Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρασκευή 15/5 – Προβολή της ταινίας "ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ" -Φόρος τιμής στους εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή! Μετά από την προβολή της ταινίας ο «Κόκκινος Δάσκαλος», η Κινηματογραφική Λέσχη της Εναλλακτικής Δράσης συνεχίζοντας το μικρό αφιέρωμα στον αγώνα των Ελλήνων ενάντια στον φασισμό, για μια κοινωνία δικαιοσύνης και ελευθερίας, θα προβάλλει την εμβληματική ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα». Είναι μια προβολή, φόρος τιμής στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις ναζιστικές δυνάμεις Κατοχής.

Πρόκειται για ένα τραγικό, βαθιά πολιτικό ιστορικό δράμα, που καταγράφει αυτή τη μαύρη σελίδα της Ιστορίας μας με δύναμη, τεκμηρίωση, αλλά και με κοινωνική και βαθιά ανθρώπινη διάσταση.

Η προβολή της ταινίας θα αρχίσει στις 8μ.μ. στο Εναλλακτικό στέκι «Alternativa», Τζώρτζ 12, 6ος όροφος, Πλατεία Κάνιγγος.

Στις 6μ.μ.θα γίνει το σεμινάριο ιστορίας.

Παρουσίαση της ταινίας. Το Τελευταίο Σημείωμα (2017) Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης Σενάριο: Ιωάννα Καρυστιάνη - Παντελής Βούλγαρης Πρωταγωνιστές: Ανδρέας Κωνσταντίνου André Hennicke Melia Kreiling Τάσος Δήμας Γιώργος Καραμαλέγκος Βασίλης Κουκαλάνης Λουκάς Κυριαζής Κωνσταντίνα Χατζηαθανασίου Μουσική: Αλέξανδρος Βούλγαρης Πρώτη προβολή 2017 Διάρκεια 117 λεπτά Προέλευση Ελλάδα Γλώσσα Ελληνικά - Γερμανικά Το Τελευταίο Σημείωμα είναι ελληνική δραματική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο του ίδιου και της Ιωάννας Καρυστιάνη.

Βασίζεται στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, ως αντίποινα για τον θάνατο του Γερμανού υποστρατήγου Κρεχ από Έλληνες αντάρτες του ΕΛΑΣ, την Πρωτομαγιά του 1944.

Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες παραδόθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής από το προηγούμενο φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των 200 ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. ΠΛΟΚΗ Ελλάδα, στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, πριν την Πρωτομαγιά του ’44. Ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης εκτελεί χρέη διερμηνέα του Γερμανού διοικητή του στρατοπέδου, Καρλ Φίσερ. Ο Ναπολέων είναι ένας από τους 200 ανθρώπους που έχουν επιλεγεί για να εκτελεστούν την 1η Μαΐου στην Καισαριανή, ως αντίποινα για τον θάνατο τεσσάρων Γερμανών από τη δράση της ελληνικής αντίστασης.

Την ημέρα της εκτέλεσης θα βρεθεί μπροστά σε ένα δίλημμα ζωής, όταν ο Φίσερ, θα του δώσει τη δυνατότητα να εξαιρεθεί βάζοντας όμως στη θέση του κάποιον άλλον. ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Με το «Τελευταίο σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη είναι η πρώτη ουσιαστικά φορά που κινηματογραφείται ένα τόσο ευαίσθητο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας (κάτι που είχε κάνει ξανά ο Βούλγαρης με το Ψυχή Βαθιά), κι ενώ ακόμα δεν έχουν αμβλυνθεί οι εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις που κρατούν καλά από τότε. Ο Βούλγαρης δεν ικανοποιεί όποιον θα ήθελε να παρακολουθήσει κάτι με απόλυτα πολιτική απόχρωση, αφηγούμενος τα γεγονότα του Χαϊδαρίου/Καισαριανής όπως θα τα αφηγούνταν ένας οποιοδήποτε χρονογράφος.

Δεν νοιάζεται για τις πεποιθήσεις αυτών που μαρτύρησαν, χωρίς βέβαια να τις κρύβει, κάτι που θα συνιστούσε αλλοίωση της ιστορίας.

Ο δημιουργός λειτουργεί κατά το ήμισυ σαν ντοκιμαντερίστας και κατά το άλλο ήμισυ ως μυθοπλάστης.

Θέλει να μιλήσει πρωτίστως για Ιστορία, αλλά δεν αποφεύγει να εμπλέξει και μια επιμέρους ιστορία που θα κινήσει πιο εύκολα το δράμα του.

Η επιλογή της τελευταίας είναι εξαιρετικά καλή, και του δίνει την ευκαιρία να παρουσιάσει και το τέρας εκ των έσω, δηλαδή να ακουμπήσει και την παράλογη ψυχολογία του Γερμανού δυνάστη.

Με επιμονή στον ρεαλισμό, τους Γερμανούς ερμηνεύουν ξένοι ηθοποιοί, βοηθώντας να κρατείται η σοβαρότητα που τα παλιά αντιστασιακά δράματα στη χώρα μας δεν νοιάζονταν και πολύ να παρέχουν.

Το επιτελείο ηθοποιών που απαρτίζουν τους κρατούμενους-βασανισμένους δεν εισχωρεί βαθιά στην πλοκή, πέρα φυσικά του κεντρικού ήρωα, αλλά ανά άτομο παίζει τον ρόλο του όταν καλείται, πετυχαίνοντας έτσι να μη χάνεται ποτέ το ανθρώπινο στοιχείο από το συνολικό δράμα, αλλά και να μην προσωποποιείται απόλυτα ένα γεγονός που αφορούσε τόσους και τόσους μάρτυρες.

Είναι σημεία που ο Βούλγαρης θαρρείς ότι επιθυμεί να εκβιάσει συναισθήματα.

Αλλά πώς να αποφεύγονταν οι οπτικές αναφορές σε βασανιστήρια, στην κτηνώδη αντιμετώπιση των κατοχικών δυνάμεων ή στον κατακερματισμό της οικογενειακής ευτυχίας, όταν όλα αυτά τότε ήταν καθημερινότητα; Και μάλιστα, ο Βούλγαρης ορίζει χρονικά το μαρτύριο του Έλληνα αριστερού όχι από τη στιγμή που πατάει μπότα ο κατακτητής, αλλά από την άνοδο του Μεταξά, κάτι που τείνουν πολλοί σήμερα να κάνουν ότι ξεχνούν.

Πραγματικά, η ιστορία εκείνης της τόσο μαύρης στιγμής για τη χώρα μας δεν έχει κινηματογραφηθεί ποτέ ορθότερα από εδώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους