Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΛΕΞΙΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ: Ο ΑΤΥΧΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ... Υπήρξαν πολλοί πρίγκιπες με το όνομα Αλέξιος Κομνηνός στα χρόνια της Ρωμανίας.

Πώς θα μπορούσα διαφορετικά άλλωστε; Όλοι οι απόγονοι τού οίκου ήθελαν να τιμήσουν τον πατριάρχη της δυναστείας, τον τρομερό Αλέξιο Α' Κομνηνό (1081-1118). Όμως πρωταγωνιστής αυτού του άρθρου δεν είναι εκείνος ο βασιλέας.

ΑΛΛΑ ο πρωτότοκος ΑΓΝΩΣΤΟΣ γιός του Ιωάννη Β' Κομνηνού (118-1143) και συμβασιλέας του, ο οποίος είχε το ίδιο όνομα με τον παππού του.

Λοιπόν, κράτα την αναπνοή σου γιατί τα Χρονικά ταξιδεύουν και μόλις μεταφερόμαστε στα χρόνια των Κομνηνών.

Έλα λοιπόν να σου εξιστορήσω μια ιστορία θρυλική για αυτόν τον πρίγκιπα Αλέξιο.

Ήσυχα, κανείς δεν πρέπει να καταλάβει ότι βρισκόμαστε μέσα στο Παλάτι των Βλαχερνών, αυτό το Μπάκινχαμ των Κομνηνών και τα βλέπουμε όλα με τα ίδια μας τα μάτια.

Περπάτα πίσω από τις πορφυρές κουρτίνες.

Σςςςςς πιο σιγά! Το παλάτι έχει παντού φρουρούς! Βλέπεις αυτή την κοκκινομάλλα γυναίκα που στέκεται εκεί; Ναι αυτή είναι η Ειρήνη της Ουγγαρίας, Πιρόσκα έμαθα την έλεγαν στην πατρίδα της, πριν έρθει στην Βασιλίδα.

Αυτή λοιπόν ήταν η σύζυγος του Ιωάννη Β. Μαζί απέκτησαν πολλά παιδιά.

Τέσσερις γιους, τον Αλέξιο, Ανδρόνικο, Ισαάκιο και Μανουήλ (αυτός αργότερα θα γινόταν αυτοκράτορας) και επίσης τέσσερις κόρες.

Άκου λοιπόν για αυτόν τον Αλέξιο τώρα.

Γεννήθηκε γύρω στο 1107 στο Δωμάτιο της Πορφύρας όπως όριζε το έθιμο για τους πρίγκιπες και έλαβε το όνομα του παππού του.

Μεγάλωσε κάτω υπό την επιτήρηση του πατέρα του Ιωάννη που τον εκπαίδευσε και στα στρατιωτικά.

Αυτός προοριζόταν να γίνει ο διάδοχος των Κομνηνών και όχι ο αδερφός του Μανουήλ όπως το ήθελε η μοίρα.

Έτσι ήταν αυτός που έλαβε την κατάλληλη βασιλική ανατροφή.

Μεγαλώνοντας συμμετείχε ενεργά στις εκστρατείες του πατέρα του στην Ανατολή.

Γιατί ο Ιωάννης όσο κανείς άλλος Κομνηνός πολέμησε τους Σελτζούκους! Μάλιστα το 1138 ήταν ο Αλέξιος που εκπόρθησε την Άγκυρα της Καππαδοκίας, σημαντικότατης πόλης.

Οι ποιητές γράφουν πως έπεσε πάνω στους Τούρκους σαν καταιγίδα και πως με τις πολιορκητικές μηχανές του την υπέταξε.

Στην ίδια εκστρατεία, με διαταγή του πατέρα του άλωσε και άλλες πόλεις.

Σαν στρατηγός δεν έχανε χρόνο σε μακρές πολιορκίες αλλά κατευθείαν τις απογύμνωνε.

Μια από αυτές ήταν το ισχυρό φρούριο Γαστούνες κοντά στην Αντιόχεια.

Ήταν ο αγαπημένος γιος του Ιωάννη.

Πράγματι στο τυπικό της μονής του Παντοκράτορα (το πρώτο μοναστήρι - νοσοκομείο του κόσμου) ο Ιωάννης παραχωρεί τα περισσότερα προνόμια στον γιο του Αλέξιο. Ο Αλέξιος είχε στεφθεί αυτοκράτορας και μαζί με τους γονείς του απεικονίζεται στα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας που ακόμη και σήμερα ατενίζουν οι τουρίστες.

Οι υπόλοιποι αδερφοί του έφεραν απλώς τον υψηλό τίτλο του Σεβαστοκράτορα.

Το 1143 ο Ιωάννης αναλαμβάνει μία τολμηρή αποστολή.

Στόχος του ήταν να υποτάξει την Αντιόχεια, αρχαία ελληνική πόλη, που εκείνα τα χρόνια βρισκόταν στα χέρια των Σταυροφόρων της Ανατολής και να επιβάλει την ελληνική κυριαρχία στα λατινικά κρατίδια.

Σε αυτή την αποστολή τον συνόδευσαν και οι τέσσερις πρίγκιπες γιοι του. Ο Αλέξιος και οι τρεις Σεβαστοκράτορες.

Όμως η μοίρα επιφύλασσε μια μοίρα τραγική, τόσο οδυνηρή για τους Κομνηνούς.

Το καλοκαίρι του 1143 στην Αττάλεια ο Αλέξιος αρρωσταίνει βαριά από μία άγνωστη ασθένεια.

Ο πυρετός του είναι τρομερά επίμονος και τον δολοφονεί.

Ο δευτερότοκος γιος ο Ανδρόνικος αναλαμβάνει να φέρει την σωρό του μεγαλύτερου αδερφού του στην Βασιλίδα διά θαλάσσης για να τον ενταφιάσει. Ο Ανδρόνικος θα ήταν ο νέος βασιλέας, εάν κατά την διάρκεια της επιστροφής και εκείνος δεν έπεφτε νεκρός.

Κάτω υπό μάλλον ύποπτες συνθήκες.

Έτσι ήρθε η σειρά του Ισαακίου του τρίτου γιου να μεταφέρει τα δύο νεκρά μεγαλύτερα αδέρφια του στην Κωνσταντινούπολη για να ταφούν.

Εάν ο θάνατος του Ανδρόνικου ήταν φυσικός (και όχι αποτέλεσμα συνομωσίας κάποιου άλλου αδερφού), μάλλον η ασθένεια που χτύπησε τον Αλέξιο ήταν κολλητική και λοιμώδης. Ο Αλέξιος και ο Ανδρόνικος τάφηκαν μαζί στην Μονή του Παντοκράτορα όπως είχαν υποσχεθεί στον πατέρα τους.

Λίγο αργότερα ο πατέρας τους ο Ιωάννης θα τραυματιζόταν θανάσιμα κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού.

Από ένα δηλητηριασμένο βέλος μας ψυθυρίζει ένας ευνούχος (πολλές συμπτώσεις ακούω και σίγουρα αυτό δεν είναι σύμπτωση!). Τότε να δεις οι χήρες τους θρήνος στην Βασιλεύουσα. Ο Αλέξιος είχε παντρευτεί δύο φορές.

Η πρώτη του γυναίκα ήταν μια Ρως αρχόντισσα ονόματι Ευπραξία Μιστισλάβα.

Παντρεύτηκαν το έτος 1122.

Ο παππούς της καταγόταν από την οικογένεια των Μονομάχων (μία Μονομάχαινα είχε παντρευτεί στον κρύο βορρά), πράγμα που έδινε στην δυναστεία των Κομνηνών σύνδεση με την μακεδονική δυναστεία του παρελθόντος. Η Ευπραξία πήρε το όνομα της πεθεράς της και ονομάστηκε Ειρήνη στην Ρωμανία.

Δεν κατάφερε να γεννήσει γιο αλλά χάρισε στον Αλέξιο μία κόρη, την Μαρία.

Όμως και εκείνη η Ευπραξία απεβίωσε νωρίς.

Το 1131 ήταν ήδη νεκρή. Ο Ιωάννης διάλεξε δεύτερη νύφη για τον διάδοχο του ξανά από την Ανατολή.

Αυτή την φορά η τυχερή ήταν η Κατάη, η θυγατέρα του βασιλιά της Γεωργίας Δημητρίου.

Όταν η Κατάη έφτασε στην Ρωμανία έλαβε το ελληνικό όνομα Ευδοκία. Οι Έλληνες τότε άρχισαν να ψάχνουν σημάδια και οιωνούς για το πώς ο βασιλέας Αλέξιος είχε φύγει τόσο ξαφνικά και πως στην πιο αναπάντεχη εξέλιξη της μοίρας ο τεραρτότοκος γιος του Ιωάννη, τελικά έγινε βασιλέας.

Κάποτε λέει ένας μοναχός από την Γαλιλαία είχε φθάσει στην Κωνσταντινούπολη και η οικογένεια του Ιωάννη τον καλωσόρισε.

Ο μοναχός χαιρέτισε τον Αλέξιο και δύο από τους αδερφούς του απλά ως τυχαίους ιδιώτες.

Όμως όταν είδε τον Μανουήλ άρχισε να τον ευλογεί και του έδειξε κάθε σεβασμό.

Όταν ο Ιωάννης τον ρώτησε γιατί έκανε αυτή την διάκριση προς τον μικρότερο γιο του, ο γέροντας απάντησε πως από όλους τους γιους του μονάχα εκείνος είχε βασιλικό παρουσιαστικό.

Για να μην αναφέρω το όνειρο που είδε ο Μανουήλ όπου μια μαυροφορεμένη σεμνή κυρία εμφανίστηκε στον ύπνο του.

Αυτή η γυναίκα του είπε να βγάλει αμέσως τα κυανά πέδιλα του Σεβαστοκράτορα και να φορέσει τα πορφυρά του Βασιλέα. Ο Μανουήλ ξύπνησε φοβισμένος ότι κάποιος ήθελε να του πάρει το αξίωμα.

Αυτά τουλάχιστον μας διηγείται ο Ιωάννης Κίνναμος.

Δεν χρειάζεται όμως να τον πιστέψουμε.

Βλέπεις ήταν προσωπικός γραμματέας του Μανουήλ.

Τώρα άκου αυτό το πιο συγκλονιστικό.

Λένε ότι όταν η Γερμανίδα νύμφη του Μανουήλ Μπέρθα, ταξίδεψε για την Ρωμανία συνέβη κάτι προφητικό! Η Μπέρθα ήταν κουνιάδα του Γερμανού βασιλέα Κονράδου και είχε σταλεί στην Ανατολή το ίδιο τραγικό έτος για την οικογένεια των Κομνηνών.

Όταν το 1143 έφτασε στην Κωνσταντινούπολη την περίμεναν έφιππος ο γαμπρός Μανουήλ μαζί με μία συνοδεία από άρχοντες και αρχόντισσες, για να την καλωσορίσουν.

Όπως όριζε το έθιμο η Κατάη ως η μοναδική βασίλισσα ήταν επικεφαλής των γυναικών που θα την υποδέχονταν.

Φορούσε ένα κυανό φόρεμα με πορφυρές λεπτομέρειες, ενώ οι άλλες γυναίκες δίπλα της ήταν ντυμένες σε χρυσά και φωτεινά χρώματα.

Έλαμπε ο τόπος.

Το βλέπεις και εσύ άλλωστε τώρα που τις κοιτάμε.

Και τι έγινε τότε λες; Η Κατάη καθόταν αυστηρή και αγέρωχη περιμένοντας η Μπέρθα να της υποβάλει τα σέβη της όπως ώφειλε.

Εξάλλου δεν ήταν παρά μία νύφη του τέταρτου γιού του βασιλιά και πολύ μακριά από την ένδοξη Πορφύρα. Η Μπέρθα εντυπωσιάστηκε από αυτή την απόμακρη γυναίκα.

Τότε ρώτησε τους παρευρισκόμενους ποια ήταν αυτή η τόσο αυστηρή καλόγρια που την κοίταζε αφυψηλού και δεν βρισκόταν στο μοναστήρι της; Στα Γερμανικά απαίδευτα μάτια της το κυανοπορφυρό χρώμα έμοιαζε μάλλον πένθιμο.

Αυτό το σχόλιο ερμηνεύτηκε ως προπομπός μεγάλων κακών! Και πράγματι ήταν.

Μέσα σε ένα καλοκαίρι πέθανε και ο Ιωάννης και οι δύο του υιοί Αλέξιος και Ανδρόνικος. Η Μπέρθα τους ξαπόστειλε με τον τρόπο της! Άγνωστη η μοίρα της Κατάης μετά τον θάνατο του ανδρός της.

Δεν φαίνεται να είχαν αποκτήσει μαζί παιδιά.

Μάλλον θα ακολουθήσει την μοναστική ζωή όπως είχε προβλέψει η Γκαντέμω η συνυφάδα της. Η Μπέρθα που τόσο είχε απαξιώσει ως νεοφερμένη ήταν η νέα Αυγούστα της Ρωμανίας.

Απίστευτη δεν είναι η μοίρα; Δεν συμφωνείς; Ο Μανουήλ από τέταρτος στην σειρά διαδοχής, βασιλέας της πανάρχαιας ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας! Ακούγεται πολύ "ταιριαστό"! Ούτε κανονισμένο να το είχε.

Φωτογραφία: ο συμβασιλέας Αλέξιος Κομνηνός νεκρός στην Κιλικία της Μικρασίας όπως έχουμε ήδη εξιστορήσει.

Έτοιμος να ταξιδέψει για το αποχαιρετιστήριο χαίρε στην Κωνσταντινούπολη.

Όπως κατάλαβες ήρθε η ώρα να φύγουμε και εμείς.

Το ξέρω ότι δεν το θες.

Αλλά δες γύρω μας, όλοι οι στρατιώτες μας κοιτάνε περίεργα, λες και ξέρουν ότι δεν θα έπρεπε να βρισκόμαστε εδώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους