Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κουκουβάγια ή γλαύκα ή σκολώπα ή ζάρα. Μια ζάρα κράζει καθ' αργά στο κήπο του σπιτιού μου, κι είναι σημάδι νεκρικό αυτό του σπιτικού μου.

Ζάρα να φύγεις απ' εδώ να πας αλλού να κράζεις, δεν έχουμε 'δω άρρωστο και λάθος σήμα βγάζεις.

Ζάρα παραπονιάρικη νυκτόβιο πουλί 'σαι, απόλα πιο ωφέλιμο νομίζω εσύ είσαι.

Μάλλον δεν βρήκες ποντικό να φας γι'αυτό φωνάζεις, την πίκρα απ' την πείνα σου με νάζι έξω βγάζεις.

Η κουκουβάγια ή γλαύκα όπως την έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, επειδή έχει γαλάζια μάτια, ήταν το σύμβολο της σοφίας.

Ήταν το αγαπημένο πτηνό της Θεάς Αθήνας, από όπου αντλούσε την σοφία της. Οι Αθηναίοι την είχαν περί πολλού.

Αλλά και στους νεώτερους χρόνους εθεωρείτο το σύμβολο της σοφίας.

Γι αυτό στο πηλήκιο που φορούσαμε μαθητές γυμνασίου, είχε και μια κουκουβάγια.

Παλιότερα στα χωριά θεωρούσαν πολύ άσχημο, να κράζει μια σκολώπα, όπως την λέγανε στο χωριό μου, στην αυλή σου.

Στο σπίτι σου ή πάνω σε δέντρο στον κήπο σου.

Λέγανε πως ήταν νεκρικό σημάδι.

Κάποιος θα πέθαινε στο σπίτι όπου έκραζε η σκολώπα.

Υπήρχε μεγάλη πρόληψη στο θέμα αυτό.

Και έχουν γραφτεί, δεκάδες μαντινάδες με θέμα την ζάρα, όπως την λένε αλλού, και το νεκρικό σημάδι στη φωνή της.

Η κουκουβάγια λοιπόν είναι νυκτόβιο πουλί. Αρπακτικό.

Τρώει τρωκτικά, σαύρες φίδια κλπ.

Γι αυτό πολύ ωφέλιμη.

Υπάρχουν πολλές γύρω από το σπίτι μου στις Βασιλειές Ηρακλείου και τις ακούω κάθε βράδυ να κακαρίζουν με την κακάσχημη φωνή της.

Σπάνια τις βλέπεις γιατί την ημέρα κοιμούνται και κυνηγούν τα βράδια.

Είναι νυκτόβιο πτηνό.

Παλιότερα, όταν ήμουν όλη μέρα στη φάρμα μου στο Γιούχτα, τις έβλεπα κάθε μέρα να κοιμούνται πάνω σε δέντρα.

Κυρίως σε μια ελιά στον δέτη και μια συκιά.

Δύο τρεις σε κάθε δέντρο.

Ξάδελφος της κουκουβάγιας είναι ο μπούφος.

Της ίδιας οικογένειας των γλαυκίδων.

Ο μπούφος είναι και αυτός αρπακτικό νυκτόβιο.

Μεγαλύτερο και αγριώτερο από την κουκουβάγια.

Στο μέτωπο έχει φτερά σαν αυτιά.

Έχει κιτρινωπά μάτια, σε αντίθεση με την κουκουβάγια που έχει γαλάζια.

Κυνηγάει ποντίκια, σαύρες, φίδια ακόμη και λαγούς ή κουνέλια.

Τον μπούφο σε αντίθεση με την κουκουβάγια, ο λαός τον έχει ταυτίσει με την χαζομάρα.

Εξ ού το μπούφος.

Κάποτε βρήκα έναν μεσημεριάτικα στο μετόχι.

Ήταν αρχές Μάη.

Υπάρχει ένα χόρτο που στο Λασίθι το λέγαμε κολιτσίδα.

Γιατί κολλάει πάνω στο ρούχο και δεν ξεκολλάει εύκολα.

Περίπου 40,50 εκατοστά ύψος.

Εκεί λοιπόν έμπλεξε ο μπούφος και δεν μπορούσε να φύγει.

Κανένα άλλο πουλί δεν θα το πάθαινε αυτό. Πραγματικός μπούφος. Τον έπιασα, τον έπαιξα λίγο και τον άφησα ελεύθερο. Χατζάκης Κώστας. Φωτό διαδικτύου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους