Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαβάζω ότι αυτοκτόνησαν δύο 17χρονα κορίτσια, το ένα είχε αφήσει σημείωμα ότι πιεζόταν λόγω των Πανελληνίων. Σοκαριστικό.

Μου ήρθε στο μυαλό μια συζήτηση που είχα πρόσφατα σχετικά με την περιβόητη διαγραφή των 'αιώνιων φοιτητών'. Παιδιά που ήδη φοιτούσαν και είχαν φτιάξει το πρόγραμμά τους είδαν το χρονοδιάγραμμά τους να πηγαίνει στα σκουπίδια μόνο και μόνο γιατί κάποιοι θέλουν να κάνουν τους καμπόσους.

Αλήθεια, πόσοι από αυτούς που με τόσο σθένος υποστήριζαν τις σχετικές αποφάσεις της κυβέρνησης κι έβγαζαν πραγματικά χολή για όσους δεν παίρνουν πτυχίο στα 4 χρόνια έχουν κάτσει να βάλουν το μικρό τους μυαλουδάκι να σκεφτεί ότι πολλά παιδιά, πολλοί φοιτητές αναγκάζονται πλέον να δουλεύουν παράλληλα; Αυτά τα παιδιά που έκαναν διπλό κόπο είδαν από τη μια στιγμή στην άλλη τα όνειρά τους να γκρεμίζονται χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο, πέραν της ψυχασθένειας των πολιτικών που έχουν βαλθεί να ορίσουν και την τελευταία λεπτομέρεια της ζωής των πολιτών.

Και πολλές ειδήσεις με βία: βία στα παιδιά, βία στον δρόμο, βία στις σχέσεις.

Πώς να είναι καλά ο κόσμος όταν ζεί μία τόσο ασφυκτική ζωή; Όταν απέναντί του έχει ένα κράτος παντοδύναμο απέναντι στον πολίτη που πρώτο του μέλημα δεν είναι η ευημερία, αλλά η τιμωρία; Ένα πράγμα θυμάμαι από τα θρησκευτικά που κάναμε στο σχολείο.

Που μας έλεγαν ότι ο θεός έφτιαξε τον άνθρωπο με ελεύθερη βούληση.

Ελεύθερη βούληση να επιλέξει το κακό ή το καλό.

Στο σύγχρονο ελληνικό κράτος όχι απλά δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση για τίποτα, αλλά θεωρείσαι ένοχος και κακός από τη στιγμή που γεννιέσαι κι αναπνέεις.

Φταις για τα πάντα.

Αλίμονο ακόμα και τη διασκέδαση και το φλερτ έχουν ποινικοποιήσει.

Ειδικά στην Αθήνα αυτό το κλίμα ασφυξίας έχει πάει σε άλλη διάσταση.

Ασφυξία στους δρόμους, ασφυξία ακόμα και στο ίδιο σου το σπίτι όπου πλέον έχει εξαφανιστεί κάθε έννοια ιδιωτικότητας.

Κάποτε είχες την αυλή σου, τον κήπο σου, πλέον με τα γυάλινα μπαλκόνια ούτε με το βρακί στο σπίτι δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις. Είναι ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ.

Κι ο λόγος που είναι όλα τόσο λάθος είναι γιατί υπάρχει άμεσος ή έμμεσος εξαναγκασμός.

Αυτό συμβαίνει όταν επικροτείς ξανά και ξανά ένα μάτσο ημίτρελους που νομίζουν ότι είναι πιο σοφοί και από τον ίδιο τον θεό να αποφασίζουν και για την τελευταία λεπτομέρεια της ζωής σου.

Εδώ κάποιοι αποφάσισαν να πίνουμε υγρά με χάρτινα καλαμάκια για να δικαιολογήσουν τον μισθό τους κι εμείς ακόμα καθόμαστε και ψάχνουμε να βρούμε τί πάει λάθος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους