Original Post

Πλήρες Κείμενο:

👑 Κάθε βράδυ, πριν βγει στη σκηνή, έβγαζε τα δόντια της και τα 'ριχνε σε ένα βάζο.

Τότε γινόταν η αγαπημένη γιαγιά της Αμερικής. Μπρέβαρντ, Βόρεια Καρολίνα, 1894. Η Loretta Mary Aiken γεννιέται σε μια φτωχή μαύρη οικογένεια.

Έντεκα ετών, ο πατέρας της σκοτώνεται σε έκρηξη.

Λίγα χρόνια αργότερα, η μητέρα της σκοτώνεται σε τροχαίο ανήμερα Χριστούγεννα.

Στο μεταξύ, την βιάζουν δύο φορές.

Πριν γίνει δεκαπέντε ετών.

Από δύο διαφορετικούς άντρες.

Τα παιδιά που γεννιούνται, δίνονται για υιοθεσία.

Η προγιαγιά της, που έχει ζήσει πάνω από εκατό χρόνια, την παίρνει από το μπράτσο.

Της λέει μία λέξη: "Φύγε." Η Λορέτα φεύγει.

Φτάνει στο Κλίβελαντ.

Μπαίνει σε ένα μαύρο βαριετέ.

Ανακαλύπτει ότι μπορεί να κάνει την αίθουσα να γελάει.

Ο μεγαλύτερος αδερφός της την απαρνιέται: "Οι γυναίκες του θεάτρου είναι πόρνες.

Είσαι ντροπή για το όνομα Aiken." Εκείνη παίρνει ένα καινούργιο όνομα.

Το δανείζεται από έναν πρώην εραστή, έναν τραγουδιστή που λεγόταν Τζακ Μάμπλεϊ. "Μου πήρε τόσα πολλά", θα πει αργότερα. "Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να πάρω το όνομά του." Γίνεται η Jackie Mabley.

Είκοσι εφτά χρονών.

Αποκαλύπτει ότι είναι λεσβία.

Στους καλλιτέχνες του χώρου της, κανείς δεν το βρίσκει περίεργο.

Φοράει ανδρικά κουστούμια ανάμεσα στις παραστάσεις.

Βγαίνει στα κλαμπ του Χάρλεμ με γυναίκες στο μπράτσο της.

Ηχογραφεί ρουτίνες που οι ιστορικοί θα ονομάσουν αργότερα «λεσβιακή σταντ-απ» — δεκαετίες πριν υπάρξει αυτή η λέξη.

Αλλά τα βράδια που ανεβαίνει στη σκηνή, κάνει κάτι άλλο.

Βγάζει τα δόντια της.

Τα βάζει σε ένα βάζο.

Φοράει ένα φθαρμένο φόρεμα.

Δένει ένα φαρδύ καπέλο κάτω από το πιγούνι της.

Πατάει σε παπούτσια δύο νούμερα μεγαλύτερα.

Και γίνεται η «Moms» — η γιαγιά.

Η αγαπημένη γιαγιά της Αμερικής.

Αυτή που έχει το χαμόγελο χωρίς δόντια, που μιλάει αργά, που όλοι αγαπάνε.

Κανείς από το κοινό δεν ξέρει ότι η γυναίκα κάτω από εκείνο το φόρεμα είναι μια λεσβία 1,73 μέτρα, που φοράει ανδρικά κουστούμια και καπέλο φεντόρα.

Κανείς δεν ξέρει γιατί έφυγε από την Καρολίνα.

Κανείς δεν ξέρει γιατί πήρε ένα ξένο όνομα.

Και επειδή κανείς δεν ξέρει — επειδή είναι μία ακίνδυνη γιαγιά — μπορεί να πει τα πάντα.

Απρίλιος 1939. Το Απόλο στο Χάρλεμ. Η Jackie Mabley γίνεται η πρώτη γυναίκα που ηγείται σόλο κωμικής παράστασης σε εκείνο το θέατρο.

Θα παίξει στο Απόλο περισσότερες φορές από οποιονδήποτε καλλιτέχνη στην ιστορία του.

Στο απόγειό της, πληρώνεται δέκα χιλιάδες δολάρια την εβδομάδα.

Ηχογραφεί το «The Funniest Woman in the World». Το άλμπουμ πουλάει ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

Γίνεται η πρώτη μαύρη γυναίκα που σηκώνεται στη σκηνή του Carnegie Hall ως κωμικός.

Την ίδια χρονιά, τραγουδάει ότι θα ψηφίσει όποιον θέλει εκείνη — και προκαλεί την Κου Κλουξ Κλαν να βγάλει τα σεντόνια και να την αντιμετωπίσει σαν άντρας.

Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, γελάει.

Εβδομήντα πέντε χρονών.

Διασκευάζει το «Abraham, Martin and John» — για τον Λίνκολν, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, τον Τζον και τον Ρόμπερτ Κένεντι.

Το τραγούδι μπαίνει στο Top 40. Μία γυναίκα με φόρεμα και χωρίς δόντια κάνει μια ολόκληρη χώρα να σταματήσει να ακούει. Η Γούπι Γκόλντμπεργκ θα πει δεκαετίες αργότερα: "Ο λόγος που η Moms μπορούσε να τα κουβαλήσει όλα, ήταν ότι όλοι στον κόσμο της ήξεραν ήδη ακριβώς ποια ήταν." Δεν είχε τίποτα άλλο να κρύψει.

Και τίποτα άλλο να αποδείξει.

Όταν τελείωνε η παράσταση, τα δόντια ξαναμπαίνουν.

Το φόρεμα βγαίνει.

Και η γυναίκα που είχε ζήσει μέσα σε εκείνη τη μεταμφίεση για ολόκληρη την καριέρα της — ξαναεμφανίζεται.

Κοφτερή σαν μαχαίρι.

Ντυμένη σαν βασιλιάς. ✍️ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ: 23 Μαΐου 1975. Η Jackie "Moms" Mabley πεθαίνει.

Την θάβουν στο Κοιμητήριο Φέρνκλιφ.

Η πόλη όπου γεννήθηκε προσπαθεί να ονομάσει έναν δρόμο προς τιμήν της.

Οι λευκοί γείτονες διαμαρτύρονται — και το όνομα βγαίνει.

Η ιστορία με αυτόν τον δρόμο — και τι τελικά συνέβη το 2023 — στα σχόλια. Παρακαλούμε υποστηρίξτε μας κάνοντας κλικ στο LIKE και στο SHARE αυτής της ανάρτησης για να μας δώσετε κίνητρο να σας προσφέρουμε ακόμη περισσότερες υπέροχες και ενδιαφέρουσες ιστορίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους