Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ἄν στεναχωριέσαι γιά κάτι, αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχεις θέλημα καί ὑπερηφάνεια. Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης: Λέει ο Άγιος Σιλουανός ,εάν στενοχωριέσαι για κάτι, αυτό σημαίνει ότι έχεις θέλημα.

Και πίσω από το θέλημα κρύβεται η περηφάνεια.

Ο άνθρωπος που έχει η περηφάνεια, έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, έχει εμπιστοσύνη στις σκέψεις του, έχει εμπιστοσύνη στις θελήσεις του και στις αποφάσεις του.

Διαμορφώνει κάποιες επιθυμίες, κάποια θελήματα και επειδή ακριβώς έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, λέει, αυτό που θέλω, αυτό είναι και το σωστό, αυτό πρέπει να επιδιώξω.

Και επειδή ο Θεός μας αγαπάει, παραχωρεί, να μην γίνεται αυτό που θέλουμε.

Και τότε, επειδή εμείς θεωρούμε ότι αυτό πρέπει να γίνει, στενοχωριόμαστε.

Ο άνθρωπος του Θεού τώρα είναι ταπεινός.

Έχει θελήματα, αλλά δεν θέλει να εκπληρωθούν, εάν αυτά τα θελήματα δεν είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.

Οπότε, όταν δεν εκπληρώνονται, δεν επιτρέπει ο Θεός να εκπληρωθούν, δεν στενοχωριέται.

Γι' αυτό, λέει ο Άγιος Σιλουανός, είδες ότι στενοχωρήθηκες για κάτι ,επειδή δεν σου έγινε κάτι, σημαίνει ότι έχεις περηφάνεια, έχεις εγωισμό.

Έχεις θέλημα, το οποίο θέλεις να γίνει, έτσι το έχεις, ας πούμε, βάλει σαν ένα όρο, θα λέγαμε, ευτυχίας και ζωής.

Και λες, αχ, αν γίνει αυτό, θα είμαι χαρούμενος, θα είμαι ευτυχισμένος.

Δεν γίνεται και αμέσως εσύ λυπάσαι.

Αν όμως είχες ταπεινό φρόνημα, θα έλεγες, εντάξει, εμένα μου φαίνεται σωστό αυτό και καλό, αλλά άραγε, είναι πράγματι έτσι; Το θέλει και ο Θεός; Και έτσι προσεύχεσαι λέγοντας, Κύριε, εάν είναι θέλημά Σου να γίνει έτσι αυτό το πράγμα, ας γίνει.

Αν δεν είναι θέλημά Σου, ας μη γίνει.

Εγώ θα είμαι το ίδιο χαρούμενος, είτε γίνει, είτε δεν γίνει.

Γιατί αφήνομαι σε Σένα.

Έτσι αυτή είναι, θα λέγαμε, η αληθινή φιλοσοφία και αυτό κάνει τον άνθρωπο πραγματικά πάντοτε χαρούμενο και ποτέ λυπημένο και στεναχωρημένο.

Το να μάθει, δηλαδή, ο άνθρωπος να αφήνεται στο θέλημα του Θεού.

Αυτό που λέμε συνεχώς στη λατρεία της εκκλησίας μας είναι «Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ · τω Θεώ παραθώμεθα » . Και αυτή είναι και η αληθινή σοφία για την οποία μιλήσαμε σήμερα, του Θεού.

Το να μάθει ο άνθρωπος, δηλαδή, να εμπιστεύεται τη Θεία Σοφία και να μην έχει εμπιστοσύνη στη δική του εντός εισαγωγικων «σοφία» , λογική, όποιες, ας πούμε, σκέψεις, γνώσεις έχει.

Θα αφηνομαστε , όμως, τελείως στο θέλημα του Θεού.

Αυτό που είπατε ότι πολλοί άνθρωποι, τι κάνουνε, κάνουνε αυτό το λάθος.

Γράφουνε ένα σωρό θελήματα, γεμίζουνε μια κόλα χαρτί και την δίνουνε στον Θεό και λένε, Θεέ μου, κοίταξε αυτά θέλω, μη τυχόν και δεν μου τα υπογράψεις, υπόγραψε τα μου, για να είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος.

Λές και ο Θεός είναι, ας πούμε, ο υπηρέτης μας που θα μας κάνει τη δουλειά που θέλουμε.

Σαν ένας εργάτης που παίρνουμε ας πούμε τον πληρώνουμε και του λέμε, κάνε μας αυτό.

Αντί να πούμε, ο Θεός είναι ο κτίστης μας, ο δημιουργός μας, ο Πάνσοφος, ο Παντοδύναμος, ο Πανάγαθος, που αγαπά πολύ περισσότερο εμάς από ότι εμείς τον εαυτό μας, μας αγαπάει άπειρα, που ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς ποιο είναι το καλό μας, το αληθινό καλό μας, το αιώνιο καλό μας από ότι εμείς και πάμε τώρα εμείς να κάνουμε το δάσκαλο στο Θεό.

Και να του πούμε, αυτά χρειαζόμαστε, αυτά θα μας κάνουνε ευτυχισμένους.

Πόσο ανόητα φερόμαστε.

Ενώ το σωστό είναι, όπως είπατε, να μην γράφουμε τίποτε, να λέμε, Θεέ μου γράψε εσύ τι θέλεις, και εμείς εκ των προτέρων να έχουμε υπογράψει ότι δεχόμαστε ό,τι γράψει ο Θεός. Αυτή είναι η αληθινή σοφία... Απομαγνητοφώνηση Σημεία των καιρών 3

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους