Στηρίζουμε την Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών το Σάββατο 16/05 στις 12:00 στο Παράρτημα ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ Σήμερα στις 15/05 συμπληρώνεται η 100η μέρα...

Πλήρες Κείμενο:

Στηρίζουμε την Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών το Σάββατο 16/05 στις 12:00 στο Παράρτημα ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ Σήμερα στις 15/05 συμπληρώνεται η 100η μέρα απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χατζή, ενώ η δεύτερη απεργός πείνας Souzon Doppagne βρίσκεται στην 14η μέρα απεργίας πείνας της. Η Περιφέρειας Αττικής και οι κρατικοί θεσμοί διατηρούν στάση πλήρους αδιαφορίας έναντι των ζώων των δύο αυτών αγωνιστών και συνολικά των 400 ανθρώπων που διαμένουν στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με ένα καθεστώς ανασφάλειας όλους αυτούς τους μήνες.

Ταυτόχρονα με όλη την ζοφερή συνθήκη που χαρακτηρίζει κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, με την ακρίβεια να αφαιμάζει τους από τα κάτω και την απειλή μιας καθολικής πολεμικής σύρραξης να πλησιάζει όλο και περισσότερο, κράτος και κεφάλαιο βάζουν στο στόχαστρο οποιαδήποτε κοινωνική δράση τόσο εντός όσο και εκτός πανεπιστήμιου.

Παράλληλα, η αντιμετώπιση της «εσωτερικής απειλής», η οποία δεν είναι άλλη από τον κόσμο και τους χώρους του αγώνα βλέπουμε να υλοποιείται με ξύλο και συλλήψεις στον δρόμο και επιχειρήσεις εκκένωσης σε πολιτικούς χώρους και καταλήψεις.

Αυτή τη στιγμή η διαφύλαξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου αποτελεί διαρκές επίδικο, που διασφαλίζεται με την επίθεση στις ζωές των από τα κάτω.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, αποτελεί η ενορχήστρωση από την κυβέρνηση και το κράτος (Περιφέρεια Αττικής, Υπουργείο Πολιτισμού και Δ.Υ.Π.Α) σχεδίου για την ανάπλαση και την επί της ουσίας διάλυση της ιστορικής κοινωνικής δομής των Κατειλημμένων Προσφυγικών, μιας κοινότητας που εδώ και 16 χρόνια φιλοξενεί εκατοντάδες ανθρώπους και έχει οικοδομήσει δεκάδες δομές ταξικής αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών υπερασπίζεται μέχρι τέλους τα προτάγματα της στην κοινωνία, τους ανθρώπους που έχουν χτίσει τις ζωές τους συλλογικά στις κατοικίες της και γύρω από τις δομές της, και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών.

Το φοιτητικό κίνημα μπορεί και οφείλει να βρεθεί στο πλάι εκείνων των ανθρώπων που περιφρουρούν τις ζωές τους έναντι του κατασκευαστικού κεφαλαίου και την δήθεν ανάπλαση της γειτονιάς τους. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους