Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η έξοδος του Μεσολογγίου στην τέχνη 1. La grèce sur les ruines de Missolonghi (Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολλογγίου) Eugène Delacroix (1826) Musée des Beaux-Arts de Bordeaux Το έργο είναι εμπνευσμένο από την μάχη των Ελλήνων στην τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Σε πρώτο επίπεδο η Ελλάδα συμβολοποιείται στο πρόσωπο μιας νεαρής γυναίκας, η οποία ανοίγει τα χέρια σε μία κίνηση απόγνωσης, καθώς στέκεται πάνω σε συντρίμμια και νεκρούς.

Στο βάθος ο εχθρός καρφώνει μία σημαία στο έδαφος. 2. Η έξοδος του Μεσολογγίου Θεόδωρος Βρυζάκης (1853) Εθνική Πινακοθήκη –Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου “Ο Θεόδωρος Βρυζάκης, ο καλλιτέχνης που ζωγράφισε αυτό το έργο, υπήρξε ορφανό του πολέμου της Ανεξαρτησίας (τον πατέρα του τον είχαν κρεμάσει οι Τούρκοι). Σπούδασε στο Μόναχο και έγινε ο κυριότερος ζωγράφος ιστορικών σκηνών.

Ο σημαντικός αυτός πίνακας απομνημονεύει ένα από τα πιο τραγικά και τα πιο ξακουστά επεισόδια του Αγώνα, την ηρωική έξοδο των κατοίκων της πόλης του Μεσολογγίου τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826.

Η σύνθεση αναπτύσσεται κατακόρυφα, χωρίς βάθος, και χωρίζεται σε δύο επίπεδα: στην ουράνια και την επίγεια ζώνη.

Στο ουράνιο τμήμα, στον άξονα, δηλαδή στο κέντρο της σύνθεσης, βλέπουμε ένθρονο τον Παντοκράτορα, μέσα σε μια χρυσή νεφέλη, να ευλογεί τους αγωνιστές, ενώ άγγελοι με κλάδους βαΐων και στέφανα δάφνης ετοιμάζονται να στέψουν τους ήρωες. Οι Έλληνες πίστευαν ότι στον δίκαιο αγώνα τους είχαν την ευλογία του Χριστού.

Στο επίγειο τμήμα της σύνθεσης, πάνω σε μια ξύλινη γέφυρα, οι αγωνιστές ορμούν έξω από την πύλη του τείχους, κραδαίνοντας τα σπαθιά τους.

Ένας από αυτούς υψώνει με το αριστερό του χέρι την ελληνική σημαία με το σταυρό στο κοντάρι.

Μερικοί έχουν κιόλας πληγωθεί.

Ακολουθούν τα γυναικόπαιδα.

Μητέρες με παιδιά έχουν πέσει κάτω από τη γέφυρα, στο χαντάκι.

Κάποιοι είναι ήδη νεκροί, άλλοι χαροπαλεύουν. Οι Τούρκοι πάνοπλοι περιμένουν τους ηρωικούς αγωνιστές.

Μερικοί ανεβαίνουν στα τείχη, σκαρφαλώνοντας πάνω σε μια σκάλα.

Επικρατούν ταραχή, ένταση και μεγάλη δραματικότητα.

Είναι σαν να ακούμε την κλαγγή των όπλων και τις κραυγές των πληγωμένων.

Ο ζωγράφος απεικόνισε τη σκηνή με ακρίβεια και επιμέλεια, προσέχοντας κάθε λεπτομέρεια.

Πρόκειται για έναν πίνακα ρομαντικό στο πνεύμα, αλλά με εκτέλεση ακαδημαϊκή, καλλιγραφική, προσεκτική. Επικρατεί μια καφετιά και χρυσή τονικότητα, με κύρια χρώματα το μαύρο, το λευκό και το κόκκινο.”

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους