Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκοτάδι τέλος ζωή κοινοτική Για τη δεύτερη διακοπή ηλεκτροδότησης της κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ από τον ΔΕΔΔΗΕ στο ίδιο έτος Η αντίληψη της ενέργειας ως κοινωνικό αγαθό ξεκινά από μία βασική θέση: ότι τα μέσα που καθιστούν δυνατή την ίδια τη ζωή και τη συλλογική ύπαρξη δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως εμπορεύματα.

Το ρεύμα ως αγαθό -για θέρμανση, επικοινωνία, πολιτισμό και συλλογική δραστηριότητα- είναι προϋπόθεση συμμετοχής στην κοινωνία, όχι είδος πολυτελείας.

Μέσα σε μια κανονικότητα όπου η εκμετάλλευση βιώνεται ως δομική -χαμηλοί μισθοί, ακρίβεια, ιδιωτικοποιήσεις- αναπτύσσονται πρακτικές κοινωνικής ανυπακοής που επιχειρούν να επανανοηματοδοτήσουν το «νόμιμο» και το «δίκαιο». Το αίτημα γύρω από το δημόσιο χαρακτήρα των αναγκαίων αγαθών ξεφεύγει από την πρακτική της δωρεάν κατανάλωσης και ανάγεται στην υπεράσπιση των κοινών αγαθών απέναντι στην πλήρη εμπορευματοποίηση της ζωής.

Έτσι, η ενέργεια νοείται ως μέρος των «κοινών», αγαθά που παράγονται συλλογικά, δομούνται πάνω σε δίκτυα ανθρώπων και θα έπρεπε να υπηρετούν την κοινωνική ευημερία αντί της συσσώρευσης κέρδους.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι αυτοοργανωμένοι και απελευθερωμένοι κατειλημμένοι χώροι είναι μορφές κοινωνικής χρήσης του αστικού ιστού, χώροι δηλαδή που συνδέουν και συνδέονται, η αξία των οποίων δεν παράγεται με όρους κέρδους, δε μετριέται σε κιλοβατώρες αλλά μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συμπερίληψης και συντροφικότητας.

Η ύπαρξή τους αμφισβητεί το κυρίαρχο καπιταλιστικό μοντέλο ότι κάθε τετραγωνικό μέτρο, κάθε υποδομή και κάθε ανθρώπινη ανάγκη πρέπει να υπάγεται στη λογική της αγοράς.

Από τη δική μας θέση δηλώνουμε το εξής : η συζήτηση περί «νομιμότητας» για εμάς έχει λήξει.

Και αυτό γιατί βλέπουμε καθημερινά πως το κράτος και το κεφάλαιο -που προσπαθούν καθημερινά να μας πειθαρχήσουν στα στεγανά της αγοράς και της καπιταλιστικής λογικής- είναι αυτοί που παράγουν και προστατεύουν τη βία, την εκμετάλλευση και την αδικία.

Μας ζητούν να απολογηθούμε για την πρόσβαση σε βασικά αγαθά, ενώ οι ίδιοι οι θεσμοί τους παραμένουν στο απυρόβλητο για νεκρούς στα τρένα λόγω ανύπαρκτων συστημάτων ασφαλείας μετά το σιδηροδρομικό εγκλημα στα Τέμπη.

Είναι οι ίδιοι που μιλούν για «παρανομία», αλλά δεν θεωρούν παράνομη τη συγκρότηση καρτέλ σε σούπερ μάρκετ, ενέργεια και καύσιμα που λεηλατούν μισθούς και ζωές, ούτε τον εξευγενισμό των γειτονιών, τα πανάκριβα ενοίκια και τη μετατροπή της κατοικίας σε πεδίο κερδοσκοπίας.

Είναι οι ίδιοι που μιλούν για νομιμότητα όταν εταιρείες και κρατικοί μηχανισμοί εμπλέκονται σε σκάνδαλα δημόσιου χρήματος, όπως οι υποθέσεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου επιδοτήσεις και πόροι που προορίζονταν για αγρότες χάνονται μέσα σε πελατειακά δίκτυα και μηχανισμούς διαπλοκής.

Είναι οι ίδιοι που χτίζουν καριέρες πάνω στα ρουσφέτια, που διορίζουν συγγενείς, ανίψια και κομματικούς φίλους σε θέσεις εξουσίας και δημοσίου χρήματος, ενώ ταυτόχρονα απαιτούν από την κοινωνία «αξιοκρατία» και «αριστεία». Είναι οι ίδιοι που εμφανίζονται ως θεματοφύλακες της θεσμικής τάξης ακόμη κι όταν αποκαλύπτονται περιπτώσεις κρατικών αξιωματούχων χωρίς τα απαραίτητα προσόντα ή πτυχία, χωρίς ποτέ να αμφισβητείται ουσιαστικά η θέση και η εξουσία τους.

Και φυσικά, δεν τους βλέπουμε να επικαλούνται τη «νομιμότητα» απέναντι σε κυβερνήσεις και εταιρείες που στηρίζουν πολέμους, κατοχή και τη συνεχιζόμενη γενοκτονια στη Γάζα.

Η «νομιμότητά» τους σταματά εκεί όπου αρχίζουν τα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου.

Για αυτό, όταν μιλάμε για το δικαίωμα στην ενέργεια, στη στέγη και στα κοινά αγαθά, δεν αποδεχόμαστε ως ηθικό μέτρο έναν νόμο που εφαρμόζεται μόνο προς τα κάτω — πάνω στους φτωχούς, τους κοινωνικούς χώρους και όσους αντιστέκονται.

Για εμάς, μεγαλύτερη νομιμοποίηση έχει η κοινωνική ανάγκη, η αλληλεγγύη και η συλλογική αξιοπρέπεια απέναντι σε μια πραγματικότητα που αποκλείει ανθρώπους από την ενέργεια, τη στέγη και τα βασικά μέσα ζωής. Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους