Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αλήθεια τώρα;;;;; Σήμερα η είδηση δεν είναι απλώς τραγική, είναι γροθιά στο στομάχι.

Δύο κορίτσια 17 χρονών, στην ίδια περιοχή, μέσα σε λίγες ώρες, αποφάσισαν να κόψουν το νήμα της ζωής τους.

Η αιτία; Το άγχος των εξετάσεων και η πίεση να "πετύχουν". ​Αναρωτιέμαι, ως πότε θα κοιτάμε με απάθεια ένα σύστημα που μετράει την αξία των παιδιών μας με έναν βαθμό σε μια κόλλα χαρτί; ​Ο Μύθος της Επιτυχίας: Τους πουλάμε το παραμύθι ότι αν δεν περάσουν σε μια "καλή" σχολή, η ζωή τους τελείωσε.

Τους λέμε "διάβασε για να βγάλεις λεφτά", την ώρα που χιλιάδες επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά αμείβονται με 1.200€ και αναγκάζονται να κάνουν δύο δουλειές για να βγάλουν τον μήνα. ​Το Στερεότυπο που Σκοτώνει: Συντηρούμε την κοινωνική υποκρισία ότι το πτυχίο είναι το παν, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε γεμίσει την κοινωνία με ανθρώπους με "περγαμηνές" αλλά διαλυμένη ψυχολογία. ​Η Ζωή δεν είναι Μηχανογραφικό: Πείσαμε παιδιά που δεν έχουν προλάβει να ζήσουν, ότι αν αποτύχουν τώρα, δεν υπάρχει αύριο.

Τους στερήσαμε το δικαίωμα στο λάθος, το δικαίωμα στην αλλαγή πορείας, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. ​Φτάνει πια. ​Καμία σχολή, κανένα επάγγελμα και κανένας μισθός δεν αξίζει περισσότερο από μια ανθρώπινη ζωή.

Η επιτυχία δεν είναι ο βαθμός στις Πανελλήνιες· επιτυχία είναι να μπορείς να αναπνέεις, να ονειρεύεσαι και να βρίσκεις τον δρόμο σου με τον δικό σου ρυθμό. ​Ας σταματήσει επιτέλους αυτός ο παραλογισμός.

Η πίεση που ασκούμε στα παιδιά μας είναι το δικό μας έγκλημα.

Καμία απώλεια δεν δικαιολογείται για ένα σύστημα που έχει σαπίσει προ πολλού. Ας βρούνε γαλήνη οι ψυχούλες τους 🙏

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους