Ο Άδωνις Γεωργιάδης στο λήμμα: μισαναπηρισμός και εξιδανικευμένη κανονικότητα. ( o μισαναπηρισμός δεν γίνεται λιγότερο βίαιος επειδή ντύνεται με ομηρικές λέξεις). Με αφορμή τη δημόσια δήλωση του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απομαγνητοφώνηση από δημόσιο οπτικοακουστικό απόσπασμα: «Ο βουλευτής, η βασική του δουλειά είναι να μιλάει.

Μπορεί να κάνει λάθη; Προφανώς, όποιος μιλάει μπορεί να κάνει λάθη. Αναμφίβολα.

Αλλά αυτή είναι η βασική του δουλειά.

Έναν μουγκό βουλευτή τον χρειάζεσαι κάπου; Ένας μουγκός βουλευτής είναι ἄχθος ἀρούρης, ομηριστί.

Βάρος της γης.

Γιατί η δουλειά του βουλευτή είναι να μιλάει». Όταν ο Υπουργός Υγείας μιας χώρας χρησιμοποιεί τη λέξη «μουγκός» για να περιγράψει έναν άχρηστο βουλευτή και στη συνέχεια τον χαρακτηρίζει «ἄχθος ἀρούρης», δηλαδή βάρος της γης, δεν έχουμε απλώς μια ατυχή φράση.

Έχουμε δημόσιο μάθημα μισαναπηρισμού, εκφωνημένο από θεσμικό πρόσωπο που οφείλει να προστατεύει τη ζωή, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των αναπήρων.

Ο μισαναπηρισμός δεν αποτελεί κακή συμπεριφορά της στιγμής.

Είναι σύνολο υποθέσεων, αντιλήψεων και πρακτικών που αψηφούν τα δικαιώματα των αναπήρων, μας αντιμετωπίζουν ως κατώτερους και μας οδηγούν σε αποκλεισμούς.

Όπως ο ρατσισμός και ο σεξισμός, έτσι και ο μισαναπηρισμός περιγράφει σχέσεις εξουσίας, διακρίσεις και καταπίεση.

Δεν αφορά μόνο τις λέξεις.

Αφορά το κοινωνικό σύστημα που δίνει στις λέξεις δύναμη να πληγώνουν, να αποκλείουν, να υποτιμούν, να εξαφανίζουν.

Το θεμέλιο του μισαναπηρισμού είναι η εξιδανικευμένη κανονικότητα.

Δηλαδή η αντίληψη ότι υπάρχει ένα «κανονικό» σώμα, ένας «κανονικός» τρόπος ομιλίας, ένας «κανονικός» τρόπος επικοινωνίας, ένας «κανονικός» άνθρωπος.

Όποιος δεν χωρά σε αυτό το πρότυπο παρουσιάζεται ως έλλειμμα, ως βάρος, ως πρόβλημα.

Αυτό ακριβώς έκανε ο κ. Γεωργιάδης.

Ταύτισε την πολιτική ικανότητα με την προφορική ομιλία.

Θεώρησε ότι ένας άνθρωπος που δεν μιλά με τον κυρίαρχο ακουοκεντρικό τρόπο δεν μπορεί να είναι χρήσιμος στη Βουλή.

Έκανε τη φωνή προϋπόθεση πολιτικής ύπαρξης.

Η πολιτική, όμως, δεν κατοικεί στις φωνητικές χορδές.

Η πολιτική κατοικεί στη σκέψη, στη θέση, στη βούληση, στη συλλογική ευθύνη, στη σύγκρουση με την αδικία.

Ένας βουλευτής δεν είναι χρήσιμος επειδή παράγει ήχο αλλά όταν εκπροσωπεί, ελέγχει, νομοθετεί, λογοδοτεί και υπερασπίζεται δικαιώματα.

Αλλιώς θα είχαμε γεμίσει σωτήρες από τηλεπαράθυρα.

Και έχουμε δει πού οδηγεί αυτό το πανηγύρι. Η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα είναι η φυσική γλώσσα της ελληνικής Κοινότητας των Κωφών.

Είναι πλήρης γλώσσα, με δομή, γραμματική, συντακτικό και πολιτισμικό βάθος.

Δεν είναι παντομίμα, δεν είναι βοήθημα, δεν είναι έλλειψη λόγου.

Είναι γλώσσα.

Έχει αναγνωριστεί νομικά στην Ελλάδα ως επίσημη γλώσσα της κοινότητας των Κωφών για εκπαιδευτικούς σκοπούς από το 2000, ενώ με τον Ν. 4488/2017 αναγνωρίστηκε ως ισότιμη με την ελληνική ομιλούμενη γλώσσα. Οι Κωφοί δεν είναι άνθρωποι «χωρίς λόγο». Είναι κοινότητα με γλώσσα, ιστορία, πολιτισμό, κοινές εμπειρίες, κοινές αξίες και τρόπους ζωής που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Δεν είναι η ακουστική απώλεια το κύριο κοινό χαρακτηριστικό τους.

Είναι η γλώσσα, η κοινότητα, η πολιτισμική εμπειρία, αλλά και η ιστορική σύγκρουση με έναν ακούοντα κόσμο που επιμένει να μεταφράζει τη διαφορά ως κατωτερότητα.

Γι’ αυτό η φράση του Υπουργού Υγείας δεν είναι απλώς προσβλητική.

Είναι πολιτικά επικίνδυνη.

Αναπαράγει την παλιά, βαθιά μισαναπηρική ιδέα ότι το ανάπηρο άτομο είναι «βάρος» όταν δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εξιδανικευμένης κανονικότητας.

Ότι η αξία του ανθρώπου μετριέται από το πόσο κοντά βρίσκεται στο πρότυπο της κανονικότητας, της σωματικής καθαρότητας, της παραγωγικότητας και της επιτελεστικής χρησιμότητας.

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα.

Εμείς οι ανάπηροι και οι ανάπηρες δεν ξεχνάμε τον Άδωνι Γεωργιάδη της μνημονιακής περιόδου.

Δεν ξεχνάμε τον Υπουργό Υγείας της περιόδου 2013–2014, μέσα στα χρόνια που οι πιο άγριες επιθέσεις στα εργαλεία επιβίωσης των αναπήρων βαφτίζονταν «εξορθολογισμός», «νοικοκύρεμα» και «δημοσιονομική ανάγκη». Δεν ξεχνάμε ποιοι μιλούσαν για αριθμούς όταν εμείς αξιώναμε τις ζωές μας. Κανένα Κωφό άτομο, κανένα ανάπηρο, κανένας άνθρωπος που επικοινωνεί διαφορετικά δεν είναι «ἄχθος ἀρούρης». Βάρος της γης είναι η πολιτική αλαζονεία που μετατρέπει τη βλάβη σε ύβρη.

Βάρος της δημοκρατίας είναι ο μισαναπηρισμός όταν γίνεται δημόσιος λόγος.

Βάρος της κοινωνίας είναι όσοι έχουν μικρόφωνα, αλλά όχι συνείδηση.

Η ανακοίνωση αυτή συνοδεύεται από φωτογραφία της παράστασης του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος «Ένας ακούων στη χώρα των Κωφών» του 2009.

Γιατί εμείς ΔΕΝ θα εικονογραφήσουμε τον μισαναπηρισμό με το πρόσωπο που αντιπροσωπεύει τη βαρβαρότητα.

Θα τον απαντήσουμε με την ιστορία, τη γλώσσα, την τέχνη και την αξιοπρέπεια της Κοινότητας των Κωφών. Φασίστες εμείς ΔΕΝ ανεβάζουμε. ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους