Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΙ ΑΥΤΟ! Ήταν σίγουρο πως κάποια στιγμή θα είχαμε φαινόμενα σαν αυτό με τις δυο δεκαεφτάχρονες μαθήτριες.

Εκφράζουμε την οδύνη μας γι' αυτό.

Όμως θα γινόταν! Οι εξηγήσεις που ακούμε από διάφορες πλευρές μιλούν για το άγχος των εισαγωγικών εξετάσεων, για ένα αίσθημα ματαιότητας που διακατέχει πολλά νέα παιδιά και άλλα παρεμφερή.

Παραβλέπουν βέβαια όλοι πως και πλήθος συνάνθρωποί μας μεγαλύτερων ηλικιών απλά σέρνουν τα βήματά τους ως ζωντανοί νεκροί, μη βρίσκοντας κανένα ενδιαφέρον σε αυτό που ζουν.

Βρίσκω πως από όλα αυτά λείπει ο λόγος που πάει το μαχαίρι στο κόκαλο και που, κατά την άποψή μου, συνοψίζεται κυρίως στα εξής: Η ζωή έχει πια χάσει το νόημά της και κανείς δεν ασχολείται με αυτό! Πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια, όταν ο σχολικός σύμβουλος με τους συνεργάτες του παρουσίαζαν σε εκπαιδευτικούς του δημοτικού τα νέα βιβλία γλώσσας, έχοντας ήδη πολλά χρόνια μακριά από την εκπαίδευση, τον ρώτησα έκπληκτη: Και πώς νοηματοδοτείται η ζωή με αυτά τα κείμενα; Δεν πήρα απάντηση, διότι απλά δεν νοηματοδοτείται.

Ποιος οδηγεί τα παιδιά στην αναζήτηση και στην αντίληψη νοήματος της ζωής μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία; Κανείς, κι ο λόγος δεν είναι άλλος από κάτι που δεν μπορεί να αντιληφθεί ένας γονέας ή όποιος άλλος, παρά μόνον όσοι γνωρίζουν από μέσα το ζήτημα και παράλληλα είναι σε θέση να το αξιολογήσουν: την θεσμική αλλαγή ως προς τους στόχους του σχολείου, που προσπερνά την αξία της ζωής, παραβλέπει την ηθική καλλιέργεια, αδιαφορεί για την ενδυνάμωση της αντοχής και της αντίστασης και την ίδια τώρα καλείται να τεθεί στην υπηρεσία της αγοράς, στην απόκτηση δεξιοτήτων για την εξάσκηση κάποιου επαγγέλματος και στον αγώνα για πρόσκτηση ξερών γνώσεων.

Τι κι αν ο ποιητής αναφωνεί " Και ποιος μόνο γι' αυτό διακινδύνευσε να υπάρξει;" Κι αφού έχει συρθεί σε μια πορεία χωρίς το απαρέγκλιτο προαπαιτούμενο του σεβασμού στην αξία της ζωής, και σουγιαδάκια θα βγάλει για να μαχαιρώσει χωρίς λόγο και αιτία και στον εαυτό του θα κάνει κακό και θα χρειάζεται δια βίου δίπλα του ένα ψυχολόγο και θα αυτοκτονήσει όντας βαριά ασθενής με κατάθλιψη.

Συγκοινωνούντα δοχεία είναι όλα όσα παρατηρούμε με τρόμο να συμβαίνουν, ανάμεσα σε παιδιά, αλλά και ενήλικες.

Αν τώρα δεν είδαμε τα πράγματα αλλιώς, νομίζω πως δεν χρειάζονται καν επιχειρήματα για να αποδείξουν πως η κατάσταση είναι απότοκος του συγκεκριμένου προσανατολισμού του πολιτικού συστήματος, δηλαδή του άκρατου καπιταλισμού.

Που δείχνει δηλαδή πως το μόνο που αξίζει είναι ο άκρατος ανταγωνισμός, η μεγιστοποίηση του κέρδους, η επίδειξη, τα ρεκόρ, η διασημότητα. ΥΓ: Τα της Παιδείας μάς τα επιβάλλουν εδώ στη Δύση τα γνωστά υπερθνικά κέντρα. που μας εξουσιάζουν.

Τουλάχιστον όμως οι γονείς, η κοινωνία, η διανόηση ας μην πάψουν να αγωνίζονται για να δοθεί προτεραιότητα στο σεβασμό του ανθρώπου, την υπεράσπιση της αξιοπρέπειάς του και την υπεράσπιση της αξίας της ζωής, όπως ξέραμε εμείς σαν λαός πολύ καλά, πριν προσδεθούμε τόσο αναντίρρητα σε αλλότρια άρματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους