Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το φεγγάρι νομίζω ότι δεν στάθηκε τυχαία πάνω από τους έρωτες των ανθρώπων.

Δεν θυμάμαι να τραγούδησε κάποιος ένα σύννεφο με τον ίδιο καημό, ούτε ένα αστέρι με την ίδια λαχτάρα.

Ίσως γιατί το φεγγάρι δεν φωτίζει πραγματικά, απλώς χαρίζει στις νύχτες μια παρηγοριά αρκετή για να αντέχουν οι εξομολογήσεις ή οι μνήμες.

Είναι ένα φως μισό, ξέρει να κρύβει χωρίς να εξαφανίζει, και το βασικότερο δεν προδίδει όπως κι αν το σκεφτείς.

Γι’ αυτό οι άνθρωποι το διάλεξαν για συνοδό των πιο βαθιών τους αισθημάτων.

Κάτω από το φεγγάρι, οι αγάπες μοιάζουν πιο αληθινές απ’ όσο είναι την ημέρα.

Η μέρα ζητά εξηγήσεις, λογική και καθαρές απαντήσεις.

Η νύχτα όμως αφήνει χώρο στις... σιωπές.

Και το φεγγάρι, σαν λαϊκό τραγούδι, ή pop ή ότι άλλο, δεν έρχεται να λύσει τίποτα, έρχεται μόνο να σταθεί δίπλα στον πόνο, στον πόθο και στη μνήμη.

Ίσως γι’ αυτό το "Σβήσε το φεγγάρι" που με "συνόδεψε" πριν λίγο, ν' ακούγεται τόσο ανθρώπινο.

Γιατί υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος δεν αντέχει ούτε εκείνο το απαλό φως που τον αναγκάζει να θυμάται.

Το φεγγάρι έγινε σύμβολο των ερώτων επειδή μοιάζει με αυτούς.

Άλλοτε γεμάτο, εκτυφλωτικό, σχεδόν αιώνιο, κι άλλοτε μισό ή χαμένο μέσα στο σκοτάδι.

Πάντα όμως επιστρέφει.

Όπως επιστρέφουν οι μεγάλες αγάπες μέσα στις σκέψεις των ανθρώπων, ακόμη κι όταν έχουν χαθεί από τη ζωή τους.

Και ίσως τελικά να μην αγαπήθηκε τόσο για τη λάμψη του, αλλά γιατί έμαθε να φωτίζει διακριτικά όλες εκείνες τις στιγμές που οι άνθρωποι δεν ήθελαν να μείνουν μόνοι με την καρδιά τους... Καλό ξημέρωμα να έχουμε https://youtu.be/ugbgg2UjJHU?is=SBAxgfCp5iiig1T1

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους