κερδίζει την εμπιστοσύνη της.

Και η πραγματική ασφάλεια δεν γεννιέται από τον φόβο της εξουσίας, αλλά από το αίσθημα δικαιοσύνης, ισορροπίας και σεβασμού προς τον άνθρωπο και τον τόπο του. Οι κοινωνίες ανθίζουν με ασφάλεια. Αλλά αναπνέουν μόνο με ελευθερία, αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους