Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν από τη χθεσινή προπόνηση της ΠΣΖ έδωσαν αμέσως τροφή για συζήτηση. Η δουλειά στις στατικές φάσεις, και ειδικά στα κόρνερ, με έμφαση στις σωματικές επαφές, στα...
Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν από τη χθεσινή προπόνηση της ΠΣΖ έδωσαν αμέσως τροφή για συζήτηση.
Η δουλειά στις στατικές φάσεις, και ειδικά στα κόρνερ, με έμφαση στις σωματικές επαφές, στα μπλοκαρίσματα και στις κινήσεις μέσα στη μικρή περιοχή κοντά στον τερματοφύλακα, θύμισε σε αρκετούς το μοντέλο που χρησιμοποιεί η Άρσεναλ του Αρτέτα - γενικότερα ένα στιλ που συναντάμε συχνά και στις ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ.
Η προφανής εξήγηση είναι ότι ο Λουίς Ενρίκε προετοιμάζει την ομάδα του για την Άρσεναλ και για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στις 30 Μαΐου στη Βουδαπέστη.
Ωστόσο, η δική μου ανάγνωση είναι κάπως διαφορετική. Η ΠΣΖ είναι ομάδα υψηλού ρυθμού, με πολύ απαιτημένο τακτικό πλαίσιο, και ίσως αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο ολοκληρωμένα σύνολα στον κόσμο σε επίπεδο αγωνιστικής οργάνωσης.
Άρα είναι απολύτως λογικό να αφιερώνει σημαντικό χρόνο στις στατικές φάσεις, τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.
Το ίδιο λογικό είναι και να δουλεύει από νωρίς πάνω σε ένα από τα βασικά επιθετικά όπλα της Άρσεναλ.
Παρόλα αυτά, όποιος παρακολουθεί προσεκτικά την Άρσεναλ θα έχει ήδη δει ότι η ομάδα δεν μένει πια στο "παραδοσιακό" μοτίβο των κόρνερ.
Έχει εξελίξει αρκετά τον τρόπο εκτέλεσης, χρησιμοποιεί κομπίνες με ανάπτυξη προς τα έξω, δημιουργεί χώρους για τελειώματα από δεύτερο χρόνο και ψάχνει συχνά τις συνθήκες για καθαρές εκτελέσεις παικτών όπως ο Οντεγκααρντ και ο Ράις έξω από την περιοχή.
Με άλλα λόγια, τα κόρνερ δεν αποτελούν πλέον το 25% του επιθετικού της πλάνου, όπως ίσως συνέβαινε σε προηγούμενη φάση της σεζόν.
Φαίνεται επίσης ξεκάθαρα ότι ο Γιοβέρ, ίσως ο κορυφαίος ειδικός στις στατικές φάσεις αυτή τη στιγμή, δεν δουλεύει ποτέ με μία και μόνο φόρμουλα. Η Άρσεναλ έχει πολλαπλά "μοτίβα" εκτέλεσης, διαφορετικές ζώνες στόχευσης, εναλλαγές σε πρώτο και δεύτερο δοκάρι, αλλά και παραλλαγές που στοχεύουν στη διάσπαση της αμυντικής ισορροπίας του αντιπάλου.
Από το πρώτο μισό της σεζόν και μετά, η ομάδα έχει διαφοροποιήσει αισθητά τον τρόπο με τον οποίο επιτίθεται από στατικές φάσεις.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η πραγματική της δύναμη: δεν είναι προβλέψιμη, δεν μένει κολλημένη σε μία ιδέα, αλλά εξελίσσεται συνεχώς.
Χωρίς υπερβολή, είναι πολύ δύσκολο να "διαβαστεί" και ακόμη πιο δύσκολο να περιοριστεί στα κόρνερ.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι το θέμα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις απ’ όσες πραγματικά του αναλογούν.
Πιθανότατα μιλάμε απλώς για μια απολύτως φυσιολογική προπονητική ενότητα της ΠΣΖ, η οποία από τη φύση της δίνει μεγάλη βαρύτητα στη λεπτομέρεια.
Απλώς, όπως συμβαίνει συχνά, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λατρεύουν να μετατρέπουν μια συνηθισμένη τακτική προετοιμασία σε "ιστορία" με περισσότερο δράμα απ’ όσο υπάρχει στην πραγματικότητα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους