Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε φορά που η Ρεάλ αποφασίζει να πιέσει ψηλά την Μπαρτσελόνα, εκτίθεται με υπερβολική ευκολία.

Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι ότι δεν φαίνεται να έχει διδαχθεί από τα ίδια της τα λάθη.

Η πίεση "παίκτης με παίκτη" βασίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά στην έγκαιρη αντίδραση, στην πρόβλεψη της φάσης και στην ικανότητα να βγεις μπροστά πριν εξελιχθεί η επίθεση - στοιχεία που η Ρεάλ δεν διαθέτει στον βαθμό που απαιτεί ένα τέτοιο πλάνο.

Γι’ αυτό και βρίσκω απόλυτα εύστοχη την τοποθέτηση του Βενσάν Κομπανί, όταν λέει: "Υπάρχουν μόνο δύο σωστοί τρόποι να αντιμετωπίσεις μια ομάδα που θέλει να κυριαρχήσει μέσω της κατοχής: είτε την πιέζεις με τη μέγιστη δυνατή ένταση, είτε οπισθοχωρείς πλήρως και αμύνεσαι χαμηλά.

Οι ενδιάμεσες λύσεις δεν λειτουργούν απέναντι σε τέτοιες ομάδες". Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το πρόβλημα της Ρεάλ.

Δεν έχει ούτε την ένταση ούτε τη συνοχή για να πιέσει σωστά ψηλά.

Διαθέτει παίκτες που δεν συμμετέχουν σταθερά στην πίεση, γενικότερα δεν λειτουργεί καλά ως σύνολο χωρίς την μπάλα, ενώ και οι αμυντικοί της δεν εμπνέουν καμία σιγουριά σε καταστάσεις προληπτικής άμυνας και επιθετικής εξόδου στη φάση.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι καλύτερες πρόσφατες εμφανίσεις της στα clásicos ήρθαν όταν επέλεξε να αμυνθεί σε χαμηλό μπλοκ, να κλείσει τους χώρους και να χτυπήσει στην πλάτη της άμυνας της Μπαρτσελόνα.

Αυτό, άλλωστε, ταιριάζει πολύ περισσότερο στα χαρακτηριστικά των επιθετικών της, ειδικά όταν μιλάμε για παίκτες όπως ο Βινίσιους και ο Εμπαπέ, που μπορούν να αξιοποιήσουν ανοιχτό γήπεδο και μεταβάσεις με ταχύτητα. Η Μπαρτσελόνα είναι από τις πιο δυναμικές ομάδες στον κόσμο στο επιθετικό παιχνίδι, με μεγάλη ποιότητα στις μονομαχίες και πολύ καλή λειτουργία όταν βρίσκει απέναντί της αντιπάλους που της αφήνουν χώρους να "σπάσει" την πίεση.

Και η Ρεάλ, με αυτόν τον τρόπο άμυνας, μοιάζει σχεδόν με ιδανικό αντίπαλο για εκείνη.

Αν επιλέγεις να παίξεις έτσι, με τον Βινίσιους και τον Εμπαπέ μπροστά και με παίκτες όπως ο Ρούντιγκερ να καλούνται να διαχειριστούν τόσο εκτεθειμένες καταστάσεις πίσω, τότε μιλάμε σχεδόν για τακτική αυτοχειρία.

Ειλικρινά, δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί το τεχνικό επιτελείο της Ρεάλ αρνείται να αποδεχθεί αυτό που πλέον είναι ολοφάνερο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους