Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια μικρή αναδρομή στο μακρινό 2011, τότε που το ορμητικό "Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών Σπίθα" έμοιαζε ικανό να αλλάξει τα πάντα.

Θυμάμαι ολοζώντανα εκείνη τη συνδιάσκεψη στο Ίδρυμα Κακογιάννη, τον Ιούνιο του '11. Στο προσκήνιο, η σύγκρουση Ζουράρι και Καραμπελιά για το ποια γραμμή θα επικρατήσει – μια μάχη επικράτησης για το ποιος θα καταφέρει να "καπελώσει" ένα κίνημα που γεννήθηκε από την ανάγκη να παραμείνει ακηδεμόνευτο.

Η ιστορία, βέβαια, έδειξε πως και οι δύο αποδείχθηκαν τελικά οργανικοί στυλοβάτες του συστήματος.

Για τον Ζουράρι, οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν νωρίς.

Το "καμπανάκι" χτύπησε σε εκείνο το γεύμα στην οδό Ικτίνου· όσο εκπαιδευμένος κι αν είναι ο συνομιλητής σου, αν τον αφήσεις να μιλήσει ελεύθερα, αργά ή γρήγορα θα προδοθεί.

Φαίνεται πως και εκείνος ένιωσε ότι τον «διάβασα», γιατί από τότε με έβαλε στο μάτι.

Με θεωρούσε αντίπαλο και με «κυνηγούσε» με τον τρόπο του, προσπαθώντας να εξοβελίσει κάθε φωνή που δεν συμμορφωνόταν με τα σχέδιά του. Ο Μίκης, από την άλλη, αρνιόταν να ακούσει.

Ίσως πίστευε –με μια δόση ρομαντικής αυταπάτης– πως η ηλικία και το μέγεθός του θα επέβαλαν τον σεβασμό μπροστά στον κίνδυνο της εθνικής υποδούλωσης.

Διαψεύστηκε οικτρά. Ο Ζουράρις και οι ακόλουθοί του κατέληξαν να στηρίζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλα τα δεινά που αυτή υπέγραψε.

Όσο για τον Καραμπελιά; Θυμήθηκε το 2020 να μετατραπεί σε απολογητή του Μητσοτάκη, υμνώντας τον για τη διαχείριση του εγκλεισμού κατά τους πρώτους μήνες της πανδημίας.

Η ιστορία είναι πάντα ο πιο αμείλικτος κριτής.

Σε μια συζήτηση με τον Μίκη το 2018, (μετά το μεγελειώδες συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στο Σύνταγμα) παρουσία του αείμνηστου Γεωργίου Κασιμάτη μας είπε: «Πάντα θα υπάρχουν οι "ρουφιάνοι" και τα φυτευτά αναχώματα του συστήματος μέσα στις τάξεις των αγωνιστών.

Άνθρωποι που αποστολή τους δεν είναι να οδηγήσουν στην απελευθέρωση, αλλά να ελέγξουν, να εκτονώσουν και, τελικά, να παραδώσουν την οργή του κόσμου στα χέρια της εξουσίας». Η «Σπίθα» μπορεί να έσβησε ως οργανωμένο κίνημα, όμως ο σπόρος της έχει μπει πολύ βαθιά στις συνειδήσεις. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ανάγκη να αναγνωρίζουμε τους «λύκους με την προβιά προβάτου» είναι επιτακτική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους