Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προχθές Τρίτη στην ΕΣΗΕΑ παρουσιάστηκε ένα σημαντικό βιβλίο-θεσμική παρακαταθήκη του πρώην ανώτατου δικαστικού λειτουργού και υπουργού επικρατείας Γιώργου Σταυρόπουλου George Constantine Stavropoulos.

Το βιβλίο αυτό αξίζει να διαβαστεί (κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαζήση). Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ήταν οι ομιλίες πρώην πρωθυπουργών αλλά και καλών συναδέλφων στην εν λόγω εκδήλωση.

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όμως η τοποθέτηση του ίδιου του συγγραφέα.

Στην πολύ καλή καταγραφή της εκδήλωσης που έκανε (για ακόμη μια φορά) ο Γιώργος Γούλας (στο πρώτο σχόλιο ο σχετικός σύνδεσμος) ξεχωρίζει ίσως περισσότερο η ακόλουθη βαρυσήμαντη αποστροφή του Γ. Σταυρόπουλου σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση στον χώρο της Δικαιoσύνης: “…Αναφερόμενος στη σημερινή εικόνα της Δικαιοσύνης, ο κ. Σταυρόπουλος παρατήρησε ότι τον τελευταίο καιρό κατηγορείται για πολλά, «άλλοτε άδικα, συχνά όμως δίκαια». Ορισμένοι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, όπως είπε, δίνουν πράγματι την εντύπωση ότι είναι «πλήρως υποταγμένοι στις εκάστοτε κυβερνητικές διαθέσεις». Κατά την αιχμηρή διατύπωσή του, λειτουργούν μόνοι ή παρασύρουν και άλλους σε αποφάσεις και πράξεις νομικά εσφαλμένες, προκειμένου να ικανοποιήσουν τα πολιτικά πρόσωπα που τους επέλεξαν.

Πρόκειται, όπως είπε, για συμπεριφορά «ακραία προσβλητική της ηθικής του δικαστικού λειτουργήματος». Αντί να λειτουργούν ως πρότυπα δικαστικής ανεξαρτησίας, πρόσθεσε, ορισμένοι προβάλλουν την εικόνα προσώπων εξαρτημένων από την κυβερνητική βούληση.

Μάλιστα, όπως ανέφερε, ενοχλούνται από την εύλογη κριτική που τους ασκείται, αποκαλύπτοντας «καλά κρυμμένες αυταρχικές τάσεις». Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν και η αναφορά του σε όσους μιλούν για τοξικότητα των αντιδράσεων, «χωρίς να υποψιάζονται ότι την τοξικότητα δημιουργεί η δική τους συμπεριφορά» και ότι η αντίδραση σε αυτήν αποτελεί υγιές στοιχείο του δημόσιου διαλόγου.

Ωστόσο, ο κ. Σταυρόπουλος θέλησε να υπογραμμίσει ότι η εικόνα αυτή δεν αφορά το σύνολο του δικαστικού σώματος.

Αντιθέτως, όπως είπε, υπάρχουν και άλλοι δικαστές, «οι συντριπτικά περισσότεροι», που τιμούν το αξίωμα που κατέχουν, είτε υπηρετούν στην ανώτατη βαθμίδα είτε όχι.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στο θάρρος που δείχνουν τελευταία πολλοί πρωτοβάθμιοι δικαστές, τόσο στην πολιτική όσο και στη διοικητική Δικαιοσύνη.

Αυτοί, κατά την έκφρασή του, αποτελούν «τη μεγάλη ελπίδα» για μια συνολικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, για την οποία θα μπορεί να είναι υπερήφανος ο ελληνικός λαός.

Ολοκληρώνοντας την αναφορά του στους δικαστικούς λειτουργούς, στάθηκε ειδικότερα στους εισαγγελείς.

Όπως είπε, είναι πλέον σαφές ότι διαχρονικά κάποιοι από τα ανώτατα κλιμάκια του εισαγγελικού κλάδου δεν ανταποκρίθηκαν στην τιμή που έγινε στους εισαγγελείς με το Σύνταγμα του 1975, όταν κατατάχθηκαν για πρώτη φορά στους ισόβιους δικαστικούς λειτουργούς.

Ορισμένοι, κατά τον ίδιο, απέδειξαν ότι δεν διακατέχονται από τις ιδέες της ανεξαρτησίας που πρέπει να κατευθύνουν τις ενέργειες κάθε δικαστικού λειτουργού. Γι’ αυτό, όπως σημείωσε, οι επιλογές στις ανώτατες εισαγγελικές θέσεις πρέπει να γίνονται με μεγαλύτερη προσοχή…”

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους