Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την Τρίτη που μας πέρασε, το θεατρικό εργαστήρι για παιδιά του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών, έκλεισε πανηγυρικά τον φετινό κύκλο του με την παράσταση "Παραμύθια ανω-κατω". Ναι, ήταν όμορφα. 74 παιδιά επί σκηνής, μια ιστορία, πολλά παραμύθια, ανατροπές, μουσική, πολύ πολύ όμορφα.

Το εργαστήρι μας όμως, δεν είχε ως αντικειμενικό σκοπό τη δημιουργία παράστασης (που την κάναμε, την ευχαριστηθηκαμε και την αγαπήσαμε, ε). Ποιος λοιπόν είναι ο στόχος μας; Θα σας πω. Εκτός από τα - λίγο πολύ γνωστά - αφύπνιση της φαντασίας (ναι ναι αφύπνιση), ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, καλλιεργεια της δημιουργικότητας, κοινωνικοποίηση κλπ.

Εκτός απ' αυτά λοιπόν, αυτό που προσπαθώ από πέρυσι, είναι να δημιουργήσουμε έναν χώρο, όπου τα παιδιά να αισθάνονται ασφαλή και μαζί ελεύθερα. Δηλαδή; Δηλαδή. "Αχ, είναι λίγο ντροπαλό το παιδί θα το βοηθήσει..." Στοπ.

Γιατί να μην είναι ντροπαλό το παιδί; Ας είναι ντροπαλό και ας δημιουργήσουμε έναν χώρο, που να νιώθει άνετα να είναι ντροπαλό.

Να πάρει τον χρονο του και να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο. "Να, λίγο θέλει να αλλάξουμε..". Στοπ.

Δεν θέλουμε να αλλάξουμε.

Θέλουμε να υπάρξουμε.

Ή τελοσπαντων, αυτό προσπαθούμε.

Λεπτομέρειες, για το τι ακριβώς πετυχαίνουμε με το θεατρικό παιχνίδι, το πόσο σημαντικό είναι, την απαράδεκτη απόφαση να βγει από την Πέμπτη και Εκτη δημοτικού (που είναι απαραίτητο), σε επόμενη δημοσιεύση.

Προς το παρόν θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μάριο Λέκκα και τη Δήμητρα Κερατίδου, που στάθηκαν πολύτιμοι βοηθοί όλη τη χρονιά και ένα τεράστιο ευχαριστώ στα παιδιά (άντε και στους γονείς). Σας ευχαριστώ!!! ΔηΠεΘε Σερρών

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους