Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άνοιξη. Στον δρόμο για το καλοκαιράκι. Καταλαβαίνεις τα μεσημέρια ότι έχει αγριέψει ο ήλιος, βαδίζει παράλληλα με την ζωή.

Έχει κι αυτό την ευθύνη του που πλέον γράφω πιο σπάνια.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Ούτε ο λιγότερος ελεύθερος χρόνος είναι.

Ούτε πως η εποχή δεν έχει καιρικές συγκινήσεις.

Είναι αυτή η συνειδητοποίηση ότι πλέον περισσότερο γράφουμε, περισσότερο μιλάμε, αναλύουμε, συμφωνούμε, παρά πράττουμε.

Εκτός αυτού, όλο και συχνότερα απαρνιέμαι την κωμικότητα, στοιχείο που χρησιμοποιούμε μαζικά για να αντέξουμε τα σκοτάδια της ζωής, αλλά τελικά η αποφυγή της πραγματικότητας, ποιον βοηθάει πραγματικά? Τις επόμενες μέρες η λιακάδα θα κρύβεται ολοένα και πιο συχνα, πότε από σκόνη, ποτέ από βαριά μαύρα σύννεφα.

Όσο χρήσιμη την θεωρώ το πρωί για να ανοίγω τα μάτια μου, άλλο τόσο μου την δίνει αυτή η ψεύτικη αισιοδοξία που τροφοδοτεί, αισιοδοξία που δεν συμβαδίζει με καμία λογική και με καμία πραγματικότητα, μόνο με τα ανθρώπινα ένστικτα.

Αλλά τι να σου κάνουν κι αυτά, είναι θαμμένα στο γκρίζο της πόλης, είναι θαμμένα στην υπέροχη φυλακή που μπορείς να αγοράσεις σοκολάτες και μπέργκερ για να σου φύγει η στεναχώρια, σε μια κανονικότητα πρωτοφανή για την παγκόσμια ιστορία, πλήρως απομακρυσμένη από τις ανάγκες μας, τα θέλω μας.

Για τους επόμενους 4 μήνες, κάθε μέρα που θα περνάει χωρίς καύσωνα, θα είναι μια ευλογημένη μέρα, ανεξαρτήτως αν η φυλακή σας είναι ένα δωμάτιο με κλιματισμό, ή μια γαμάτη παραλία που την χαίρονται αυτοί που τους σερβίρετε.

Το τελευταίο διάστημα η επικαιρότητα προκαλεί τα ίδια συναισθήματα με μια σκληρή μέρα καύσωνα.

Σε κάνει να σκύβεις το κεφάλι γιατί δεν αντέχεις.

Οι συνεχόμενες παγκόσμιες αλλά και τοπικές κοινωνικοοικονομικές κρίσεις των τελευταίων χρόνων, αρχίζουν να μας δείχνουν με το σκληρότερο τρόπο το αποτύπωμα που έχουν αφήσει, το κάνουν μάλιστα τόσο έντονα πια, που δεν μπορούν ούτε τα ΜΜΕ των ολιγαρχών να κρύψουν την πραγματικότητα.

Φροντίζουν βέβαια, πάντα αυτοί που ευθύνονται να είναι οι διπλανοί σου και όχι οι από πάνω σου.

Η ζωή για την ανθρωπότητα έχει υπάρξει ιστορικά πολλές φορές σκληρή, είναι όμως η πρώτη φορά, που ο καθένας μας είναι τόσο μα τόσο απομονωμένος, στοιχείο τόσο ειρωνικό, μιας και δεν έχουμε υπάρξει ποτέ περισσότεροι πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Για την επόμενη βδομάδα θα είναι χρήσιμο να έχουμε βρεί που είναι καταχωνιασμένη η ομπρέλα μας, καθώς φαίνεται να πηγαίνουμε σε κλασσικές μεσημεριανές μπόρες. Μακάρι καθώς την ψάχνουμε, να βρούμε πουθενά και την αξιοπρέπεια μας. Καλό καλοκαίρι να έχουμε. #Χασαν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους