Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για να φτάσει ένα παιδί να πηδήξει στο κενό έχουν συντρέξει πολλοί παράγοντες από την βρεφική του ηλικία μέχρι σήμερα, οι οποίοι οφείλονται στο άμεσο περιβάλλον του.

Μια μεγάλη δυσάρεστη, πιεστική περίοδος όπως οι πανελλαδικές εξετάσεις αποτελούν τη βελόνα που σκάει το μπαλόνι και όχι την αιτία ύπαρξης του μπαλονιού.

Επειδή λοιπόν δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τις συγκεκριμένες αιτίες, θα σταθώ στη βελόνα, την οποία πάμπολλες φορές έχω θίξει και σε αναρτήσεις και σε ομιλίες.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι ο πιο ακατάλληλος τρόπος επιλογής φοιτητών.

Είναι απαράδεκτο να κρίνεται μέσα σε ένα τρίωρο το αν κάποιος είναι κατάλληλος να σπουδάσει το άλφα ή βήτα αντικείμενο.

Επίσης είναι αστείο κάποιος που θέλει να γίνει αστυφύλακας ή νοσηλευτής να εξετάζεται στα λατινικά και στα αρχαία.

Γιατί όμως συντηρείται αυτός ο απαράδεκτος και γελοίος τρόπος εξέτασης των παιδιών; Επειδή έτσι συντηρούνται αστείες και άχρηστες σχολές όπου έχουμε διορίσει κομματικούς φίλους και γνωστούς, αλλά και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ακολουθούμε δεκαετίες και δεν είμαστε σε διάθεση να το αλλάξουμε καθώς αρκετοί έχουν βολευτεί σε αυτό και αντιδρούν σε κάθε υπόνοια αλλαγής.

Οι πανελλαδικές δεν είναι ούτε κατάλληλες ούτε αδιάβλητες.

Ένα σωρό άτομα με εκατοντάδες τρόπους παρακάμπτουν εδώ και πολλά χρόνια με πολλά παραθυράκια αυτό το διάτρητο απαρχαιωμένο σύστημα για να σπουδάσουν στα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια (έχω αναλύσει στο παρελθόν επακριβώς τους τρόπους). Η λύση που θα βελτιώσει το επίπεδο και των φοιτητών και των σχολών είναι η κλασική, δοκιμασμένη και κοινωνικά ελεύθερη λύση από καταβολής κόσμου: να υπόκεινται και τα πανεπιστήμια στους νόμους προσφοράς και ζήτησης και να μην προστατεύονται οικονομικά και θεσμικά από το εκάστοτε υπουργείο.

Αυτό σημαίνει: 1) Ανεξαρτητοποίηση από το κράτος και μετατροπή τους σε μη κρατικούς μη κερδοσκοπικούς αυτόνομους οργανισμούς στα πρότυπα όλων των μεγάλων γνωστών και επιτυχημένων σχολών του εξωτερικού. 2) Μεταβατική περίοδος διατήρησης της κρατικής χρηματοδότησης υπό τη μορφή κουπονιών που θα αποδίδονται στους φοιτητές μέχρι τα πανεπιστήμια να αποκτήσουν δικούς τους πόρους.

Συνεπαγωγική απαγόρευση απευθείας κρατικής χρηματοδότησης σχολών.

Οι σχολές θα συντηρούνται από την επιλογή (κουπόνια) των φοιτητών και από δικούς τους πόρους. 3) Ελευθερία των σχολών στην επιλογή της ποσότητας και ποιότητας των φοιτητών.

Η κάθε σχολή θα θέτει τα δικά της κριτήρια εισαγωγής. 4) Ο κάθε υποψήφιος φοιτητής θα μπορεί να κάνει όσες αιτήσεις θέλει και να συντάσσει όσους φακέλους επιθυμεί προς κάθε σχολή μέχρι να γίνει αποδεκτός σε κάποια από αυτές.

Έτσι και η σχολή θα επιλέγει φοιτητές και οι φοιτητές θα επιλέγουν σχολή συνειδητά και υπεύθυνα και δεν θα παίζουν τζόγο με τα μηχανογραφικά. 5) Απελευθέρωση ίδρυσης ανώτατων ιδρυμάτων από όποιον φορέα το επιθυμεί.

Αν υπάρχει κάποιος που θέλει να χρηματοδοτήσει κάτι τέτοιο και αν υπάρχουν και φοιτητές που ενδιαφέρονται γι αυτό, στο κράτος δεν πέφτει κανένας λόγος. 6) Απελευθέρωση σε μισθούς και σε προσλήψεις και απολύσεις στο προσωπικό των πανεπιστημίων.

Οι καλοί θα μένουν και θα αμείβονται με πενταπλάσιους μισθούς των σημερινών και οι κακοί επαγγελματίες θα φεύγουν όπως γίνεται στον πραγματικό κόσμο της αγοράς.

Τελικός στόχος η πλήρης απελευθέρωση των σχολών από το κράτος ώστε τα χρήματα που αφορούν την κρατική χρηματοδότηση να μένουν στην τσέπη του φορολογούμενου (το σημερινό κόστος είναι 700 ευρώ το μήνα ανά μαθητή/σπουδαστή/φοιτητή) και να μπορεί ο ίδιος να επιλέγει τον ακριβή τρόπο εκπαίδευσης.

Παράλληλα οι σχολές μπορούν να προσφέρουν υποτροφίες και οικονομικές ευκαιρίες σε υποψηφίους που αξίζουν να σπουδάσουν ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.

Το κεντρικά σχεδιασμένο σύστημα, το αμιγώς κρατικό πανεπιστήμιο, έχει αποτύχει οικτρά.

Η ποιότητα των σχολών, των φοιτητών, καθώς και η αξία των πτυχίων είναι χαμηλής ποιοτικής στάθμης στην αγορά εργασίας και γι αυτό ένα τεράστιο ποσοστό των αποφοίτων δεν απασχολούνται ποτέ σε αυτό που σπούδασαν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους