Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λένε ότι οι άνθρωποι δεν μπαίνουν τυχαία στη ζωή μας Ένας άνθρωπος θα σου φέρει χαρά, άλλος πόνο, ο τρίτος θα σου δώσει εμπειρία ζωής, ο τέταρτος θα σου μάθει κάτι καινούργιο.

Δεν είναι πάντα ξεκάθαρο πόσο καιρό θα μείνει ένας άνθρωπος στη ζωή σου και γιατί ήρθε σε αυτήν εξαρχής.

Ή μήπως το άφησα να μπει; Και συμβαίνει: σαν να έχει κάνει ήδη κάτι, να σου έχει δώσει κάτι, και δεν θέλεις να φύγει.

Πώς είναι αυτό τότε; Νομίζω ότι όλοι αξίζει να ευχαριστήσουμε, ό,τι και να γίνει.

Για εκείνες τις ανεκτίμητες στιγμές χαράς ή λύπης, για τα χαρισματικά συναισθήματα, τα βλέμματα, τα χαμόγελα ακόμα και τα δάκρυα, γιατί όλα αυτά κάποτε σε έκαναν πιο δυνατό, σοφότερο, πιο ευγενικό.

Έτσι δεν είναι; Κανείς δεν φταίει, όλοι είναι διαφορετικοί, κάποιος σε αποδέχεται όπως είσαι, με όλες τις κατσαρίδες στο κεφάλι, γελάει με την τρελή προσωπικότητα και την τρελή συμπεριφορά σου - απλά είσαι στο ίδιο μήκος κύματος! Κάποιος τρέχει μακριά σου, ανίκανος να αντέξει την ενέργειά σου, χτυπάει στα άκρα, αναζητώντας κάτι καινούργιο... Είμαστε όλοι διαφορετικοί, είμαστε όπως είμαστε, και είναι απίθανο να γίνουμε οποιοσδήποτε άλλος.

Πρέπει να μπορούμε να πούμε ευχαριστώ σε όσους μπαίνουν στη ζωή μας, που είναι σε αυτή, έστω και εν μέρει, ακόμα και με ολόκληρη ψυχή, ή ίσως απλά ένα διαδικτυακό είδωλο... Ευχαριστώ για το χαμόγελο, ευχαριστώ για τα συναισθήματα και τα μαθήματα ζωής, για την καταιγίδα, για το κούνημα, για τις πεταλούδες στομάχι... Πείτε στον κόσμο ευχαριστώ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους