Αλήθεια είναι πως τις τελευταίες ημέρες δεν έγραψα τίποτα. Κυρίως γιατί αντί να απολαύσουμε το πρελούδιο του 5ου αγώνα μιας σειράς αγώνων που θα γίνει μνημείο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, οι περισσότεροι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν μια μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, στις δυνάμεις του φωτός και στο σκοτάδι.

Και φυσικά, ο καθένας που το έκανε, έδινε το όνομα του καλού όπου τον συνέφερε.

Αντί λοιπόν να μιλάμε για μπάσκετ τις προηγούμενες μέρες, μιλάγαμε για οτιδήποτε άλλο πέρα από το μπάσκετ.

Αντί να δούμε πως στην ευχή η Βαλένθια κέρδισε τα 2 σερί παιχνίδια μέσα στο ΟΑΚΑ και με τι τακτικές προσαρμογές -αφού στην Ευρώπη υποτίθεται παίζεται "αληθινό μπάσκετ"-, εστιάσαμε στην τιμωρία του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, στα φάουλ του Ναν, αν πάτησε ή όχι ο Μοντέρο άουτ.

Αυτά δεν λέω, ας τα πούμε αλλά κουράζουν από ένα σημείο και μετά.

Ειδικά όταν δεν λέγονται μόνο μια φορά και χρησιμοποιούνται για να δείξει η μία ή άλλη πλευρά αν ανήκει στο φως ή στο σκοτάδι, στο καλό ή το κακό.

Για το "μαύρο κουτί" του αποκλεισμού των Πρασίνων, μπορούμε να πούμε πολλά και θα πω κι εγώ κάποιες παρατηρήσεις μου εντός των επόμενων ημερών.

Για την ώρα, οφείλουμε να παραδεχθούμε την πνευματική σκληράδα μιας ρούκι ομάδας σε τέτοιες καταστάσεις υψηλής πίεσης πόσο δε μάλλον όταν βρέθηκε πίσω 0-2 κι έπρεπε να κερδίσει 2 σερί εκτός έδρας.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως το μπάσκετ που παίζει η Βαλένθια είναι μια δική της απόχρωση του... πορτοκαλί που είτε μας αρέσει είτε όχι, εγώ τολμώ να πω πως θα αλλάξει το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Και ο,τι αλλάζει το κατεστημένο, την κρατούσα αντίληψη είναι κάτι που πρέπει να το μελετάμε, να το παρατηρούμε και να το βλέπουμε με την δέουσα προσοχή.

Κι όχι να τα βάζουμε με το σύννεφο σαν τον παππού στο The Simpsons ή να κράζουμε από το μπαλκόνι σαν τους γέρους (Statler and Waldorf) στο The Muppet Show.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους