Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πιο θλιβερό στην ανθρώπινη φύση είναι πως, όταν ο τυφλός βρει το φως του, συχνά εγκαταλείπει το μπαστούνι που τον στήριξε μια ολόκληρη ζωή. Ισχύει. Δυστυχώς.

Συνηθίζουμε να πετάμε στα σκουπίδια εκείνους που μας κράτησαν, εκείνους που μας καθοδήγησαν στη ζωή, μόλις καταφέρουμε να κάνουμε πέντε βήματα μόνοι.

Είμαστε αχάριστοι.

Δεν είναι μυστικό.

Ξεχνάμε εύκολα τα χέρια που μας σήκωσαν, τους ανθρώπους που έγιναν στήριγμα όταν εμείς δεν είχαμε ακόμη δύναμη.

Γιατί η ελευθερία, τελικά, δεν είναι να ξεχνάς από πού κρατήθηκες. Είναι να προχωράς και να το θυμάσαι. Chris Pinturicchio, Περί ανέμων γράφω Καλλιτέχνης: D’Lavigne

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους