Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο ακόμη θα κάνουμε ότι δεν βλέπουμε; Η αεροπορική ασφάλεια στη χώρα αντιμετωπίζεται σαν λεπτομέρεια μέχρι να γίνει τραγωδία.

Και τότε όλοι θα τρέχουν να δηλώσουν έκπληκτοι.

Το αεροδρόμιο του Ακτίου λειτουργεί με σοβαρά ζητήματα πιστοποίησης, με την ίδια την Κομισιόν να βρίσκεται σε γνώση της κατάστασης.

Δηλαδή μιλάμε για θέματα που αγγίζουν ευθέως την ασφάλεια πτήσεων, επιβατών και πληρωμάτων — και όμως δεν βλέπουμε καμία πραγματική πίεση, καμία αίσθηση επείγοντος, καμία ουσιαστική ανάληψη ευθύνης.

Περιμένουμε τι; Να συμβεί το κακό για να κινητοποιηθούμε; Η ασφάλεια πτήσεων δεν είναι γραφειοκρατικό χαρτί, ούτε διαδικαστικό θέμα.

Είναι ζήτημα ζωής.

Όταν οι προειδοποιήσεις υπάρχουν, όταν οι αρμόδιοι γνωρίζουν και όταν το πρόβλημα παραμένει, τότε δεν μιλάμε για αμέλεια.

Μιλάμε για επικίνδυνη αδιαφορία.

Η αεροπορική ασφάλεια δεν σηκώνει εκπτώσεις. Δεν σηκώνει καθυστερήσεις. Δεν σηκώνει σιωπή. Κάποιοι οφείλουν επιτέλους να αναλάβουν ευθύνη πριν να είναι αργά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους