Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές που η εφαρμογή ενός νόμου δείχνει αν υπάρχει στοιχειώδης λογική πίσω από την εξουσία ή αν απλώς κάποιοι σφραγίζουν χαρτιά μηχανικά, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Η απόφαση της ΔΕΑΒ να επιμείνει ώστε το τελευταίο επίσημο παιχνίδι του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο να διεξαχθεί χωρίς κόσμο, είναι μία από αυτές τις στιγμές.

Μιλάμε για το πλέον ιστορικό γήπεδο της χώρας.

Το πρώτο ποδοσφαιρικό γήπεδο της χώρας, χρονικά.

Μιλάμε για ένα αποχαιρετιστήριο ματς με τεράστιο συναισθηματικό φορτίο.

Για ανθρώπους που είχαν κανονίσει εδώ και εβδομάδες ταξίδια από την επαρχία, ξενοδοχεία, άδειες από δουλειές, μόνο και μόνο για να πουν το τελευταίο «αντίο» σε μια έδρα που κουβαλά σχεδόν έναν αιώνα ελληνικού ποδοσφαίρου.

Και τι αποφασίζει η ΔΕΑΒ; Να εξαντλήσει την αυστηρότητά της ακριβώς εκεί.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Λες και δεν μπορούσε η ποινή να μεταφερθεί στην πρώτη αγωνιστική της νέας σεζόν.

Λες και δεν μπορούσε να υπάρξει μια εξαίρεση με τα έσοδα να δίνονται για κοινωφελή σκοπό.

Λες και θα κατέρρεε το κράτος αν έδειχνε για μία φορά κοινή λογική αντί για γραφειοκρατική αναλγησία.

Και το πιο εξοργιστικό; Η ίδια η ΠΑΕ Παναθηναϊκός είχε ήδη ταυτοποιήσει τους υπεύθυνους και τους είχε απαγορεύσει την είσοδο στο γήπεδο.

Δηλαδή τιμωρήθηκαν οι φυσικοί αυτουργοί, αλλά έπρεπε να τιμωρηθούν και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μαζί.

Γιατί έτσι.

Για να βγει το πρωτόκολλο.

Για να μη χαλάσει η «γραμμή». Το ελληνικό ποδόσφαιρο πολλές φορές αυτοπυροβολείται.

Αλλά υπάρχουν και στιγμές που το κράτος παίρνει το όπλο και πατά μόνο του τη σκανδάλη. Και αυτή είναι μία από αυτές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους