Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η «Ελληνική Δημοκρατία» του 2026 κατάφερε πάλι το ακατόρθωτο: να αυτογελοιοποιηθεί με τον πιο επίσημο τρόπο.

Απαγορεύει τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ της ΚΝΕ στου Ζωγράφου και, την ίδια στιγμή, εξακολουθεί να εκφωνεί μαθήματα περί «ελευθερίας», «θεσμικότητας» και «δημοκρατικής ομαλότητας». Τόσο βαθιά τους τραυμάτισε η αλήθεια που ακούστηκε στην Καισαριανή; Τόσο αφόρητη τους έγινε η νεολαία όταν δεν σκύβει το κεφάλι, η μνήμη όταν δεν εξαγοράζεται και η Ιστορία όταν δεν παραχαράσσεται; Αυτή δεν είναι απλώς μια απαράδεκτη απόφαση.

Είναι η πιο καθαρή ομολογία φόβου.

Όταν μια εξουσία δεν μπορεί να αντικρούσει έναν λόγο, επιχειρεί να απαγορεύσει τον χώρο όπου αυτός ακούγεται.

Όταν δεν αντέχει τη μνήμη, τη βαφτίζει «πρόβλημα τάξης». Και όταν η νεολαία δεν χωράει στα μέτρα της υποταγής τους, επιστρατεύουν τον γνώριμο διοικητικό αυταρχισμό τους, αυτόν τον θλιβερό μικροδεσποτισμό που πάντα κρύβεται πίσω από τα βερνικωμένα τους συνθήματα.

Ας σταματήσουν, λοιπόν, να προσβάλλουν τη νοημοσύνη του κόσμου με γελοίες αναφορές σε «διοικητικές διαδικασίες». Δεν πρόκειται για τεχνικό ζήτημα, ούτε για ουδέτερη υπηρεσιακή πράξη.

Πρόκειται για ωμή πολιτική δίωξη, για μια επιλογή βαθιά εκδικητική και απολύτως αποκαλυπτική.

Θέλουν πολιτισμό αποστειρωμένο, δημόσιο χώρο άφωνο και νεολαία πειθαρχημένη.

Θέλουν μια κοινωνία που να θυμάται μόνο ό,τι εγκρίνουν, να μιλά μόνο όταν της επιτρέπουν και να σωπαίνει ακριβώς τη στιγμή που πρέπει να φωνάξει.

Το γεγονός ότι σημαντικοί άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου υπογράφουν την καταγγελία δείχνει ακριβώς το μέγεθος του εξευτελισμού τους.

Γιατί εδώ δεν εκτέθηκε απλώς μια κυβέρνηση ή μια δημοτική αρχή· εκτέθηκε ολόκληρη η υποκριτική μηχανή ενός συστήματος που ανέχεται την ελευθερία μόνο όταν είναι ακίνδυνη, ακίνδυνη μόνο όταν είναι βουβή, και βουβή μόνο όταν έχει προηγουμένως λογοκριθεί.

Αυτό τους αξίζει ως πολιτική και ηθική διάγνωση: δεν είναι ισχυροί, είναι φοβισμένοι· δεν είναι δημοκρατικοί, είναι ανεκτικοί μόνο όσο δεν απειλείται η κυριαρχία τους· δεν υπερασπίζονται θεσμούς, αλλά τη γύμνια της εξουσίας τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους