Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΤΟΧΗ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΠΟ ΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΥΣ Για μια ακόμα φορά, μετά τα «Παρκερικά», οι Μεγάλες Δυνάμεις, επενέβησαν στα εσωτερικά της Ελλάδος.

Τα «Παρκερικά», υπήρξαν η προηγηθείσα επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων στα εσωτερικά της χώρας, επέμβαση που συνδέθηκε με την υπόθεση Πατσίφικο, που δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε ως εξής: Κατά τις εορτές του Πάσχα, τον Απρίλιο του 1849, οι αρχές απαγόρευσαν την τέλεση του εθίμου, του καψίματος του Ιούδα.

Τότε, κάποιοι Αθηναίοι, εξαγριωμένοι από την αιφνίδια κατάργηση της εθιμικής συνήθειας, κατευθύνθηκαν στην οικία του Εβραίου Δαβίδ Πατσίφικο, στην περιοχή του Ψυρρή και προξένησαν ζημιές μικρής έκτασης (κατά μία άλλη εκδοχή, οδηγήθηκαν στο σπίτι του Πατσίφικο, επειδή προκάλεσε τους πιστούς, κατά την περιφορά του Επιταφίου, του ναού του Αγίου Φιλίππου). Ο Πατσίφικο, υπήρξε πρόξενος της Πορτογαλίας στην Αθήνα, θέση από την οποία και καθαιρέθηκε, λόγω καταχρήσεων.΄Εκτοτε, φρόντισε ο απατεώνας, να αποκτήσει την βρετανική υπηκοότητα και στράφηκε κατά της ελληνικής κυβερνήσεως, ζητώντας αποζημίωση 888.736,50 δραχμών, για την ζημία που είχε υποστεί από την πράξη της καθαίρεσής του.

Με την μεθόδευση αυτή, έβαλε στο παιγνίδι και την Αγγλία. Η Αγγλία (η οποία ανταγωνιζόταν στην περιοχή τη Γαλλία και τη Ρωσία), όντως ζήτησε για λογαριασμό του, την καταβολή του αιτηθέντος ποσού, κάτι που αρνήθηκε η κυβέρνηση Κριεζή.

Μετά δε απ΄αυτή την άρνηση, η Αγγλία, διέταξε στις 3 Ιανουαρίου 1850, τον ναύαρχο Ουϊλιαμ Πάρκερ, να προβεί σε ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά και των κυριωτέρων ελληνικών λιμανιών.

Ο αποκλεισμός αυτός, προκάλεσε ανυπολόγιστες ζημιές στην Ελλάδα και μέγιστα προβλήματα επισιτισμού στην Αθήνα.

Ο ΄Οθωνας, επιδεικνύοντας σθεναρή στάση, συσπείρωσε τον λαό. Παράλληλα, Γαλλία και Ρωσία αντέδρασαν, διότι ο αποκλεισμός είχε θίξει και δικά τους συμφέροντα.

Προ αυτών των αντιδράσεων, οι ΄Αγγλοι σταμάτησαν τον αποκλεισμό στις 15 Απριλίου 1850, η υπόθεση του Πατσίφικο παραπέμφθηκε σε διαιτησία και του επιδικάστηκε ποσό 3.750 δραχμών.

Πέντε χρόνια μετά, οι μεγάλες δυνάμεις αποφάσισαν να επέμβουν ξανά στα εσωτερικά της χώρας.

Αυτή τη φορά, για να εμποδίσουν την εξέγερση των Ελλήνων, στις υποδουλωμένες από τους Τούρκους περιοχές τα Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας, παρά το γεγονός ότι με την εξέγερση αυτή, συμφωνούσε και ο βασιλιάς ΄Οθων.

Ως φαίνεται όμως, η εξέγερση, δεν εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα. ΄Ετσι, Βρετανοί και Γάλλοι, θεωρώντας ότι η κίνηση των Ελλήνων να απελευθερώσουν από τον οθωμανικό ζυγό τις υπόδουλες περιοχές, ευνοούσε την τσαρική Ρωσία, έθεσαν για μία τριετία υπό τον έλεγχό τους, Αθήνα και Πειραιά, εγκαθιστώντας στρατιωτικές τους δυνάμεις.

Της κίνησης αυτής, προηγήθηκαν διαβήματα προς τον ΄Οθωνα, για απόσυρση των ελληνικών στρατιωτικών σωμάτων από περιοχές της οθωμανικής αυτοκρατορίας, που δεν τελεσφόρησαν.

Μετά απ΄αυτό, ΄Αγγλοι και Γάλλοι, αποφάσισαν να δείξουν τη…δύναμή τους, στους απείθαρχους στις ορέξεις τους ΄Ελληνες.

Οι πρεσβευτές τους, επέδωσαν τελεσίγραφο στον βασιλιά και μετά την άκαρπη λήξη της διορίας που του είχαν δώσει, ο γαλλικός στρατός, αποβιβάστηκε στις 12 Μαϊου 1854 στον Πειραιά και μετά από λίγες μέρες, ακολούθησε και ο βρετανικός.

Ο ΄Οθων, κάτω από την απειλή των όπλων, αναγκάστηκε να διακηρύξει την ουδετερότητα της Ελλάδος από τον Κριμαϊκό πόλεμο (πόλεμος συμφερόντων,για την επιρροή και εκμετάλλευση των ανατολικών εδαφών της φθίνουσας οθωμανικής αυτοκρατορίας, μεταξύ της ρωσικής αυτοκρατορίας από τη μία πλευρά και των συμμαχικών δυνάμεων της Βρετανικής, Γαλλικής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του βασιλείου της Σαρδηνίας, από την άλλη, με τις περισσότερες μάχες να δίδονται στην χερσόνησο της Κριμαίας.

Διήρκεσε από Οκτώβριο 1853-Φεβρουάριο 1856) και να αποσύρει τα στρατιωτικά σώματα, από εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενώ παράλληλα, όρισε νέα κυβέρνηση υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, απαλλάσσοντας των καθηκόντων της, την κυβέρνηση του Αντωνίου Κριεζή.

Μάλιστα, κατ΄απαίτηση των Γάλλων, ορίστηκε υπουργός Στρατιωτικών, ο εχθρικά διακείμενος προς τον ΄Οθωνα, Δημήτριος Καλλέργης (ο οποίος είχε πρωταγωνιστικό ρόλο το 1843, στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου). Παρά την υποχώρηση του ΄Οθωνα στις απαιτήσεις των Αγγλο-Γάλλων, τα στρατεύματά τους δεν τα απέσυραν από Αθήνα και Πειραιά.

Στην αρχή, η κατοχή περιορίστηκε στον Πειραιά και το καλοκαίρι του 1854, επεκτάθηκε ως τα Πατήσια και την Πεντέλη, με συνεχή ανάμειξη των Αγγλο-Γάλλων, στα πολιτικά πράγματα της χώρας (καταστροφή εγκαταστάσεων αντιπολιτευόμενων εφημερίδων, συλλήψεις δημοσιογράφων, προκλητικές παρελάσεις, ακόμα και μπροστά από το παλάτι του ΄Οθωνα, κλπ), με ενέργειες που προκαλούσαν δυσφορία στους Αθηναίους, δυσφορία που μετετράπη σε μίσος, όταν εξ αιτίας των γαλλικών στρατευμάτων, προσεβλήθη η πόλη από επιδημία χολέρας, που αποδεκάτισε το 1/3 του πληθυσμού της.

Τα ξένα στρατεύματα, αποχώρησαν τελικά από την Ελλάδα, στις 15 Φεβρουαρίου 1857, ένα χρόνο μετά το πέρας του Κριμαϊκού πολέμου, κατά τον οποίο ηττήθηκε η Ρωσία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους