Γιατί η αριστερά αποκαλεί "πολεμική καταχτητική εξόρμηση" τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913), που διπλασίασαν την Ελλάδα; Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που απλωνόταν από τα...

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί η αριστερά αποκαλεί "πολεμική καταχτητική εξόρμηση" τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913), που διπλασίασαν την Ελλάδα; Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που απλωνόταν από τα περίχωρα του Βελιγραδίου, την Ήπειρο και την Μακεδονία, μέχρι την Σαουδική Αραβία, κι από την σημερινή Λιβύη μέχρι το σημερινό Ιράκ, άρχισε να παρακμάζει.

Ως εκ τούτου, χαρακτηρίστηκε "Μεγάλος Ασθενής" της εποχής.

Το γεγονός αυτό, εκμεταλλεύθηκαν τέσσερα κράτη της Βαλκανικής, η Ελλάδα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Βουλγαρία, που σύναψαν την τετραπλή συμμαχία, με σκοπό την εκδίωξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την Ευρωπαϊκή Ήπειρο και την εθνική τους ολοκλήρωση.

Έτσι, στις 5 Οκτωβρίου 1912, άρχισε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος. Η Ελλάδα, διεξήγαγε επιχειρήσεις σε δύο μέτωπα, εναντίον του τουρκικού στρατού: στην Μακεδονία (από την Θεσσαλία) και την Ήπειρο.

Στο κεντρικό μέτωπο, μετά την απελευθέρωση της Ελασσόνας, του Τυρνάβου, της Κοζάνης, της Κατερίνης και της Βέροιας, ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει και την Θεσσαλονίκη, στις 26 Οκτωβρίου.

Στο μέτωπο της Ηπείρου, οι πολεμικές επιχειρήσεις συνεχίστηκαν μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 1913, που επιτεύχθηκε η απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Στο Αιγαίο, η ελληνική ναυτική κυριαρχία είναι απόλυτη και απελευθερώνονται, το ένα μετά το άλλο, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Ανάλογες επιτυχίες, είχαν και οι υπόλοιποι σύμμαχοι.

Εν τέλει, ο πόλεμος έληξε στις 30 Μαΐου 1913, με νίκη της τετραπλής συμμαχίας.

Ωστόσο, προέκυψαν διαφωνίες για την διανομή των εδαφών, γιατί οι Βούλγαροι τα ήθελαν όλα δικά τους! Έτσι, τον Ιούνιο του 1913, ξέσπασε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος, κατά τον οποίο, η Ελλάδα, η Σερβία και το Μαυροβούνιο (στην τελική φάση, προστέθηκε και η Ρουμανία), συγκρούστηκαν νικηφόρα με την Βουλγαρία.

Ο νέος πόλεμος, κράτησε μόλις έναν μήνα, κι έληξε με επέμβαση των ευρωπαϊκών δυνάμεων.

Με την σύναψη της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία περιορίστηκε σε μια άκρη των Βαλκανίων, η Βουλγαρία έχασε το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας, ενώ η Ελλάδα και η Σερβία διπλασιάστηκαν! Στο νέο ελληνικό κράτος, προστέθηκε η Ήπειρος, η Μακεδονία (μέχρι 30 μίλια ανατολικά της Καβάλας), η Κρήτη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Αναμφίβολα, επρόκειτο για εθνικό θρίαμβο.

Ευτυχώς, εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε ακόμα οργανωμένη αριστερά στην Ελλάδα.

Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια, η αριστερά (ΚΚΕ), αναφέρθηκε σε κείμενά της στους βαλκανικούς πολέμους.

Όπως ήταν αναμενόμενο, με τα χειρότερα λόγια, αποκαλώντας τον αγώνα της εθνικής ολοκλήρωσης "Πολεμική καταχτητική εξόρμηση του 1912-13"(!)(!)... Ακόμα και σήμερα, οι αριστεροί αποκαλούν τους βαλκανικούς πολέμους "Ιμπεριαλιστικό σφαγείο του ελληνικού καπιταλισμού". Πέραν του ό,τι η αριστερά είναι μονίμως αντίθετη στους εθνικούς αγώνες, ειδικά για τους βαλκανικούς πολέμους, είχε έναν λόγο παραπάνω: ότι η Ελλάδα απελευθέρωσε την Μακεδονία, ενώ οι αριστεροί θα ήταν ευτυχείς αν είχαν καταλάβει την Μακεδονία οι "αδελφοί" Βούλγαροι.

Κι αυτό, φαίνεται ξεκάθαρα από τα μεταγενέστερα επίσημα κείμενά τους.

Πάρτε ένα δείγμα: "Η Ελλάδα είναι κράτος ιμπεριαλιστικό, που κατέκτησε δια της βίας ολόκληρες περιφέρειες κατοικημένες από άλλες εθνότητες (Μακεδονία και Θράκη), που τις καταπιέζει και τις υποβάλλει σε μια αποικιακή εκμετάλλευση". Δείτε κι εδώ: "Υπό την έννοια απελευθερώσεως ομόαιμων αδελφών, εκρύπτετο και κρύπτεται ακόμα η υποδούλωση και εκμετάλλευση του Μακεδονικού και Θρακικού λαού.

Από τον πόλεμο του 1912, ο Μακεδονικός λαός έχασε την ενότητά του.

Σήμερα, στην υπό της Ελλάδας κατεχόμενη Μακεδονία, κατοικούν επίσης απ' όλες τις προαναφερθείσες εθνικότητες: Έλληνες, Βούλγαροι, Τούρκοι, Σέρβοι, Κουτσόβλαχοι, Αλβανοί, Εβραίοι και Αρμένιοι.

Από το 1912 μέχρι σήμερα, την Μακεδονία τη διοικούσε η ελληνική μειοψηφία, κυριαρχούσα επί των άλλων εθνοτήτων.

Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, καταβάλλεται προσπάθεια ώστε οι Έλληνες να γίνουν πραγματική πλειοψηφία στη Μακεδονία.

Πρόκειται δηλαδή, περί βίαιου εξελληνισμού της Μακεδονίας.

Το ίδιο έγινε και στη Θράκη". Πηγές: 📍"ΚΚΕ - Επίσημα Κείμενα", τόμος 3ος. 📍"Κομμουνιστική Επιθεώρηση", τεύχος Φεβρουαρίου 1924.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους