ΟΙ «#ΗΘΙΚΕΣ #ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ» ΤΟΥ #ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ Τελικά, πάντα οι μάσκες πέφτουν, αυτό διδάσκει η πείρα της καθημερινής μας ζωής. Και πέφτουν τη στιγμή που σταματά το προσωπικό συμφέρον, η πολιτική...
ΟΙ «#ΗΘΙΚΕΣ #ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ» ΤΟΥ #ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ Τελικά, πάντα οι μάσκες πέφτουν, αυτό διδάσκει η πείρα της καθημερινής μας ζωής.
Και πέφτουν τη στιγμή που σταματά το προσωπικό συμφέρον, η πολιτική χρησιμότητα ή η πρόσβαση στον κύκλο επιρροής. #Δυστυχώς αυτό είναι προϊόν της κομματικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Αδέλφια! Οι #πραγματικοί σύμμαχοι διατυπώνουν τις διαφωνίες τους με αξιοπρέπεια, πολιτικό ήθος και συνέπεια.
Οι υπόλοιποι περιμένουν την πρώτη αφορμή για να επιτεθούν, όχι γιατί διαφωνούν πολιτικά, αλλά γιατί αισθάνονται ότι χάνουν ρόλο, έλεγχο ή επιρροή.
Το εύκολο είναι να #χειροκροτείς όταν βρίσκεσαι κοντά στο επίκεντρο.
Το #δύσκολο είναι να #διατηρείς χαρακτήρα όταν παύεις να είσαι χρήσιμος ή απαραίτητος.
Δεν μιλώ ως άνθρωπος που επιδιώκει προσωπική σχέση με την κυρία Καρυστιανού, ούτε ως κάποιος που προσδοκά πολιτικά ή άλλα οφέλη. #Μιλώ ως #άνθρωπος που ασχολήθηκε με τα κοινά από τα μαθητικά του χρόνια, από τα τέλη της δεκαετίας του ’60. Ως άνθρωπος που υπηρέτησε συλλόγους, σωματεία, εκπροσώπησε εργαζομένους σε διοικητικά συμβούλια μεγάλης εταιρείας, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και γνώρισε από κοντά τον κομματικό μηχανισμό, τις παθογένειες του και της παθογένειες της δημόσιας ζωής.
Και #ακριβώς για αυτό μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα απέναντι στην κυρία Καρυστιανού #ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ και για μία ακόμη φορά το γράφω δημοσίως: Το #πρόβλημα δεν είναι μόνον βαθιά πολιτικό αλλά και βαθιά #ΗΘΙΚΟ. Τελικώς Κοινωνική ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ.
Και τούτο διότι δεν #δέχεται επίθεση κάποιος που άσκησε εξουσία, διέθεσε κρατικό μηχανισμό ή εκμεταλλεύτηκε θεσμική ισχύ. #Δέχεται επίθεση μια πολίτης που τόλμησε να έχει δημόσιο λόγο, να επιμείνει σε ερωτήματα που ενοχλούν και να μη μετατραπεί σε ελεγχόμενο σύμβολο.
Μέχρι τις 12/5/2026, πολλοί από αυτούς που σήμερα την καταγγέλλουν την αποθέωναν δημόσια με διθυραμβικές αναρτήσεις, δηλώσεις και δημόσιες τοποθετήσεις.
Τότε δεν υπήρχαν ΗΘΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ και σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στα γνωστά τρόλ.
Αυτά έπαιζαν και θα συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι που γνωρίζουν καλά.
Τότε δεν έβλεπαν προβλήματα χαρακτήρα, πολιτικής στάσης ή επιλογών. #Ξαφνικά, επειδή δεν εξυπηρετούνται προσωπικές ισορροπίες ή επειδή δεν εγκρίνουν μια συνεργασία ή μια επιλογή της, θυμήθηκαν τις ειρωνείες, τις επιθέσεις και την “ηθική”. Αυτό, όμως, δεν είναι στάση αρχών.
Είναι πολιτικός καιροσκοπισμός.
Είναι η γνωστή κουλτούρα της ελληνικής δημόσιας ζωής, όπου κάποιοι στηρίζουν πρόσωπα μόνο όσο μπορούν να τα ελέγχουν ή να συνυπάρχουν δίπλα τους ως τους.
Όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, ορισμένοι δεν στήριζαν ποτέ πραγματικά την Καρυστιανού.
Στήριζαν την εικόνα που είχαν χτίσει γύρω από την παρουσία της και τον ρόλο που οι ίδιοι είχαν μέσα σε αυτήν.
Μόλις η ίδια πήρε αποφάσεις χωρίς τη δική τους έγκριση, πέταξαν το προσωπείο και πέρασαν με πρωτοφανή ταχύτητα από την αποθέωση στη σπίλωση.
Και αυτό είναι το πιο θλιβερό στοιχείο της υπόθεσης.
Όχι η διαφωνία.
Η διαφωνία είναι θεμιτή, απαραίτητη και δημοκρατική.
Θλιβερή είναι η πολιτική #ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ εκείνων που μετατρέπουν τη διαφωνία σε προσωπική εκδίκηση.
Διαφωνία σημαίνει επιχειρήματα.
Οι υπαινιγμοί, οι προσωπικές επιθέσεις, οι διαρροές και οι δημόσιες δεν αποτελούν πολιτική κριτική. #Αποτελούν έκφραση πικρίας, εγωισμού και αδυναμίας αποδοχής ότι κάποιος μπορεί να συνεχίσει χωρίς την επιρροή τους.
Και κάτι ακόμη: Όταν δύο άνθρωποι συμπορεύονται πολιτικά ή προσωπικά και αυτή η σχέση διαρρηγνύεται, δεν νομιμοποιείται κανείς να εκθέτει δημόσια συνομιλίες, εμπιστοσύνες και προσωπικές στιγμές επειδή αισθάνεται παραγκωνισμένος.
Αυτό δεν είναι πολιτική πράξη.
Είναι πράξη εμπάθειας.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να διατηρεί δίπλα του ανθρώπους με τους οποίους διαπιστώνει ότι δεν μπορεί πλέον να συμπορευτεί.
Η πολιτική αξιοπρέπεια φαίνεται κυρίως στον τρόπο της αποχώρησης και όχι στις δημόσιες καταγγελίες πικρίας.
Η αξιοπιστία ενός ανθρώπου δεν αλλάζει μέσα σε μία ημέρα επειδή άλλαξαν οι προσωπικές σχέσεις ή οι πολιτικές ισορροπίες.
Και όσο κάποιοι επιχειρούν να βαφτίσουν την προσωπική τους απογοήτευση ως , τόσο περισσότερο αποκαλύπτουν ότι το πραγματικό τους πρόβλημα δεν ήταν ποτέ οι αρχές. Ήταν ότι έχασαν την πρόσβαση, τον ρόλο και την επιρροή. Με φιλικούς Χαιρετισμούς Δημήτρης Μπουντουτσίδης 14/5/2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους