Δημήτρης Τερζής : Περί Γιουροβίζιον, πολιτικής και άλλων δαιμονίων. Μουσικό πανηγυράκι μεν, με αρκετή δόση πολιτικής (επιλεκτικής πολλές) φορές, δε. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως πρόκειται για ένα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορεί ο φορέας διοργάνωσης EBU να λέει πως ακολουθεί τη λογική του No Politica, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει ή τουλάχιστον ισχύει επιλεκτικά. ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Για παράδειγμα η δική μας συμμετοχή του 1976 με την Μαρίζα Κωχ και το «Παναγιά μου, Παναγιά μου» ήταν μια αλληγορική -και όχι ευθεία- αναφορά στην τραγωδία της Κύπρου.

Το 2009 η Γεωργία ήθελε να στείλει τραγούδι με τίτλο We Don't Wanna Put In, που θεωρήθηκε σαφής υπαινιγμός προς τον Βλάντιμιρ Πούτιν. Η EBU ζήτησε αλλαγές στους στίχους και τελικά η Γεωργία αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό.

Το 2016 η Ουκρανία κέρδισε τον διαγωνισμό με το τραγούδι 1944, που αναφερόταν στην εκτόπιση των Τατάρων της Κριμαίας από τον Στάλιν.

Παρότι το τραγούδι παρουσιαζόταν ως ιστορικό, πολλοί το συνέδεσαν άμεσα με την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014.

Το ισλανδικό συγκρότημα Hatari σήκωσε παλαιστινιακές σημαίες στον τελικό που έγινε στο Τελ Αβίβ το 2019. Η EBU επέβαλε πρόστιμο στον ισλανδικό φορέα μετά το περιστατικό.

Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία η EBU απέκλεισε την πρώτη από τους διαγωνισμούς.

Όλως... τυχαίως την ίδια χρονιά η Ουκρανία κέρδισε το διαγωνισμό με σαφείς αναφορές στήριξης της χώρας έναντι της Ρωσίας.

Η απόφαση άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για την EBU καθώς κατηγορείται πλέον για επιλεκτική μεταχείριση από τη στιγμή που δεν έχει πράξει το ίδιο με το Ισραήλ και την εισβολή του στη Γάζα.

Επισήμως η EBU αναφέρει ότι οι αντιδράσεις για το Ισραήλ ήταν λίγες.

Κι όμως.

Για πρώτη φορά φέτος μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό μια σειρά από χώρες που παραδοσιακά συμμετείχαν σ' αυτόν. Ισπανία, Ολλανδία, Σλοβενία, Ισλανδία και η πολυνίκης Ιρλανδία δεν συμμετέχουν φέτος ως διαμαρτυρία για τη συμμετοχή του Ισραήλ. ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ Και επειδή όλα είναι γύρω από τα λεφτά, αξίζει να σημειωθούν δύο πράγματα.

Βασικός χορηγός του Φεστιβάλ είναι η ισραηλινών συμφερόντων εταιρεία Moroccan Oil, ενώ μόλις προχθές δημοσίευμα των New York Times αναδείκνυε τα τεράστια ποσά που έχουν ξοδέψει οι ισραηλινοί προκειμένου να επηρεάσουν το κοινό σε διάφορες χώρες μέσω του televoting.

Το ρεπορτάζ επικαλέστηκε τη διαμαρτυρία αρκετών ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών φορέων που ζητούν περισσότερη διαφάνεια, την ώρα που η EBU αναφέρει πως όλα έγιναν όπως έπρεπε.

Φέτος στη Βιέννη και το είδαμε χθες να συμβαίνει, η EBU έχει επιλέξει έναν ενδιάμεσο τρόπο προκειμένου να μην εκτεθεί κι άλλο και να κρατήσει μια κάποια ισορροπία.

Αφενός απαγορεύει μεν πολιτικά σχόλια από τους συμμετέχοντες, αφετέρου δεν περιορίζει τις αντιδράσεις του κοινού, εφόσον δεν παραπέμπουν σε βία.

Κάπως έτσι είδαμε χθες στη Βιένερ Σταντχάλε και σημαίες της Παλαιστίνης ν' ανεμίζουν και τα γιουχαΐσματα την ώρα της συμμετοχής του Ισραήλ.

Τούτων δοθέντων καλώς ήλθατε στον κόσμο της πολιτικής προπαγάνδας μέσω ενός πολιτιστικού γεγονότος.

Μπορεί πολλοί να βλέπουμε αφ υψηλού τη Γιουροβίζιον, σε καμία περίπτωση όμως δεν παύει να είναι ένα event μαζικής ποπ κουλτούρας με πολλές προεκτάσεις. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτό είναι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους