Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ Είμαστε κάτι πουλιά, ένα θρόισμα του αέρα, μια αύρα λεπτή.

Η μέρα μας βρίσκει να πριονίζουμε το βράχο της να τάζουμε στο σύμπαν ροδώνες ή αίματα να τρίζουμε τα δόντια με την οργή του απρόσιτου τίποτα.

Το βράδυ κοιτάζουμε τα γυμνά φτερά, εκείνη τη σιωπή που ενδημεί μες στο κρυφό της νύχτας ιερό σκήνωμα.

Ψάχνουμε μιαν αγκαλιά μητέρας, τον παράδεισο και χωνόμαστε στους εφιάλτες μας σαν την νιφάδα που καίγεται το καλοκαίρι, γίνεται μνήμη ένα σύννεφο μικρό από κάρβουνο πικρό και άνεμο εκεί στις σημύδες του παιδικού μας χρόνου. Ν.Β.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους