Ο καημός του Γέρου του Μοριά🕊️🇬🇷 «Όταν η διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων σκότωσε τον Πάνο Κολοκοτρώνη»⚔️ Η ιστορία των λαών δεν γράφεται μόνο με νίκες και θριάμβους,γράφεται και με πληγές που δεν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και από όλες τις πληγές της Ελληνικής Επανάστασης, η πιο βαθιά δεν ήταν εκείνη που άνοιξε το γιαταγάνι του κατακτητή, αλλά εκείνη που χάραξε το ελληνικό χέρι στον ίδιο του τον αδελφό.

Σε αυτήν την πληγή είναι ανεξίτηλα χαραγμένο το όνομα του Πάνου Κολοκοτρώνη.

Γεννημένος το 1800(κάποιες μαρτυρίες λένε το1798)στο Λεοντάρι της Αρκαδίας, πρωτότοκος γιος και καμάρι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη(τον προόριζε για διάδοχο του), ο Πάνος μεγάλωσε ανάμεσα στην εξορία και την προσμονή της λευτεριάς.

Έζησε χρόνια και σπούδασε στη Ζάκυνθο σε μια εποχή που η μόρφωση ήταν σπάνιο προνόμιο.

Γνώριζε άριστα την αρχαία ελληνική γλώσσα, κατείχε τα μαθηματικά, μιλούσε ιταλικά και γνώριζε γαλλικά ήταν, όπως μαρτυρούν οι σύγχρονοί του, από τους πιο καλλιεργημένους νέους του επαναστατημένου Μοριά. Ο Ανδρέας Ζαΐμης θα σημειώσει αργότερα «Δεν επιστεύαμεν ότι ο Κολοκοτρώνης είχε υιόν όπως αυτός.

Είχαμε απατηθεί νομίζοντες ότι όλη η οικογένεια του Κολοκοτρώνη είναι αγροίκοι» Όλα αυτά θα μπορούσαν να του εξασφαλίσουν μια ήσυχη ζωή μακριά από το τουφέκι και τη φωτιά.

Μα όταν ήχησε το προσκλητήριο της Επανάστασης, δεν δίστασε.

Το 1821 αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο και βρέθηκε από τις πρώτες στιγμές στην καρδιά του Αγώνα.

Πολέμησε κατά των Λαλαίων Τουρκαλβανών στην Ηλεία, στάθηκε στο Βαλτέτσι στις κρίσιμες μέρες του Μαΐου, μπήκε στην Τριπολιτσά την ώρα της μεγάλης κατάρρευσης της οθωμανικής εξουσίας και βρέθηκε στα Δερβενάκια όταν ο Δράμαλης γνώρισε τη συντριβή.

Δεν ήταν απλώς ο γιος του αρχιστράτηγου αλλά αξιωματικός με ικανότητες και κύρος.

Το 1822 σε νεαρή σχετικά ηλικία διορίστηκε χιλίαρχος και πρώτος πολιτάρχης της Τριπολιτσάς, και το 1823, με απόφαση της Β΄ Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος, φρούραρχος του Ναυπλίου.

Παντρεύτηκε την Ελένη, κόρη της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, ενώ η Επανάσταση φαινόταν να βαδίζει προς τη συγκρότηση κράτους.

Μα τότε άρχισε ο κατήφορος.

Η διχόνοια χώρισε τους Έλληνες για ακόμη μια φορά σε κυβερνητικούς και αντικυβερνητικούς. Ο Πάνος στάθηκε στο πλευρό του πατέρα του, όχι από φιλοδοξία, αλλά από πίστη πως η Επανάσταση δεν έπρεπε να παραδοθεί σε φατρίες και προσωπικά συμφέροντα.

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Εμφύλιος Πόλεμος, η Ελλάδα πολεμούσε τον ίδιο της τον εαυτό, την ώρα που ο εχθρός παραμόνευε.

Στις 13 Νοεμβρίου 1824, καθώς κινούνταν στην Αρκαδία με λίγους άνδρες, κοντά στα χωριά Θάνα και Μπεσίρι, ο Πάνος πληροφορήθηκε τη σύλληψη του Στάικου Σταϊκόπουλου από κυβερνητικά σώματα.

Επιχείρησε να επέμβει, μα οι δυνάμεις του διαλύθηκαν.

Μόνος, με ελάχιστους συντρόφους, δέχθηκε επίθεση από ομάδα Βουλγάρων μισθοφόρων της κυβερνητικής παράταξης.

Μια σφαίρα διαπέρασε το κρανίο του.

Ήταν τέσσερις το απόγευμα.

Ο θάνατος ήρθε ακαριαίος.Δεν σκοτώθηκε στη μάχη απέναντι στον κατακτητή.Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από προσταγές Ελλήνων.

Το σώμα του λαφυραγωγήθηκε, γυμνώθηκε και εγκαταλείφθηκε στο χώμα από τους αθεοφοβούς Βούλγαρους.

Την επόμενη μέρα θάφτηκε στη Σύλιμνα, εκεί όπου βρισκόταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης(εάν και υπάρχουν κάποιες μαρτυρίες που λένε ότι δεν άντεξε να δώσει το παρών στην κηδεία του γιού του).Από εκείνη την στιγμή ο Γέρος του Μοριά δεν ήταν ο ίδιος, ο άνθρωπος που δεν λύγισε σε στρατούς και φυλακές, κουβάλησε αυτόν τον πόνο ως το τέλος της ζωής του.

Όχι μόνο γιατί έχασε το παιδί του οι αγωνιστές γνώριζαν καλά το τίμημα.

Αλλά γιατί το έχασε από αδελφικό χέρι, μέσα σε έναν πόλεμο που δεν έπρεπε ποτέ να είχε γίνει.

Υπήρξαν όμως και κάποιοι που δεν στεναχωρήθηκαν ιδιαίτερα από τη δολοφονία του Πάνου. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, πολλοί «εχάρησαν ακούσαντες τον θάνατο του υιού Κολοκοτρώνη», θεωρώντας ότι η Ελλάδα αποκτά πλέον σταθερή διοίκηση.

Πρόκειται, όπως αναφέρει ο Δημήτρης Φωτιάδης, για τον Ιωάννη Ορλάνδο, που διαπραγματεύθηκε τα δάνεια της Ελλάδας στο Λονδίνο, και που μαζί με εφημερίδες της εποχής είδαν τον θάνατο του Πάνου ως πολιτικό όφελος για τη χώρα. Ο Πάνος Κολοκοτρώνης δεν είναι απλώς ένας ακόμη ήρωας του ’21. Είναι το σύμβολο της χαμένης δυνατότητας, της Ελλάδας που θα μπορούσε να γεννηθεί χωρίς εμφύλια μίση και ο καημός του Γέρου του Μοριά δεν είναι μόνο πατρικός αλλά εθνικός.

Γιατί κάθε φορά που η διχόνοια νικά την κοινή μοίρα,το όπλο που σκότωσε τον Πάνο ίσως να σημαδεύει εμάς.🇬🇷 ✍ Στυλ.

Καβάζης 📷Πάνος Κολοκοτρώνης ( 1836-1893). Ο "Βενιαμίν" του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ο Γέρος του έδωσε το όνομα του αδικοχαμένου πρωτότοκου γιου του σαφές δείγμα ότι το έφερε βαρέως μέχρι το τέλος του βίου του.

Διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Γεώργιου του Α' , διοικητής της ΣΣΕ ( 1881-85), στην οποία άφησε εντυπωσιακό έργο, ενώ πολέμησε ως εθελοντής στον Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1876-78, όπου και τραυματίστηκε.

Για την συμμετοχή του εκεί, παρασημοφορήθηκε από την Σερβική κυβέρνηση.Ενα από τα τρία τέκνα του ήταν ο σπουδαίος ήρωας των βαλκανικών πολέμων Ταγματάρχης Γεώργιος Κολοκοτρώνης όπου έπεσε στο πεδίο της μάχης υπέρ πίστεως και πατρίδος τον Ιούλιο του 1913.⚔️,

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους