Γράφει ο Ξενοφών Α .Μπρουντζάκης Στο μεταπολιτευτικό μας οικοσύστημα καλλιεργείται εδώ και δεκαετίες κάτι βαθιά ελληνικό στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα βιβλία, τις ιδέες και γενικότερα...

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Ξενοφών Α .Μπρουντζάκης Στο μεταπολιτευτικό μας οικοσύστημα καλλιεργείται εδώ και δεκαετίες κάτι βαθιά ελληνικό στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα βιβλία, τις ιδέες και γενικότερα οτιδήποτε ξεφεύγει, έστω και ελάχιστα, από την εγκεκριμένη ηθική χορογραφία της εγχώριας διανόησης.

Δίπλα στην κρίση παρασιτεί διαρκώς η μικροπρεπής επιτήρηση· μια σχεδόν ενστικτώδης ανάγκη να μετατραπεί το ασήμαντο στραβοπάτημα σε αφορμή δημόσιας αγανακτισμένης πόζας, η υποσημείωση σε ηθικό δράμα και το ανθρώπινο λάθος σε τεκμήριο πνευματικής ανηθικότητας.

Το διαπίστωσα ξανά με αφορμή το Big Bang 1970–1973 των Στάθη Καλύβα και Νατάσας Τριανταφύλλη.

Ένα ογκώδες βιβλίο εκατοντάδων σελίδων, γεμάτο πρόσωπα, αναφορές, πολιτισμικές διαδρομές και ιστορικές διασταυρώσεις, το οποίο τόλμησε να κάνει κάτι σχεδόν ασυγχώρητο για την εγχώρια ιδεολογική αισθητική, περιγράφοντας τη δικτατορία όχι μονοδιάστατα ως χώρο καταπίεσης και αντίστασης αλλά και ως περίοδο κοινωνικής συνέχειας, πολιτισμικής ζύμωσης και αντιφάσεων. Και κάπου εκεί ενεργοποιήθηκε πάλι η γνώριμη μικρή βιομηχανία αγανακτισμένης ευαισθησίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους