Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨👑 ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⚜️ ⲀⲚⲈⲤⲦⲎ 👑✨🕯️🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️*¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`**¨`** 🕌🌴🦅✨🕌🌴🦅✨🕌🌴🦅✨🕌🌴Τιμάται στις 15 Μαΐου η Μνήμη εν τω περιτειχίσματι και η ανάδειξις της αχειροποιήτου εικόνος εν Καμουλιανοίς. Η μνήμη της εορτής αυτής αναγράφεται στο Λαυριωτικό Κώδικα.

Η διήγηση περί της ευρέσεως της αχειροποιήτου εικόνος του Κυρίου από την ειδωλολάτρισσα και μετέπειτα Χριστιανή Ακυλίνα , μέσα σε ένα κιβώτιο αποδόθηκε στον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης, αλλά είναι ψευδεπίγραφη. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο δίκαιος και μόνος αληθινός Θεός, καθώς είναι αόρατος κατά την ουσία της Θεότητός Του, ανίκητος κατά την εξουσία Του και άρρητος κατά τη δύναμή Του· Αυτός που κατά τη φύση Του είναι φιλάνθρωπος και αγαθός· η αμετάβλητη εικόνα του Πατρός· Αυτός που δεν μεταμελείται για τις δωρεές Του· προαιώνια και αοράτως γεννημένος από τον Πατέρα και στους εσχάτους καιρούς γεννημένος άσπορα από Παρθένο Μητέρα· Αυτός, λοιπόν, από την αγαθότητά Του και το απερίγραπτο έλεός Του, επέτρεψε ξανά να φανερωθεί σε άγια εικόνα.

Όπως άλλοτε, με τη σάρκωσή Του και τη γέννησή Του καθοδήγησε τους Μάγους με το άστρο, έτσι και τώρα, μέσω της εύρεσης της εικόνας Του, προσείλκυσε εκείνους που ήταν νήπια στον νου προς την τέλεια γνώση.

Ω ανείπωτη φιλανθρωπία! Ω αμέτρητη πρόνοια! Ω άρρητο δώρο! Ω ακατανόητο μυστήριο! Είναι πράγματι εκπληκτικό και φοβερό, αδελφοί, ότι ο Δημιουργός των πάντων μπορεί να ιδωθεί από εμάς, που είμαστε πηλός, με όλη τη σεβαστή Του μορφή· και εκεί όπου παρουσιάστηκε εν σαρκί, εμφανίστηκε νέος κατά τη γέννησή Του.

Τώρα δέχτηκε να τιμάται με υλική εικόνα.

Ω μέγα θαύμα! Ο Δεσπότης κατέρχεται ξανά στους δούλους.

Ελάτε, λοιπόν, αδελφοί και ακούστε, πατέρες, και θα σας διηγηθώ, σε όλους εσάς που φοβάστε τον Κύριο, τα θαυμαστά που συνέβησαν στην Καμουλιανή, τη νέα Βηθλεέμ, και δια των λόγων θα παρουσιάσω μπροστά στα μάτια σας, εγώ ο ταπεινός Γρηγόριος, σχετικά με την τίμια και μακαρία γυναίκα Βάσσα, που μετονομάστηκε σε Ακυλίνα, όπως μου αποκαλύφθηκε, του αναξίου, από το Άγιο Πνεύμα.

Αυτή η μακαρία Ακυλίνα ήταν Ελληνίδα, παντρεμένη με κάποιον Καμούλο, και αυτός Έλληνας και άπιστος, διοικητής της περιοχής κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, το έτος 289. Ο Καμούλος καταδίωκε και πολεμούσε τους Χριστιανούς, σύμφωνα με το διάταγμα του Διοκλητιανού.

Η σύζυγός του Ακυλίνα, φωτισμένη από τη θεία χάρη, ήρθε σε γνώση του αληθινού Θεού.

Έτσι, επιδίωξε να χωριστεί από τον άντρα της και την απιστία του, επειδή εκείνος προσπαθούσε να απομακρύνει όλους από τον Θεό και Βασιλέα που η ίδια γνώρισε.

Τη γνώση αυτή προσπάθησε να τη φυλάξει κρυμμένη στην καρδιά της, από φόβο του άπιστου συζύγου της.

Προσευχόταν πάντοτε στον Κύριο να την αξιώσει να λάβει το Άγιο Βάπτισμα, δίνοντας τον εαυτό της σε αγρυπνίες, νηστείες, προσευχές, καθαρμούς ψυχής και σώματος, και διατηρώντας την παρθενία της.

Γι’ αυτό και αξιώθηκε να λάβει την εξής αποκάλυψη από το Άγιο Πνεύμα.

Όταν κάποια στιγμή η τρισμακάριστη προσευχόταν στον Κύριο με δάκρυα και συντετριμμένη καρδιά, τότε, κατά το θέλημα του Κυρίου που φοβόταν, η δέησή της εισακούστηκε και της είπε: «Επειδή συγκατέβηκα από τους ουρανούς για τη σωτηρία των ανθρώπων και σαρκώθηκα από το Άγιο Πνεύμα και τη Μαρία την Αειπάρθενο, για τον ίδιο λόγο έρχομαι τώρα σε σένα, συμπάσχοντας για τα δάκρυά σου.

Ετοίμασε, λοιπόν, ένα καθαρό τραπέζι και βάλε πάνω του ένα λευκό λινό ύφασμα και ένα αχρησιμοποίητο και καθαρό δοχείο γεμάτο νερό.

Ετοίμασέ τα αυτά σε έναν διακοσμημένο αποθηκευτικό χώρο με θόλο, και ρίξε τον εαυτό σου στο έδαφος έξω από τον χώρο αυτό· τότε το δεξί Μου χέρι θα σε σκεπάσει και Εγώ θα σου φανερωθώ, κατά το θέλημά Μου.» Η αγία Ακυλίνα έκανε όλα αυτά, όπως της τα είπε η θεία φωνή.

Και, ω του φοβερού και παράξενου μυστηρίου! Κατέβηκε ο Κύριος Χριστός, ο πανταχού παρών, ο οποίος δεν παραβλέπει ποτέ όσους ελπίζουν σ’ Αυτόν και Τον αγαπούν νοερά με όλη τους τη διάθεση. Μαζί Του κατέβηκαν όλες οι επουράνιες δυνάμεις, κατά την πέμπτη νυχτερινή ώρα, ψάλλοντας τον θριαμβευτικό ύμνο: «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ». Και ο Δεσπότης, ο οποίος κάποτε έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του και τα σκούπισε με την πετσέτα, ω του θαύματος! έπλυνε με τα καθαρά Του χέρια το πανάγιο πρόσωπό Του με το νερό του δοχείου.

Αφού πλύθηκε, σκούπισε το θεϊκό και απαράλλακτο πρόσωπό Του με το καθαρό λινό ύφασμα.

Και αμέσως αποτυπώθηκε στο ύφασμα η μορφή Του, η θεανθρώπινη εικόνα Του, η πανάγια και απροκάλυπτη όψη Του, η οποία φανερώνεται έως σήμερα.

Όπως δηλαδή παλαιότερα φανέρωσε τη σάρκωσή Του για τη φιλανθρωπία Του, έτσι και τώρα την έδειξε στην έντιμη και σεβάσμια Ακυλίνα, η οποία, βλέποντάς Τον να κατέρχεται, ευχαριστούσε συνεχώς και ακατάπαυστα τον Κύριο.

Έκρυψε την αγία μορφή του Κυρίου σε μια γωνιά του σπιτιού της (από φόβο για τον άντρα της) και την τιμούσε υπερβολικά.

Προβλέποντας την κοίμησή της, φρόντισε να αφήσει γραπτές οδηγίες για την πανίερη και αχειροποίητη, άχρωμη εικόνα του Σωτήρος.

Έτσι, έγραψε όλη την υπόθεση και τοποθέτησε το κείμενο μαζί με την αγία εικόνα, και τα σφράγισε στο σημείο.

Όταν λοιπόν η Ακυλίνα κοιμήθηκε, αποκαλύφθηκε σε μένα, τον ανάξιο Γρηγόριο, ότι στο σπίτι της Ακυλίνας στην Καμουλιανή, υπάρχει κρυμμένη εικόνα του Κυρίου, αχειροποίητη.

Πηγαίνοντας στο σημείο που μου υποδείχθηκε, και σκάβοντας τον τοίχο, βρήκα ένα κιβώτιο, μέσα στο οποίο υπήρχε η αγία μορφή της δόξας του Πατρός.

Επίσης βρήκα – ω του θαύματος! – το λυχνάρι αναμμένο, το οποίο είχε κρεμάσει η Αγία Ακυλίνα πάνω από εκατό χρόνια πριν.

Βρήκα και μικρό θυμιατό, που ακόμη έκαιγε και ευωδίαζε.

Αυτό το μέγα θαύμα το είδα με τα μάτια μου, εγώ ο ανάξιος επίσκοπος, και το έδειξα σε όλους.

Παίρνοντας από εκεί την αγία εικόνα του Κυρίου, την έφερα στη Μητρόπολη της Καισάρειας.

Μέσω αυτής συντελούνται πολλές θεραπείες, όπως τότε όταν σαρκώθηκε ο Κύριος.

Θεράπευσε τυφλούς, χωλούς, παραλυτικούς και δαιμονισμένους, δείχνοντας την πληρότητα της χάριτός Του και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Ό,τι έκανε τότε ο σαρκωθείς Λόγος του Άναρχου Πατέρα, το κάνει και τώρα – και ακόμη περισσότερα – και παραμένει και βασιλεύει εις τους αιώνας των αιώνων.

Αυτά συνέβησαν στην Καμουλιανή.

Και η φανέρωση της αχειροποίητης εικόνας του Κυρίου έγινε κατά τη βασιλεία του ασεβούς Διοκλητιανού, όπως είπαμε παραπάνω.

Η εύρεση έγινε κατά τη βασιλεία του ευσεβούς αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου, το έτος 392, προς δόξαν του μονογενούς Υιού του Θεού Πατρός. Σιδηρόκαστρο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους