Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη διάρκεια κλειστού συνεδρίου για την συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ που διοργανώθηκε στην Αθήνα παρευρέθηκε ο απερχόμενος βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου.

Όπως φαίνεται σε βίντεο που ανάρτησε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λάσκαρης, ο οποίος παρευρισκόταν στην αίθουσα, ο Νεοφύτου προσφώνησε τον Ισραηλινό πρέσβη στην Ελλάδα και του είπε ότι «το Ισραήλ, αφού ξεκίνησε τον πόλεμο, πρέπει να τελειώσει την δουλειά» και «ότι πρέπει να υποστούμε τα κόστη σήμερα για να έρθει η σταθερότητα στην περιοχή». Αυτή η δήλωση αποτελεί φυσικά ακόμα μια κυνική παραδοχή εν ενεργεία ελληνοκύπριου πολιτικού προσώπου της υποτέλειας που παρέχει η Κυπριακή Δημοκρατία προς τη σιωνιστική οντότητα και παρότρυνση να συνεχίσουν την διάπραξη γενοκτονίας και εγκλημάτων πολέμου . Επειδή περί υποτέλειας πρόκειται όταν στην ίδια πρόταση συμπεριλαμβάνονται οι φράσεις «ο πόλεμος που αρχίσατε» και «σταθερότητα στην περιοχή». Το άλλο ενδιαφέρον με τη δήλωση Αβέρωφ είναι τα περί κόστους.

Σε τι αναφέρεται όταν λέει κόστος; Μια πρώτη ανάγνωση μπορεί να έχει να κάνει με τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου: ακρίβεια στην ενέργεια και σε όλα τα βασικά αγαθά, μείωση του τουρισμού στην Κύπρο, στρατιωτικοποίηση του δημόσιου λόγου, αναστολή δημοκρατικών ελευθεριών, κοινωνική ασφυξία.

Όλα αυτά δεν θα επιβαρύνουν την πολιτική κάστα του τόπου αλλά την κοινωνική πλειοψηφία.

Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι ο Αβέρωφ κάνει μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα.

Μια δεύτερη ανάγνωση της δήλωσης καταδεικνύει ότι η χρήση της λέξης κόστος μπορεί να είναι και απολύτως κυριολεκτική.

Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι η Κυπριακή Δημοκρατία προτίθεται να αγοράσει τεθωρακισμένα άρματα Merkava από το Ισραήλ.

Παρόμοια «κόστη» έχουμε δει και άλλες φορές: το «ττέλλι Νουρή» στην Πράσινη Γραμμή στην περιοχή του Αστρομερίτη και η δολοφονική αύρα νερού της Αστυνομίας είχαν αγοραστεί από το Ισραήλ, όπως έγινε στα μουλωχτά και με το iron dome.

Περαιτέρω, η πρόθεση συνεργασίας, όπως δηλώθηκε στη συνάντηση Χριστοδουλίδη-Νετανιάχου τον Δεκέμβρη του 2025, κυπριακών και ισραηλινών εταιρειών στον αμυντικό τομέα αποσκοπεί στο να αποκτήσουν οι τελευταίες πρόσβαση στα κονδύλια του εξοπλιστικού προγράμματος SAFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα αυτά τα «κόστη» είναι κοινωνικός πλούτος ο οποίος παράγεται από την κοινωνία, τους εργαζόμενους, και αντί να προορίζεται για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών (στέγαση, παιδεία, υγεία, φτηνή και καθαρή ενέργεια) καταλήγει στην βιομηχανία των όπλων και στις μίζες των μεσαζόντων για να συνεχίζεται ένας νεοαποικιακός πόλεμος κυριαρχίας σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους