Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Μαμά, αυτή είναι η κοπέλα μου, Χρύσα... — Ο Βαγγέλης προσπάθησε να το πει κάπως τυπικά, αλλά το τρεμούλιασμα τον πρόδιδε. — Και εμείς… ε… αυτό… δηλαδή… ξέρεις… αυτό το τέλος πάντων… — Α, αυτά που θέλεις εσύ τα ξέρω χρόνια... — Η μαμά του τον κοίταξε καλά-καλά, μα το βλέμμα της καρφώθηκε στη Χρύσα με εκείνη τη γνωστή αυστηρότητα. — Αλλά το ίδιο θέλει κι η κοπέλα; Χρυσούλα μου, ξέρεις καλά το γιο μου; — Τον ξέρω, μάλιστα… απ’ έξω κι ανακατωτά, — απάντησε χωρίς το παραμικρό σάστισμα η νύφη. — Πώς είπες; — Έχασε τα λόγια της η μαμά και μίλησε ξανά στον πληθυντικό. — Λένε έτσι οι κοπέλες σήμερα; — Κι τι έγινε; — απάντησε η Χρύσα χαμογελώντας. — Έτσι το λέμε στα ελληνικά! Αλλά γιατί μιλάμε για τον Βαγγέλη; Εσείς κι εγώ πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα.

Γιατί αν δεν ταιριάζουμε, χαθήκαμε! — Ε-ε, πώς το εννοείς αυτό; — κόμπιασε η μαμά. — Το εννοώ γιατί μαζί θα τον περιμένουμε τα βράδια, όταν αργεί γυρίζοντας απ’ τα ρακόμελα με τους φίλους! Και μαζί θ’ ακούσουμε το μεθυσμένο του ροχαλητό! — Και πού κολλάω εγώ; — Η μαμά απελπισμένα προσπαθούσε να πάρει τον έλεγχο. — Εσύ θα κοιμάσαι χωριστά... Ελπίζω... — Αλλά εσείς θα περιμένετε πίσω από την πόρτα.

Όλες οι μαμάδες το κάνουν! — Καλά… Εγώ δεν καταλαβαίνω τι συζητάτε για μένα… — ψιθύρισε ο Βαγγέλης απορημένος. — Σώπα! — φώναξαν μαζί οι δυο γυναίκες γελώντας. — Πείτε μου, κυρία Μαρία, — συνέχισε η Χρύσα με μισοκλείστα μάτια σαν να ονειρευόταν — αλήθεια, μαλώνετε στο σπίτι; Γιατί ο Βαγγέλης δεν το παραδέχεται... — Μα τι εννοείς; Τσακώνονται οι γυναίκες; — Η μαμά μεγάλωσε τα μάτια της έκπληκτη. — Έ, κάποιες, — χαμογέλασε η Χρύσα. — Τους άντρες τους πετάνε και καμιά παντόφλα… — Παναγία μου… — η μαμά έκρυψε το πρόσωπό της, συγκλονισμένη από τα λόγια, χωρίς να ξέρει αν είναι σε καφενείο ή σε όνειρο. — Μάλλον κι εσείς θα θέλατε κάποτε να δώσετε ένα χαστουκάκι στον άντρα σας ή και στο γιο σας… — Ε, — ετοιμάστηκε να συμφωνήσει και μετά ξανασκέφτηκε· — Ποτέ! — Εκτιμώ την προσπάθεια να φανείτε σωστή κυρία, — είπε η Χρύσα με πονηρό χαμόγελο — αλλά δεν το πιστεύω... Πόσες μαμάδες μπορούν να ̔χουν τέτοιο παιδί και να μη θέλουν να τον πειθαρχήσουν λίγο; Στα μικρά του, μια γερή με το ζωνάρι τη δοκίμασε; — Όχι βέβαια! — διαμαρτυρήθηκε η μαμά αληθινά αυτή τη φορά. — Τι κρίμα… — Η Χρύσα χάιδεψε τον Βαγγέλη στη μέση. — Με τέτοια σκανδαλιάρικη συμπεριφορά, έπρεπε να τα παίρνει που και που… Κατά τα άλλα, καλό παιδί έχετε! Απλά είναι ακόμα μισοτελειωμένος.

Ελάτε, κυρία Μαρία, να πιούμε ένα ελληνικό καφέ! Με τον καφέ λέγονται τα καλύτερα μυστικά.

Έφερα και βασιλόπιτα! Αργότερα το σούρουπο, ενώ η οικογένεια κρεμόταν από τα μπαλκόνια της Πανόρμου και μια κατσίκα πέρασε μπροστά από το σπίτι ψάχνοντας θυμαρίσιο χορτάρι, ο πατέρας γύρισε από την εφορία κι η Μαρία Πέτρου αναφώνησε: — Άρη! Ο Βαγγέλης μας τελικά παντρεύεται! — Παναγία μου! Ποιος να το πίστευε; — φώναξε κατευχαριστημένος ο πατέρας. — Κάτσε! Ακόμα το σκέφτομαι… — διόρθωσε ο Βαγγέλης γελώντας. — Όχι παιδί μου… — είπε η μαμά με φωνή που ακουγόταν ως τον Υμηττό, — … Διαβάστε τη συνέχεια στα σχόλια ⬇️⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους