Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ – Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ CREEPING JURISDICTION - Η τουρκική μέθοδος και η αναγκαία ελληνική απάντηση Πολλά χρόνια πριν έχω αναφερθεί και εξηγήσει σαφώς την στρατηγική του “creeping Jurisdiction” πως την χρησιμοποιεί σταδιακά και μεθοδικά η Τουρκία για να διευρύνει το πεδίο δικαιοδοσίας της στο Αιγαίο. Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλέον μόνο να αμφισβητήσει επιμέρους ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο.

Επιχειρεί κάτι ευρύτερο.

Να μετατρέψει σταδιακά τον θαλάσσιο, εναέριο, διοικητικό και επιχειρησιακό χώρο γύρω από τα ελληνικά νησιά σε πεδίο «επικαλυπτόμενης» ή «αμφισβητούμενης» δικαιοδοσίας.

Αυτή είναι η ουσία του “creeping jurisdiction”, όχι άμεση προσάρτηση, αλλά βήμα προς βήμα διεύρυνσης αξιώσεων δικαιοδοσίας μέσω διεκδικούμενων αρμοδιοτήτων, κυριαρχικών δικαιωμάτων, δημιουργίας διοικητικών, λειτουργικών, επιστημονικών, χαρτογραφικών και επιχειρησιακών τετελεσμένων.

Το νέο στοιχείο είναι ότι η Άγκυρα φέρεται να προετοιμάζει νομοθετική κωδικοποίηση των θαλασσίων διεκδικήσεών της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσιεύσεις, το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο αποσκοπεί στην επίσημη κατοχύρωση των ως άνω τουρκικών αξιώσεων, σε όλη την περιοχή που ο Ερντογκάν αποκαλεί «Γαλάζια Πατρίδα». Η τουρκική μέθοδος είναι γνωστή. 1) Πρώτα εμφανίζει μια μονομερή αντίληψη ως νομική, τεχνική, λειτουργική ή διοικητική ανάγκη. 2) Έπειτα την αποτυπώνει με στρεβλά νομικοφανή επιχειρήματα και σε χάρτη. 3) Στη συνέχεια την κοινοποιεί σε διεθνείς πλατφόρμες ή οργανισμούς. 4) Κατόπιν εκδίδει NAVTEX, κάνει συναφείς ανακοινώσεις, διεξάγει ασκήσεις, και επεκτείνει τις αλιευτικές ή περιβαλλοντικές ρυθμίσεις. 5) Τελικά επιχειρεί να την εμφανίσει ως «πάγια κρατική πρακτική της». Αυτό έγινε με την τουρκική περιοχή έρευνας και διάσωσης, με το FIR, με τις NAVTEX μεγάλης ή αόριστης διάρκειας, με τις άδειες ερευνών, με τις θεωρίες περί αποστρατιωτικοποίησης, με τις «γκρίζες ζώνες» και με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Η Τουρκία δήλωσε το 2026 ότι ορισμένες NAVTEX στο Αιγαίο έχουν «μόνιμη» ισχύ, ακριβώς για να στηρίξουν τις πάγιες νομικές της θέσεις.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ο τουρκικός χάρτης θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού.

O χάρτης δημοσιοποιήθηκε στην πλατφόρμα “Türkiye Marine Spatial Planning” στις 16 Απριλίου 2025 και υποβλήθηκε στο MSPGlobal στις 12 Ιουνίου 2025.

Για το Αιγαίο, η τουρκική λογική βασίζεται ουσιαστικά στην μέση γραμμή μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών, αγνοώντας παντελώς την επήρεια των ελληνικών νησιών.

Αυτό δεν είναι απλή ακαδημαϊκή άσκηση.

Είναι χαρτογραφική προετοιμασία πολιτικής αξίωσης και πρακτικά δικαιοδοσίας. Η Ελλάδα έχει απαντήσει, αλλά όχι πάντα με την ίδια συστηματικότητα.

Έχει προχωρήσει σε συμφωνίες οριοθέτησης με Ιταλία και Αίγυπτο, σε επέκταση χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, σε θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, σε θαλάσσια πάρκα, σε αντι-NAVTEX, σε SAR επιχειρήσεις, σε διαρκή έλεγχο του FIR, σε συνεχή ναυτική παρουσία και σε διπλωματικές διαμαρτυρίες. Τον Απρίλιο 2025 υπέβαλε τον δικό της θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, για δραστηριότητες όπως αλιεία, ενέργεια, μεταφορές και προστασία περιβάλλοντος. Η Αθήνα επίσης διαμαρτυρήθηκε επίσημα για τον τουρκικό θαλάσσιο χωροταξικό χάρτη, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει νομική βάση και ότι επιχειρεί να σφετεριστεί περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας.

Ωστόσο, το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι η απουσία δικαίου.

Είναι η αποσπασματικότητα στην άσκηση δικαιοδοσίας. Η Τουρκία παράγει συστηματικά «ίχνη» διεκδίκησης. ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ Απέναντι στην τουρκική creeping jurisdiction, η Ελλάδα δεν αρκεί να λέει ότι έχει δικαιώματα.

Πρέπει να τα ασκεί καθημερινά, ορατά, τεκμηριωμένα και θεσμικά. Η Ελλάδα συχνά απαντά ορθά, αλλά κατά κανόνα αντιδραστικά.

Χρειάζεται συνεπώς ιδιαίτερη στρατηγική “counter-creeping jurisdiction”. Η απάντηση δεν είναι μόνο το διάβημα.

Είναι ο χάρτης, το ΦΕΚ, το περιπολικό, το ραντάρ, το drone, η νηοψία, το πρόστιμο, η διάσωση, η περιβαλλοντική επιβολή και η μόνιμη διοικητική παρουσία σε κάθε νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου.

Να μην απορρίπτει απλώς τις τουρκικές πράξεις, αλλά να παράγει καθημερινά δικές της νόμιμες, διοικητικές, λειτουργικές και επιχειρησιακές πράξεις, να περάσει δηλαδή από την αντίδραση στην παραγωγή δικαιοδοσίας.

Κάθε ελληνικό νησί πρέπει αφενός να εμφανίζεται ως πεδίο ελληνικής κυριαρχίας, αλλά και ως κόμβος πλήρους ελληνικής διοικητικής, περιβαλλοντικής, αλιευτικής, υδρογραφικής, διασωστικής και ευρωπαϊκής θαλάσσιας δικαιοδοσίας. ΣΗΜ: Μία πρόταση ολοκληρωμένης στρατηγικης αντιμετώπισης του τουρκικού "Creeping Jurisdiction" βρίσκεται ήδη υπό επεξεργασία από το "Ινστιτούτο Αλέξανδρος Παπαναστασίου" και θα αποσταλεί στος αρμόδιους φορείς σύντομα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους