Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ. Το θρίλερ που γράφουν για εμάς - χωρίς εμάς. Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου τα σκάνδαλα αποκαλύπτονται, οι υπεύθυνοι παραμένουν στις θέσεις τους, και η κοινωνία... συνεχίζει.

Όχι επειδή είμαστε ανόητοι.

Αλλά επειδή ένα σύστημα δεκαετιών έχει φροντίσει να μην αντιδράμε.

Η εξάντληση δεν είναι τυχαία.

Όταν δουλεύεις 10 ώρες για να πληρώσεις ενοίκιο και λογαριασμούς, δεν σου μένει ενέργεια για αντίδραση.

Αυτό δεν είναι σύμπτωση - είναι αποτέλεσμα. Η Eurostat επιβεβαιώνει ότι η Βουλγαρία μας έχει ήδη ξεπεράσει σε αγοραστική δύναμη. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι έως το 2030 η Βουλγαρία θα μας έχει ξεπεράσει και στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Αυτό σημαίνει ότι θα είμαστε φτωχότεροι από αυτούς που χρησιμοποιούσαμε για εργάτες.

Ωστόσο, δεν βγήκε κανείς στον δρόμο να διαμαρτυρηθεί για την φτωχοποίηση που μας επιβάλλεται.

Τα παιδιά μας δεν βλέπουν αύριο Τα παιδιά μας μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν μέλλον μπροστά τους.

Κάποια φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό.

Όσα μένουν, παλεύουν με μισθούς επιβίωσης, ενοίκια που καταπίνουν το εισόδημά τους. απάνθρωπες ώρες εργασίας και όνειρα που συρρικνώνονται κάθε χρόνο.

Κάποια το φωνάζουν.

Κάποια το γράφουν σε σημειώματα που βρίσκουμε αργά.

Κι εμείς συνεχίζουμε - χωρίς να αντιδράμε.

Η κλοπή που δεν βλέπεις.

Τα γενετικά δεδομένα των νεογέννητων παιδιών μας επιχειρήθηκε να δοθούν σε ιδιωτικές εταιρείες, χωρίς την ουσιαστική μας συγκατάθεση - και η σύμβαση δεν ακυρώθηκε, απλώς ανεστάλη. Ο Προσωπικός Αριθμός σχεδιάστηκε για να μας καταγράφει από τη γέννηση ως τον θάνατο.

Τα δεδομένα μας πωλούνται - εμείς δεν εισπράττουμε το τίμημα, αλλά το πληρώνουμε.

Έχουμε γίνει προϊόν.

Χωρίς να μας ρωτήσουν.

Κι εμείς δεν λέμε κουβέντα.

Η ατιμωρησία δεν είναι αποτυχία - είναι το σύστημα. 57 νεκροί στα Τέμπη.

Εντούτοις, δεν καταδικάστηκε κανείς από τους υπεύθυνους.

Το μήνυμα που στέλνει αυτό στην κοινωνία είναι απολύτως σαφές: δεν αξίζει να αγωνιστείς.

Όμως, η ατιμωρησία δεν είναι αδυναμία του συστήματος - είναι η λειτουργία του.

Όταν ο κόσμος βλέπει ότι δεν αλλάζει τίποτα, σταματά να προσπαθεί.

Δεν φταίμε, αλλά υπομένουμε.

Κανείς δεν γεννιέται αμνός.

Μας έκαναν έτσι.

Δεν σιωπάμε επειδή δεν νοιαζόμαστε.

Σιωπάμε επειδή μας έχουν κουράσει, μας έχουν απογοητεύσει και μας έχουν πείσει ότι δεν αλλάζει τίποτα.

Αυτό είναι το πιο επιτυχημένο σχέδιο της εξουσίας: να μετατρέψει τους πολίτες σε αμνούς - όχι με βία, αλλά με συστηματική απόγνωση. Άρα, το ερώτημα δεν είναι γιατί σιωπάμε. Το ερώτημα είναι: μέχρι πότε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους