Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι; Μην είναι το υβρίδιο αυτό; Μην είν' το κιτς, τα σκάνδαλα κι η φτώχεια; Όλα πατρίδα μας κι ακόμα λίγα λέω». Μπράβο όμως.

Οφείλω να παραδεχθώ ότι το νοηματικό περιεχόμενο αυτής της άθλιας φιγούρας, που στείλαμε να μας εκπροσωπήσει, είναι η πιο πειστική προσωποποίηση του Νεοέλληνα: μεταλλαγμένος, κενός και γελοίος.

Και φυσικά θα προκριθεί ένα "τραγούδι" χωρίς μουσική και με ανόητο στίχο, ένας ύμνος στον καταναλωτισμό, που προσπαθεί να εξιλεωθεί από τη χυδαιότητά του, κάνοντας μια μικρή αναφορά στην "κακομοίρα τη μάνα του" , αν και ηχεί κι αυτό σαν ύβρις.

Θα προκριθεί στην πατρίδα της μουσικής, γιατί το επίπεδό του ταιριάζει κουτί μ' αυτό της Eurovision, του διαγωνισμού κακοποίησης της μουσικής κι ας τρίζουν τα κόκαλα του Μότσαρτ, του Μπετόβεν, του Σούμπερτ, του Χάυντν, του Γιόχαν Στράους, αλλά και του δικού μας του Μίκυ, που τόλμησαν να εμπλέξουν ακόμα και τον Ζορμά στην πρώτη εμφάνιση υβριδίου.

Γιατί αυτά είναι τα πρότυπα του Νεοελληνικού πολιτισμού: ο Ακύλας και το απομεινάρι του σκελετού της ανορεξικής παρουσιάστριας Βικτορίας Σβαρόφσκι.

Ο άκρατος καταναλωτισμός και το φαίνεσθαι ως η πεμπτουσία της ευτυχίας.

Ένας σκληρά ανταγωνιστικός κόσμος της "αριστείας" που διαπλάθει από την κούνια τους άτομα αδιάφορα για τα τεκταινόμενα γύρω τους.

Άτομα απομονωμένα, εθισμένα στις οθόνες που παρακολουθούν με την ίδια ηδονή, σαν σε video game τη σφαγή των νηπίων στη Γάζα, στο Ιράκ και στο Λίβανο, τον μακρόχρονο λιμό την ισοπέδωση πόλεων, τα ποντίκια, που δαγκώνουν τα μωρά μεσ΄στις σκηνές, αλλά και την ίδια τους τη ζωή που φτωχοποιείται, ακόμα και τα παιδιά τους, που δολοφονούνται ή αυτοκτονούν και δεν τρέχει τίποτα αν την ίδια στιγμή ο Πορτοκαλής τραπεζώνει τον παρά λίγο συνταξιούχο, νεόκοπο βασιλιά της Αγγλίας με ολόχρυσα κουτάλια.

Και όχι, δεν θα τα βάλω με τους πολιτικούς, αλλά με την πλειοψηφία του κόσμου, που, για ένα ψωρορουσφετάκι πάει και ψηφίζει τους πιο ανέντιμους, μια μαφιόζικη οργάνωση που ξεπουλάει μεθοδικά ό,τι έχει εναπομείνει στον έρημο τούτο τόπο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους