Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καθισμένη μέσα στο σκοτάδι, ακούω τις κουκουβάγιες να λαλούν. Είσαι εδώ, νέα μητέρα; Είσαι κι εσύ εδώ, μαζί μου; Πόσο πολύ θα ήθελα να σε είχα δίπλα μου, να ξέρω πως δεν είμαι η μόνη που νιώθει όλα αυτά και προσπαθεί να τα κρύψει βαθιά μέσα της.

Είμαι μόνη και αναρωτιέμαι πόσο ακόμη μπορώ ν’ αντέξω.

Το νιώθω τώρα.

Το φοβάμαι τώρα.

Νομίζω πως αρχίζω να λυγίζω.

Καθισμένη μέσα στο σκοτάδι, ακούω τα δέντρα να τρίζουν.

Λαχταρώ, προσεύχομαι, για την επόμενη στιγμή που θα μπορέσω να κοιμηθώ.

Με την καρδιά να χτυπά δυνατά, το σώμα να πονά και να βαραίνει, και τα μάτια κουρασμένα από την αϋπνία, είμαι μαζί σου, νέα μητέρα, μέσα στο σκοτάδι, καθώς κλαίω.

Αυτές οι ατελείωτες νύχτες που περνώ… είναι δύσκολες και για σένα; Θα άναβες το φως σου για μένα; Κι εγώ θα άναβα το δικό μου για σένα.

Είμαι εγώ, νέα μητέρα.

Είμαι μαζί σου.

Είμαι σαν κι εσένα.

Μαζί — μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Να περάσουμε αυτή τη νύχτα, καθισμένες σε αυτή την κουνιστή πολυθρόνα.

Ξέρω πως δεν μπορείς να με δεις, μα σου το υπόσχομαι… είμαι εδώ.

Ίσως χωρίς η μία την άλλη όλο αυτό να είναι υπερβολικά βαρύ για να το αντέξουμε.

Μα μαζί, μπορούμε να τα καταφέρουμε — καθισμένες μόνες, μα όχι πραγματικά μόνες, σε αυτή την κουνιστή πολυθρόνα. 💜 | Image @o_trocatintas Words @fourthtrimestercollective | Μετάφραση και επιμελεια: Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού ΧΑΝΙΑ: Φίλοι και υποστηρικτές μητρικού ΘΗΛΑΣΜΟΥ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους