Χαλκίδα: Το κέντρο της εξουσίας των Αβάντων στην Εύβοια Η φυλή των Αβάντων επανίδρυσε τη Χαλκίδα, καθιστώντας την κέντρο της εξουσίας τους στην Εύβοια, όπως υποδεικνύουν τα παρακάτω: 1. Η μυθική...

Πλήρες Κείμενο:

Χαλκίδα: Το κέντρο της εξουσίας των Αβάντων στην Εύβοια Η φυλή των Αβάντων επανίδρυσε τη Χαλκίδα, καθιστώντας την κέντρο της εξουσίας τους στην Εύβοια, όπως υποδεικνύουν τα παρακάτω: 1. Η μυθική εξιστόρηση της γέννησης του πρώτου Χαλκιδέου βασιλιά των Αβάντων, Άβαντα, από το ερωτικό σμίξιμο του θεού Ποσειδώνα με τη νύμφη Αρέθουσα, στον Εύριπο. Οι Άβαντες ισχυρίζονταν «ότι κρατάνε από ήρωα», τον Άβαντα δηλαδή, «όπως ακριβώς και η Εύβοια από ηρωίδα», δηλαδή την Κόμβη. 2. Η φόρου υποτέλεια των Θηβαίων στους Χαλκιδέους.

Πιο συγκεκριμένα, ο βασιλιάς των Αβάντων Χαλκωδοντιάδης λεγόταν πως ακολούθησε τον Ηρακλή στην εκστρατεία κατά του Αυγεία, όταν αυτός δεν του απέδωσε τα συμφωνηθέντα μετά τον καθαρισμό των στάβλων του.

Έχασε όμως τη ζωή του στη μάχη και, σύμφωνα με τη σχετική αφήγηση, τάφηκε δίπλα σε μια πηγή που την έλεγαν Οινόη, κοντά στο ναό του Απόλλωνα Πυθίου στην Ήλιδα.

Εντούτοις, η ιστορία αυτή αντικρούστηκε στα Ρωμαϊκά Χρόνια, καθώς υποστηρίχτηκε πειστικότερα μία δεύτερη εκδοχή: «Ο Αμφιτρύων, όταν φυγάς από τον Σθένελο έφτασε στην πόλη των Θηβαίων όπου ήταν φόρου υποτελής στους Χαλκιδέους, τους ελευθέρωσε από τα δεσμά τους σκοτώνοντας τον βασιλιά των Ευβοέων Χαλκώδοντα». Έτσι, ο Αμφιτρύων, ο κατοπινός φυσικός πατέρας του Ηρακλή, έγινε βασιλιάς της Θήβας.

Σε ανάμνηση της νίκης του απέθεσε την πανοπλία του και δύο αγάλματα της Αθηνάς Ζωστηρίας στο σημείο όπου έγινε η μάχη.

Ο δε τάφος του Χαλκωδοντιάδη βρισκόταν στο δρόμο Θήβας-Χαλκίδας, μετά την πόλη Τευμησσό, κοντά στον χείμαρρο Θερμώδοντα και μια περιοχή όπου οι Θηβαίοι αποκαλούσαν Φιδιού Κεφαλή.

Μετά τον Χαλκώδοντα υπήρξε και δεύτερος Ευβοιώτης βασιλιάς, ο Πυραίχμης, συμπερασματικά Άβαντας και αυτός, που πολέμησε τους Βοιωτούς.

Αυτό έγινε «όταν ο Ηρακλής ήταν νέος», άρα την εποχή που ήταν βασιλιάς της Θήβας.

Όμως, ούτε αυτή η μάχη είχε αίσια έκβαση.

Ο ήρωας νίκησε τον Πυραίχμη, έδεσε τα άκρα του σε άλογα και τον διαμέλισε, αφήνοντας τον κατόπιν άταφο να κείτεται δίπλα από τον ποταμό Ηράκλειο, που αγνοούμε με ποιον σύγχρονο ταυτίζεται.

Τα ίδια χρόνια οι Χαλκιδέοι πρέπει να είχαν και άλλα ανοιχτά μέτωπα, όπως υποδεικνύει η αναφορά «Οι κάτοικοι των Αθηνών και οι Χαλκωδοντίδες, που κατοικούν την Εύβοια, είχαν στήσει πολέμους». 3. Η δίκη του Ποίμανδρου στη Χαλκίδα.

Πριν αναχωρήσουν οι Έλληνες για την Τροία, ο ιδρυτής της Τανάγρας, Ποίμανδρος, «παρουσιάστηκε στη Χαλκίδα και απαλλάχτηκε από τον Ελεφήνορα για τη δολοφονία» του γιου του, Λεύκιππου. --- Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Οι άγνωστοι πρωτοπόροι της μεσογείου», σελ. 29-30 (3η έκδοση, square books, 2024). Βιβλιογραφία διαθέσιμη στο βιβλίο.

Φωτογραφία: φωτορεαλιστική απόδοση της εικόνας που δημιούργησα ώστε να συνοδεύει την ιστορία του γενάρχη των Αβάντων στο βιβλίο μου «Μύθοι που ταξίδεψαν στη Μεσόγειο» (square books, 2024).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους