Ετών 57 από σήμερα η απαστράπτουσα Αυστραλή Κέιτ Μπλάνσετ, με την εντυπωσιακή τροπαιοθήκη, που περιλαμβάνει 2 Όσκαρ, 4 BAFTA και 4 Χρυσές Σφαίρες. Το fun fact που πιθανώς αγνοούσατε για την Μπλάνσετ...
Ετών 57 από σήμερα η απαστράπτουσα Αυστραλή Κέιτ Μπλάνσετ, με την εντυπωσιακή τροπαιοθήκη, που περιλαμβάνει 2 Όσκαρ, 4 BAFTA και 4 Χρυσές Σφαίρες.
Το fun fact που πιθανώς αγνοούσατε για την Μπλάνσετ είναι ότι πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο ως κομπάρσος σε μια αιγυπτιακή (!) boxing movie.
To 1990, που λέτε, η 21χρονη Κέιτ βρίσκεται σε ταξίδι στην Αίγυπτο, έχοντας μόλις παρατήσει τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, όπου και θα (απο)δεχτεί την πρόταση να υποδυθεί την Αμερικανίδα μαζορέτα στην ταινία Kaboria.
Στα επόμενα χρόνια η Μπλάνσετ θα αποκτήσει καλό όνομα τόσο στη θεατρική σκηνή όσο και στην τηλεόραση της Αυστραλίας, μέχρι να φτάσουμε στο 1997, όταν και θα προκαλέσει πάταγο στο κινηματογραφικό τοπίο της πατρίδας της μέσα από τρεις ταινίες: α) το πολεμικό δράμα Paradise Road του Μπρους Μπέρεσφορντ, β) τη ρομαντική κομεντί Thank God He Met Lizzie της Τσέρι Νόουλαν και γ) το αισθηματικό δράμα Oscar and Lucinda της Τζίλιαν Άρμστρονγκ, στο πλευρό του Ρέιφ Φάινς.
Την επόμενη χρονιά η καριέρα της Μπλάνσετ εκτοξεύθηκε χάρη στον ρόλο της Βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, στην ταινία Elizabeth (1998) του Σεκάρ Καπούρ, ο οποίος της απέφερε οσκαρική υποψηφιότητα Α΄ Γυναικείου Ρόλου, βραβείο BAFTA, αλλά και τη Χρυσή Σφαίρα.
Τα 90s θα ολοκληρωθούν με έναν στιλάτο δεύτερο ρόλο στο The Talented Mr. Ripley (1999) του Άντονι Μινγκέλα, το An Ideal Husband (1999) του Όλιβερ Πάρκερ, που βασίζεται στο ομότιτλο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, και τη δραμεντί Pushing Tin (1999) του Μάικ Νιούελ.
Τα 00s ξεκινούν με το The Gift (2000) του Σαμ Ράιμι, το διασκεδαστικό Bandits (2001) του Μάικ Νιούελ, το The Shipping News (2001) του Λάσε Χάλστρομ, μα πάνω απ’ όλα με τον ρόλο της Γκαλάντριελ στο The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001) του Πίτερ Τζάκσον, στον οποίο θα επιστρέψει και στις επόμενες δύο ταινίες της τριλογίας, The Two Towers (2002) και The Return of the King (2003). Το 2002 τη βλέπουμε στο Heaven του Τομ Τίκβερ (μια ταινία που ήθελε -αλλά δεν πρόλαβε- να γυρίσει ο Κριστόφ Κισλόφσκι ως το εναρκτήριο σκέλος μιας τριλογίας), το 2003 συμμετέχει στο Coffee and Cigarettes του Τζιμ Τζάρμους και πρωταγωνιστεί στο Veronica Guerin του Τζόελ Σουμάχερ, ενώ το 2004 έρχεται η ώρα του οσκαρικού θριάμβου: η Μπλάνσετ ενσαρκώνει την Κάθριν Χέπμπορν στο Aviator του Μάρτιν Σκορσέζε, κερδίζει το Όσκαρ (αλλά και το BAFTA) Β΄ Γυναικείου Ρόλου και γίνεται η πρώτη ηθοποιός που κερδίζει Όσκαρ υποδυόμενη μια ηθοποιό που έχει κερδίσει Όσκαρ στο παρελθόν.
Το 2006 η Κέιτ διαπρέπει σε τριπλό ταμπλό: α) στο Babel του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου, β) στο The Good German του Στίβεν Σόντερμπεργκ και γ) στο Notes on a Scandal του Ρίτσαρντ Έιρ, για το οποίο βρίσκεται υποψήφια για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου.
Το 2007 η Κέιτ πρωταγωνιστεί στο Elizabeth: The Golden Age του Σεκάρ Καπούρ, σίκουελ του Elizabeth (1998), που θα τη φέρει υποψήφια για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου και θα της χαρίσει ένα ακόμη ιδιόρρυθμο ρεκόρ, καθώς θα γίνει η πρώτη ηθοποιός που θα βρεθεί δις υποψήφια για Όσκαρ ερμηνεύοντας τον ίδιο χαρακτήρα.
Την ίδια χρονιά θα ενσαρκώσει μία από τις εκδοχές του Μπομπ Ντίλαν στο I’m Not There του Τοντ Χέινς, αποσπώντας δεύτερη οσκαρική υποψηφιότητα (Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη συγκεκριμένη ταινία) στην ίδια τελετή κερδίζοντας παράλληλα και τη Χρυσή Σφαίρα.
Το 2008 πρωταγωνιστεί στο Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull του Στίβεν Σπίλμπεργκ και καίει καρδιές στο The Curious Case of Benjamin Button του Ντέιβιντ Φίντσερ, σφραγίζοντας μια δεκαετία ανόδου στην απόλυτη κορυφή.
Το 2010 είναι η Λαίδη Μάριον στο Robin Hood του Ρίντλεϊ Σκοτ, το 2012 ο Πίτερ Τζάκσον εισάγει τον χαρακτήρα της Γκαλάντριελ στο σύμπαν του The Hobbit: An Unexpected Journey, παρεκκλίνοντας από τα βιβλία του Τόλκιν (η Μπλάνσετ θα ολοκληρώσει ένα σεξτέτο εμφανίσεων στον συγκεκριμένο ρόλο με τις ταινίες The Desolation of Smaug και The Battle of the Five Armies ), ενώ το 2013 κερδίζει Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, BAFTA και Χρυσή Σφαίρα χάρη σε μια ερμηνεία σκέτη μέθεξη στο Blue Jasmine του Γούντι Άλεν.
Το 2015 είναι μια οργιαστική χρονιά για την Κέιτ, η οποία βρίσκεται εκ νέου υποψήφια για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Carol του Τοντ Χέινς, πρωταγωνιστεί τόσο στο Knight of Cups του Τέρενς Μάλικ όσο και στο Truth του Τζέιμς Βάντερμπιλτ, ενώ ερμηνεύει 13 διαφορετικούς χαρακτήρες στο Manifesto του Γιούλιαν Ρόζεφελντ, ένα ντελιριακό κινηματογραφικό installation που γυρίστηκε σε μόλις 12 ημέρες, στο Βερολίνο.
Το 2016 είναι η αφηγήτρια στη μία από τις δύο εκδοχές του Voyage of Time του Τέρενς Μάλικ, το 2017 έχει Μάλικ και πάλι το πρόγραμμα, με το -μάλλον αμήχανο- Song to Song, ενώ το 2018 συμμετέχει στο ensemble cast του Ocean’s 8 σε σκηνοθεσία Γκάρι Ρος (spin-off της γνωστής τριλογίας του Σόντερμπεργκ). Το 2019 πρωταγωνιστεί στο Where’d You Go Bernadette του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, το 2021 τη βλέπουμε τόσο στο Don’t Look Up του Άνταμ ΜακΚέι όσο και στο Nightmare Alley του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, ενώ το Tár (2022) του Τοντ Φιλντ τής απέφερε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, βραβείο BAFTA και Χρυσή Σφαίρα.
Το 2023 την είδαμε στο The New Boy του Γουόρικ Θόρντον, το 2024 στο Rumours του Γκάι Μάντιν, το 2025 τη βέπουμε στο Black Bag του Στίβεν Σόντερμπεργκ και στο Father, Mother, Sister, Brother του Τζιμ Τζάρμους.
Από εμάς, αμέτρητες ευχές κι ακόμη πιο πολλά ευχαριστώ.
Στα σχόλια μπορείτε να βρείτε (και ελπίζουμε να διαβάσετε) τις αναλυτικές κριτικές του CineDogs για τις ταινίες: 🎬Blue Jasmine (2013) του Γούντι Άλεν 🎬Carol (2015) του Τοντ Χέινς 🎬Tár (2022) του Τοντ Φιλντ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους