Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας ψυχίατρος είπε όχι στο καθεστώς – έντεκα άτομα μίλησαν εναντίον του, τον διώξανε, τον εξόρισαν.

Αλλά δεν ήταν μόνος.

Στις 2 Απριλίου 1977, σε μια γεμάτη αίθουσα, σε έναν καθηγητή δεν επετράπη να μιλήσει.

Έντεκα άτομα εκφώνησαν λόγους εναντίον του.

Την ίδια ημέρα, τον απομάκρυναν από τις θέσεις του ως γιατρού και καθηγητή.

Το όνομά του ήταν Ion Vianu.

Και έναν μήνα νωρίτερα, είχε υπογράψει μια επιστολή αλληλεγγύης προς έναν συγγραφέα που είχε τολμήσει να τα βάλει με το καθεστώς.

Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι.

Γιος μεγάλου συγγραφέα.

Εγγονός του γιατρού που είχε θέσει τα θεμέλια της φυματιολογίας στη Ρουμανία.

Σπούδασε κλασικές γλώσσες.

Μετά επέλεξε την ψυχιατρική.

Έγινε γιατρός, μετά καθηγητής.

Δημοσίευσε βιβλία.

Συνεργαζόταν με λογοτεχνικά περιοδικά.

Η δεκαετία του 1960 είχε φέρει μια φαινομενική χαλάρωση.

Αλλά η καταστολή απλώς πρόσθετε νέα εργαλεία.

Ανάμεσά τους, την ψυχιατρική.

Την 1η Οκτωβρίου 1968, ο Ceaușescu δήλωσε ότι «πρέπει να είσαι τρελός» για να αμφισβητήσεις το καθεστώς.

Και για εκείνους που το έκαναν, υπήρχαν τα «πιο σύγχρονα μέσα» της ιατρικής.

Τα επόμενα χρόνια, οι ψυχιατρικές εισαγωγές αντιφρονούντων επεκτάθηκαν. Ο Ion Vianu είδε με τα μάτια του ανθρώπους χωρίς ψυχικά προβλήματα – επικριτές του καθεστώτος – να εισάγονται σε ψυχιατρεία. Τον Νοέμβριο του 1976, δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ψυχιατρική, Αντιψυχιατρική και Υπερψυχιατρική». Μια άμεση κριτική στη χρήση της ψυχιατρικής για καταστολή.

Αργότερα, θα έλεγε ότι το κείμενο είχε περάσει τη λογοκρισία επειδή απλώς δεν το είχαν καταλάβει.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, είχε υποβάλει αίτηση για ένταξη στο κόμμα – μια στιγμή που αργότερα θα χαρακτήριζε «αδυναμία». Δεν έλαβε ποτέ απάντηση. Η Ασφάλεια προσπάθησε στη συνέχεια να τον στρατολογήσει ως πληροφοριοδότη.

Πρόσφεραν προνόμια.

Εκείνος αρνήθηκε, προσβεβλημένος.

Υπέβαλε αίτηση για μετανάστευση.

Ζήτησε πολιτικό άσυλο.

Στις αρχές του 1977, ένας συγγραφέας, ο Paul Goma, είχε τεθεί σε ανοιχτή αντιπολίτευση.

Στις 2 Μαρτίου 1977, ο Ion Vianu του έστειλε μια επιστολή.

Του εξέφραζε τον θαυμασμό του.

Του έλεγε ότι είχε υποβάλει αίτηση μετανάστευσης, αλλά όσο παρέμενε, θα ήταν αλληλέγγυος.

Η αντίδραση του καθεστώτος ήταν σκληρή. Κρατήσεις. Ανακρίσεις. Απειλές. Ξυλοδαρμοί.

Η δημόσια διαπόμπευση στις 2 Απριλίου ακολουθήθηκε από την απομάκρυνσή του και την ανακοίνωση ότι θα τεθεί σε δίκη.

Αλλά υπήρχε κάτι που το καθεστώς δεν είχε υπολογίσει.

Μια νύχτα, λίγο μετά την επιστολή, λίγο πριν από εκείνη την καταδικαστική συνεδρίαση, κάποιος του χτύπησε την πόρτα.

Δεν ήταν αστυνομία.

Ήταν ένας ασθενής.

Ένας νέος άνθρωπος που είχε βγει από την κλινική μήνες νωρίτερα.

Κρατούσε ένα μικρό δέμα. «Γιατρέ», είπε, «το διάβασα.

Ξέρω ότι θα σας διώξουν.

Αλλά δεν είστε μόνος». Ο Ion Vianu άνοιξε το δέμα.

Μέσα υπήρχε κάτι τόσο απλό, τόσο ανθρώπινο, που τον έκανε να κλάψει – όχι από φόβο, αλλά από ανακούφιση.

Εκείνο το αντικείμενο, που δεν το ανέφερε ποτέ στα απομνημονεύματά του, είναι ο λόγος που άντεξε την εξορία. 👇Για να μάθεις τι ήταν αυτό το δέμα που κράτησε ζωντανή την ελπίδα του Ion Vianu – και γιατί εκείνος ο ασθενής τον περίμενε στην Ελβετία χρόνια αργότερα – γράψτε «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» στα σχόλια.

Και αν θέλετε να συνεχίσουμε να φέρνουμε ιστορίες ανθρώπων που είπαν «όχι» στην εξουσία, κάντε like και μοιραστείτε. Η δύναμή σας είναι η φωνή μας.❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους