Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω πιάσει τον εαυτό μου πολλές φορές να σχολιάζει κάτι μόνο και μόνο επειδή το κάνουν οι πολλοί.

Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να το αποφεύγω, γιατί κάποιες φορές το να μη λες τίποτα είναι κέρδος.

Όμως στην πρόσφατη περίπτωση των δύο κοριτσιών, έχοντας κι εγώ μια κόρη στην ίδια ηλικία, που θα δώσει κι αυτή τη δική της μάχη στις Πανελλήνιες εξετάσεις σε λίγες μέρες, έχω συγκλονιστεί και νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας.

Έχουμε θεωρήσει τις Πανελλήνιες εξετάσεις σε κριτήριο ζωής ή θανάτου.

Το εκπαιδευτικό σύστημα πείθει τα παιδιά πως αν αποτύχουν τώρα, καταστράφηκαν για πάντα.

Κι όμως αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα.

Η ζωή έχει αμέτρητες εναλλακτικές διαδρομές.

Πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε φορτώνουμε στα παιδιά τα δικά μας ανεκπλήρωτα όνειρα.

Τους ζητάμε να πετύχουν εκεί όπου εμείς αποτύχαμε.

Η πίεση συχνά ξεκινά από το σπίτι, μεταμφιεσμένη σε αγάπη και ενδιαφέρον.

Ας αναρωτηθούμε μήπως οι δικές μας προσδοκίες γίνονται τελικά η δική τους φυλακή.

Δεν χρειάζονται μεγάλες αναλύσεις ούτε σοφές συμβουλές.

Μια σφιχτή αγκαλιά και ένα Είμαι εδώ για σένα, ότι κι αν γίνει, είναι αρκετά.

Χρυσαυγή μου, είμαι και θα είμαι πάντα εδώ για σένα ότι και να γίνει. Νικήτρια είσαι στα μάτια όλων μας. Σ’ αγαπώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους